• เด็กที่ชักอยู่ในช่วงอายุ 6 เดือน ถึง 3 ปี
• อาการชักเกิดขึ้นพร้อมกับการมีไข้สูงและการชักจะเป็นในช่วงเวลาสั้นๆ
• ลักษณะการชักเป็นแบบเกร็งกระตุกทั้งตัว
• เด็กจะต้องไม่มีอาการผิดปกติทางระบบประสาท เช่น มีกล้ามเนื้อแขน ขา อ่อนแรงหรือชาตามผิวหนัง ทั้งก่อนและหลังชัก
• มีประวัติของคนในครอบครัวชักเมื่อมีไข้สูง

เมื่อเห็นเด็กชักควรรีบดูแลการหายใจ พยายามให้เด็กหายใจได้สะดวก โดยทั่วไปควรจับให้อยู่ในท่าตะแคงหน้า, ศรีษะต่ำ ในอดีตมีความเชื่อกันว่า เมื่อเด็กชัก ให้เอาช้อน หรือไม้กดลิ้น ใส่เข้าไปในปากเพื่อป้องกันการกัดลิ้น แต่ปัจจุบันไม่ทำกันแล้ว เพราะจากการรวบรวมสถิติพบว่า โอกาสที่เด็กชักจะกัดลิ้นนั้นน้อยมาก เมื่อเปรียบเทียบกันอันตรายที่เกิดจากการพยายามนำของแข็งใส่เข้าไปในปาก เช่น อาจเกิดฟันหักหรือเป็นแผลที่ปาก เป็นต้น ดังนั้นในปัจจุบันเมื่อเด็กชัก ก็ไม่ต้องสอดเข้าไปในปากเด็ก ถ้ามีเสมหะ อาหาร หรือสิ่งของอื่นๆ อยู่ในปากก็ให้ล้วงออกให้ได้มากที่สุดเพื่อให้ไม่ไปขวางทางเดินหายใจหรือสำลักลงปอด แต่ถ้าเด็กไม่อ้าปากก็ไม่จำเป็นต้องงัดเพื่อเปิดปากนะคะ

จากนั้นควรรีบเช็ดตัวลดไข้ และให้ยาลดไข้โดยเร็ว ถ้าให้ยาลดใช้ทางปากไม่ได้อาจต้องให้ยาเหน็บทางทวารหนัก ส่วนในเด็กเล็กที่มีตัวเย้นผิดปกติควรจะต้องหาผ้าห่มเพื่อให้ตัวอุ่นขึ้น และควรนำไปพบแพทย์โดยเร็ว เมื่อถึงโรงพยาบาล คุณหมอก็จะตรวจร่างกายเด็กโดยละเอียด อาจฉีดยากันชักให้ ในรายที่ชักครั้งแรกคุณหมออาจจะรับเข้าไว้หาสาเหตุของการชักในโรงพยาบาล และอาจต้องเจาะเอาน้ำไขสันหลังออกมา ตรวจดูว่ามีการติดเชื้อของสมองที่ทำให้เกิดอาการชักหรือไม่ ถ้าเป็นอาการชักที่เกิดจากไข้และไม่มีอาการชักอีก คุณหมอมักจะให้กลับบ้านได้ในวันรุ่งขึ้นและให้ยากันชักมากินอีก 1-2 วัน ส่วนถ้ามีอาการชักที่รุนแรง หรือเกิดอาการชักขึ้นอีกอาจจะต้องนอนโรงพยาบาลต่อจนกว่าจะควบคุมอาการชักได้ หรือหายจากไข้

• ในระหว่างที่เกิดอาการชักที่เป็นแบบทั้งตัว และเด็กมีอาการหมดสติ ศรีษะ หรือ แขนขา อาจเกร็งกระตุก ไปฟาดกับของแข็งทำให้เกิดการบาดเจ็บได้

• เกิดการสำลักขณะชัก สิ่งที่สำลักอาจไปอุดกั้นหลอดลม ทำให้สมองขาดออกซิเจนได้

• การชักที่เกิดเป็นระยะเวลานาน มักจะควบคุมยาก และอาจจะก่อให้เกิดความผิดปกติของสมองส่วนอื่นๆ ได้