เด็กเล็กๆ วัย 0-1 ปี พ่อแม่ต้องคอยดูแลไม่ให้คลาดสายตาเลยล่ะ แต่อย่าลืมว่าลูกยังต้องการที่ว่างเล็กๆ ที่จะได้มีโอกาสอยู่คนเดียว เล่นคนเดียวบ้างเพื่อพัฒนาการที่ดีของลูกนั่นเอง
คุณอาจเคยได้ยินว่า พ่อแม่ไม่ควรปล่อยให้ลูกเล่นคนเดียว ส่วนนึงน่ะใช่ค่ะแต่อีกส่วนหนึ่งก็ควรให้เด็กได้อยู่กับตัวเองบ้าง ลูกน้อยจะเริ่มเล่นคนเดียวได้ตั้งแต่วัยเบบี๋ อาจจะเป็นแค่การลืมตามองโมบายล์ที่ห้อยกรุ๊งกริ๊งอยู่บนหัวนอน เล่นกับตัวเองไปจนถึงเล่นของเล่นที่พ่อแม่เลือกไว้ให้อยู่ใกล้ๆ โดยที่พ่อแม่ไม่จำเป็นต้องร่วมเล่นกับลูกก็ได้ ขอแค่อยู่ใกล้ๆ คอยดูแลความปลอดภัย
การเล่นคนเดียวเป็นพัฒนาการอย่างหนึ่งของเด็กซึ่งเด็กวัยเบบี๋จะเริ่มเล่นและเรียนรู้จากตัวเองไปสู่สิ่งแวดล้อมภายนอก นั่นคือเริ่มจะสนใจอวัยวะต่างๆ ของตัวเอง เราจะเห็นบ่อยๆ ว่าเด็กชอบดูดนิ้ว หรือเด็กบางคนยกนิ้วเท้าขึ้นมาอม นั่นคือวิธีการหนึ่งของการสำรวจร่างกายค่ะ
แต่พอเริ่มเบื่อก็จะมีปฏิกิริยาโต้ตอบกับคนรอบข้างบ้าง ซึ่งการที่คุณพ่อคุณแม่ได้เปิดโอกาสให้เจ้าตัวเล็กได้เล่นคนเดียวบ้างจะมีผลดีต่อลูกดังนี้ค่ะ
1. ลูกจะรู้สึกมีอิสระในการเรียนรู้สิ่งแวดล้อมต่างๆ รอบตัว ไม่ว่าจะเป็นร่างกายของตัวเอง หรือสิ่งของที่อยู่รอบข้าง
2. เด็กจะได้เรียนรู้เรื่องความถูกผิด สร้างความเป็นตัวของตัวเอง เพราะเขาได้มีโอกาสลองจับลองสัมผัส
3. เด็กจะสามารถเรียนรู้ต่างๆ ได้ดี เพราะโดยธรรมชาติของคนเรานั้นหากได้เรียนรู้สิ่งใดสิ่งหนึ่งด้วยตัวเอง จะสามารถจดจำได้ดีกว่าการที่มีคนมานั่งบอกหรือสอน
- ให้เวลาอยู่คนเดียวเท่าไรดีนะ
ไม่มีการกำหนดไว้ตายตัวค่ะว่าลูกต้องใช้เวลาเท่าไร ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมของครอบครัวนั้นๆ สำหรับเด็กที่ยังเล็กมากๆ ช่วง 0-4 เดือน พ่อแม่อาจจะให้เวลาเล่นคนเดียวมากกว่าเด็กเบบี๋ที่เริ่มมีพัฒนาการด้านต่างๆ มากขึ้นแล้ว เพราะเมื่อเด็กเริ่มโตจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้ และสื่อสารกับคนที่อยู่รอบข้างค่ะ โดยเฉพาะเมื่อลูกอายุ 7 เดือนขึ้นไปช่วงนี้ลูกจะเริ่มพูดคุยกับคนรอบข้าง เพราะฉะนั้นช่วงนี้คุณพ่อคุณแม่ควรจะมีปฏิสัมพันธ์กับลูกให้มากขึ้นด้วยค่ะ
- อยู่กับตัวเองมากไป น้อยไป ไม่ดีนะ
มากไป ทุกอย่างต้องอยู่ในทางสายกลางค่ะถ้าคุณปล่อยให้เจ้าตัวเล็กมีเวลาอยู่กับตัวเองมากเกินไป ลูกจะมีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้างน้อยลงลูกอาจพูดช้า และกลายเป็นเด็กชอบเล่นคนเดียวชอบอยู่คนเดียว ซึ่งไม่ได้ส่งผลดีต่อการดำรงชีวิตในอนาคตค่ะ
น้อยไป แต่ถ้าเด็กต้องเจอกับสิ่งเร้าบ่อยๆ มีคนมาพูดคุยมาเล่นด้วยตลอด โดยที่เขาไม่ได้มีเวลาอยู่คนเดียวบ้างเลย ก็อาจจะทำให้ลูกมีแนวโน้มที่จะเป็นเด็กไฮเปอร์แอ็คทีฟ ไม่ชอบอยู่นิ่ง ไม่ชอบความเงียบได้เช่นกันค่ะ
- ไม่ใช่เด็กทุกคนที่พ่อแม่จะสามารถปล่อยให้เขาเล่นคนเดียวได้ พ่อแม่ต้องประเมินด้วยว่า ลูกมีพัฒนาการช้า ลูกพูดช้าหรือไม่ เป็นออทิสติกหรือเปล่า เพราะถ้าปล่อยให้เด็กเหล่านี้เล่นคนเดียวบ่อยๆ หรือนานเกินไปจะส่งผลให้พัฒนาการด้านอื่นๆ ของเขาล่าช้าออกไปอีกค่ะ
- อย่านำของเล่นไว้ใกล้ตัวเวลาที่ลูกหลับ ส่วนของเล่นพวกตุ๊กตา หรือผ้าห่มไว้ใกล้ๆ ตัวลูก เพราะ เวลาที่ลูกตื่นก็อาจจะคว้ามาเล่นโดยที่เราไม่ทันเห็นผ้าห่มหรือตุ๊กตาอาจจะไปอุดจมูกทำให้เขาขาดอากาศหายใจได้ค่ะ
(update 20 มีนาคม 2007)
[ ที่มา..
นิตยสารรักลูก ปีที่ 25 ฉบับที่ 289 กุมภาพันธ์ 2550 ]
|
