1) ซื้อจักรยานให้เหมาะกับรูปร่างของลูก ไม่ต้องเผื่อตอนลูกโต แต่สิ่งที่เรามักพบกันอยู่เสมอ คือ จักรยานที่เด็กขี่ไม่เหมาะกับขนาดของเขาเอาซะเลย โดยเฉพาะเด็กตัวเล็กแต่ขี่จักรยานคันโตๆ เวลาขึ้น-ลงจักรยาน หรือแม้แต่การประคองตัวยามที่ขี่จักรยาน จึงดูทุลักทุเลน่าใจหายใจคว่ำ

2) เลือกหมวกนิรภัยที่มีคุณภาพดี มีขนาดพอดีกับศรีษะลูก ไม่คับแน่นหรือหลวมและควรเลือกแบบมีช่องระบายอากาศและมีสันสะท้อนแสง เพื่อคนรอบข้างจะได้เห็นชัดเจนทั้งในยามเช้าและยามค่ำคืน อ้อ! อย่าลืมให้ลูกคาดสายรัดหมวกด้วยนะครับมี (บาง) หน่วยงานพยายามรณรงค์ให้เด็กๆ ของเราใส่หมวกกันน็อกสำหรับขี่จักรยานแต่ดูท่าว่าจะล้มเหลวโดยสิ้นเชิง สังเกตดูได้ว่า ทุกวันนี้มีเด็กสักกี่คนที่ใส่หมวกกันน็อกเวลาที่ขี่จักยาน? หมวกกันน็อกสำหรับขี่จักรยาน ช่วยลดการบาดเจ็บที่ศรีษะได้ 63% และลดการสูญเสียจากการบาดเจ็บของสมองได้ 86%

ประเทศที่พัฒนาแล้วล้วนเห็นความสำคัญในเรื่องนี้ (สังเกตในหนังฝรั่งที่เด็กๆ ล้วนใส่หมวกนิรภัยเมื่อขี่จักรยาน) ในประเทศออสเตรเลีย ตั้งแต่ได้มีการบังคับว่าใครที่ขี่จักรยานแล้วไม่ใส่หมวกกันน็อกต้องถือว่าทำผิดกฎหมาย ทำให้ในปี 2523 มีผู้ใส่หมวกกันน็อกจักรยานเพิ่มขึ้น 31% และเพิ่มเป็น 75% ในปีถัดมา

ดังนั้น เรามาเริ่มต้นที่บ้านกันเลยดีกว่ามั้ยครับ โดยการเตือน (กึ่งบังคับ) ให้ลูกใส่หมวกกันน็อกทุกครั้งที่ขี่จักรยาน

โดยอธิบายให้พวกเขารู้ถึงผลเสียหายและอันตราย จาการไม่ยอมใส่หมวกกันน็อกแต่นั่นย่อมไม่ใช่การที่คุณพ่อคุณแม่กลับไม่ยอมใส่หมวกกันน็อกซะเอง! ทั้งยามขี่มอเตอร์ไซค์ และจักรยาน โดยเฉพาะการอ้างโดยกล่าวทำนองว่า “ผู้ใหญ่แข็งแรงกว่าและระวังตัวเก่งกว่าเด็กๆ นะจ้ะ!”

อย่าลืมนะครับว่า หลายๆ กรณี เด็กๆ อาจไม่ค่อยทำตามที่พ่อแม่พร่ำสอน แต่เขานักเลียนแบบสิ่งที่เราทำ

3) ซื้อที่นั่งเสริมจักรยานสำหรับเด็ก มีสายรัดเด็กหล่น มีมือจับ และมีที่วางเท้าหรือเพื่อความประหยัด อาจติดตั้งเบาะนั่งสำหรับเด็ก เอาไว้หน้าคนขับ แล้วอย่าลืมทำที่กันเท้าเข้าซี่ล้อไว้ที่ล้อหน้าด้วยก็แล้วกันครับ

เพราะบ้านใดมีเจ้าตัวเล็ก เวลาที่คุณพ่อคุณแม่ขี่จักรยานไปซื้อของใกล้บ้าน ก็มักจะให้เจ้าตัวเล็กนั่งเบาะหลังและเกาะเอวไปด้วยกัน เห็นแล้วไม่ค่อยสบายใจเลย...เพื่อความปลอดภัยของลูกลงทุกสักนิดเถอะครับ อย่าให้ลูกเสี่ยงอันตราย (ล้มหงายหลังขาขัดกับซี่ล้อ)

4) ตรวจความพร้อมของจักรยานทุกครั้งก่อนขี่ โดยให้สำรวจจุดต่างๆ กระดิ่งไม่ดัง เบรคเสีย ดอกยางหมด แฮนด์เบี้ยว ลมยางอ่อนหรือยางแบน ฝึกลูกให้สังเกตด้วยนะครับจะได้เองไปซ่อมหรือแก้ไขให้สมบูรณ์เพื่อการขับขี่ที่ปลอดภัย

นอกจากนั้นคุณพ่อคุณแม่อานพัฒนาจักรยานให้สมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น โดยติดกระจกส่องข้าง ติดไฟหรือแผ่นสะท้อนแสงด้านหน้าด้านหลัง เพื่อให้ผู้ขับยานพาหนะอื่นมองเห็นได้แต่ไกลในเวลากลางคืน ถ้าหากเป็นรถจักรยานอเนกประสงค์ที่เด็กๆ ใช้ในชีวิตประจำวัน ควรมีตระกร้าใส่ของหน้ารถ ทำให้เด็กไม่ใช้มือหนึ่งหิ้วของพะรุงพะรังจนเหลือมือจับแฮนด์จักรยานเพียงมือเดียว

5) สอนลูกว่า...เมื่อขี่จักรยาน จะต้องไม่โชว์ลีลา เช่น ยกล้อ ปล่อยแฮนด์ (เหมือนในหนังแฟนฉัน) โยกซ้ายป่ายขวาขณะขี่รถ มากกว่าคิดถึงในเรื่องความปลอดภัยหรือการมีมารยาทในการขับขี่ และต้องรู้จักเลือกเส้นทางที่ปลอดภัย ไม่ขี่จักรยานออกไปยังถนนที่รถพลุกพล่าน โดยเฉพาะในยามค่ำคืน