1. โรคน้ำกัดเท้า ซึ่งก็คือการติดเชื้อราที่เท้าพบได้บ่อย เป็นเป็นผื่นเปียกยุ่ยสีขาวที่ง่ามนิ้วเท้า (ภาพที่ 1 โรคเชื้อราที่เท้า) บางครั้งมีการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อน ทำให้เป็นผื่นแดงและมีน้ำเหลืองไหล

2. โรคติดเชื้อราที่ขาหนีบ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่าสังคัง (ภาพที่ 2 โรคเชื้อราที่ขาหนีบ) มักเกิดจากการเป็นเชื้อราที่เท้า แล้วเวลาสวมกางเกงในจะนำเชื้อราที่เท้าไปสัมผัสขาหนีบ มักมีอาการคันมาก

3. โรคเท้าเหม็น ซึ่งเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียกรัมบวก เห็นเป็นรูพรุนเล็กๆ ที่เท้า (ภาพที่ 3 โรคเท้าเหม็น) บางครั้งเห็นเป็นแอ่งเว้าแหว่งตื้นๆ ที่ฝ่าเท้า มีน้ำเหลืองซึม และเท้ามีกลิ่นเหม็นมาก เวลาถอดถุงเท้านอกจากได้กลิ่นเหม็นแล้ว ยังรู้สึกว่าถุงเท้าติดกับฝ่าเท้าแบคทีเรียบางตัว เช่น Aeromonas hydrophila อาจทำให้เกิดการอักเสบลุกลามทั้งเท้าและขาจนถึงขั้นเสียชีวิต

4. โรคพยาธิ การเดินย่ำน้ำเฉอะแฉะยังเสี่ยงต่อการติดโรคพยาธิ ที่พบได้บ่อยคือโรคพยาธิปากขอ ซึ่งทำให้เกิดโรคโลหิตจาง

5. โรคฉี่หนู มีอาการเป็นไข้ ตัวเหลือง ตาเหลือง ถ่ายปัสสาวะเป็นเลือดและถึงแก่กรรม

6. ถูกแมลงสัตว์กัดต่อย เช่น งู แมงป่อง ตะขาบ

7. อันตรายอีกอย่างที่มักพบในช่วงฤดูฝน คือการถูกแมงกะพรุนไฟ เพราะมักมีชุกชุมในท้องทะเลทุกแห่งของไทย โดยเฉพาะหลังมีพายุฝนฟ้าคะนอง แผลจากการถูกแมงกะพรุนไฟรักษายามมาก (ภาพที่ 4 แผลแมงกะพรุนไฟ) และมักทิ้งแผลเป็นไว้ตลอดชีวิต

ชาวกรุงเทพฯ หลายคนไม่รู้ถึงอันตรายของแมงกะพรุนไฟ แต่ชาวประมงรู้ถึงอันตรายนี้ดีจนถึงขั้นพูดกันว่าความยังจนน้ำตายได้ถ้าถูกแมงกะพรุนไฟ

พบว่าผู้ป่วยที่ถูกแมงกะพรุนไฟที่หน้าหรือที่ขาจนเสียโฉมเสมอ โดยเฉพาะเด็กที่เล่นเรือกล้วยหอมแล้วถูกสะบัดให้ตกเรือ จึงขอแนะนำให้ว่ายน้ำในสระริมทะเลแทนว่ายน้ำในทะเล

ถ้าถูกแมงกะพรุนไฟต้องรีบขึ้นจากน้ำ เพราะอาจแพ้พิษถึงขั้นจมน้ำตายได้ และห้ามใช้น้ำจืดหรือแอลกอฮอล์ราดแผลเพราะกระเปราะพิษจะยิ่งแตก อาจใช้น้ำทะเลล้างแผล แล้วใช้บัตรแข็งขูดกระเปราะพิษออกแล้วรีบไปพบแพทย์

1. สวมรองเท้าบู๊ตกันน้ำให้มิดชิด

2. ถ้าจำเป็นต้องใส่ถุงเท้าไปทำงาน ไม่ควรเลือกถุงเท้าที่หนาและคับเกินไป

3. ล้างเท้าด้วยสบู่และน้ำเปล่าจนสะอาดและซับแห้งทุกครั้งที่เดินย่ำน้ำ

4. หากอยู่ในเวลาพักผ่อน ควรสวมรองเท้าแตะเพื่อให้เท้าแห้งจะลดการติดเชื้อราของเท้า

5. ไม่ควรนุ่งกางเกงที่หนา (เช่น กางเกงยีน) เพราะจะชื้นแฉะง่ายและเกิดการลุกลามของเชื้อราที่เท้ามายังขาหนีบเกิดเป็นโรคสังคังขึ้น