• อาหาร จากเดิมที่ดำเนินชีวิตประจำวันตามรูปแบบคนเมืองที่ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อรีบเตรียมตัวออกจากบ้านไปทำงาน ระหว่างการเดินทางเราก็จะมีโอกาสหาอาหารจากร้านตามแต่ที่เราซื้อสะดวก และกินได้อย่างสบาย (ใช้เวลาน้อย อุปกรณ์อาจไม่จำเป็น กินเสร็จไม่ต้องเก็บล้าง) ก็ต้องเปลี่ยนมาใช้ชีวิตให้ช้าลง หุงข้าวกล้องกินเองเตรียมกับข้าวที่เป็นพืชผักมากขึ้น จะทานปลาหรืออาหารทะเลได้สัปดาห์ละ 2 ครั้ง แต่เมื่อมีคนมาช่วยทางในท้องก็ต้องปรับเปลี่ยนเป็นทานปลาทุกวัน ทานผักให้มากขึ้น เพื่อสร้างสมดุลในการกินอาหาร (ควรศึกษาชีวจิตเพิ่มเติม)

• การออกกำลัง จากเดิมตอนที่ป่วยก็รำกระบองแบบชีวจิต พอท้องจะไปทำแบบเดิมก็ไม่เหมาะ กลัวน้องไม่อยากอยู่ด้วย เลยต้องศึกษาหาความรู้ใหม่ แล้วปรับเปลี่ยนมาเป็นเล่นโยคะสำหรับคนท้อง (แต่ใช้คำว่าเล่นก็ทำให้มีกำลังใจที่จะทำบ่อยๆ) โดยตอนนั้นไม่รู้ตัวว่าตนเองได้มีโอกาสฝึกการหายใจที่ได้ใช้ประโยชน์ตอนคลอดที่มีสอนในโรงพยาบาล ซึ่งทำให้แม่สบายตัวขึ้น บางท่าก็ลดอาการปวดหลังตอนลูกโตวันโตคืนแล้วแถมท้ายด้วยการคลอดได้เองตามธรรมชาติ ที่ส่งผลไปถึงการดูแลสุขภาพแม่หลังคลอดและการให้นมลูกอีกด้วย

• การกินยาสมุนไพร ตอนกินรู้สึกแย่กับกลิ่นและรสชาติเป็นอย่างมาก แต่การได้รับความดูแลเอาใจใส่จากหมอจีนและน้องๆ ในการจัดยาในร้าน ประกอบกับคุณประโยชน์ของสมุนไพรที่บำรุงทั้งแม่และเด็กในท้องก็มีส่วนช่วยสำหรับคนท้องที่ต้นทุนน้อยได้เช่นกัน แต่ไม่แนะนำให้ซื่อยากินเอง หรือใช้ยาที่ไม่ทราบที่มา และไม่แน่ใจในข้อมูลอย่างเด็ดขาด อย่างไรก็ดี สำหรับคุณแม่ที่มีสุขภาพปกติ ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องกินเรื่องเหล่านี้ เพราะคงไม่มีรูปแบบที่ตายตัวสำหรับทุกคน เนื่องจากอาหารหรือพืชผักหลายชนิดก็มีสรรพคุณทางยาอยู่ในตัว