ผมเองได้รับคำชี้แนะจากพี่ชายว่า วัฒน์ อย่าแพ้ภัยตนเองแล้วกัน คำพูดเพียงไม่กี่คำทำให้ผมแก้ปัญหาได้มากมาย
ผมคงโชคดีที่สมองเป็นแบบเปิด คือเป็นคนที่เรียนรู้ได้ มิใช่ปิดสมองตนเอง ไม่ยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่น
ทำให้ใครมาสะกิดก็ไม่รู้สึก ผมทำตัวเป็นคนที่ลืมแต่ไม่หลง ใครมาสะกิดเตือนก็จะขอขอบคุณแล้วขอโทษที่ลืมไป
มีปัญหาหลายอย่างที่ผมต้องเผชิญ ทั้งปัญหาเรื่องครอบครัว เรื่องลูกไม่เป็นดังที่เราคาดหวัง งานที่วุ่นวาย สังคมที่บีบคั้น
ภาระรับผิดชอบที่มากมายจนถึงจุดจุดหนึ่งมีความรู้สึกว่า น่าเบื่อหน่ายโลกมาก เบื่อวัฏสังขารของโลก
ที่ผมสังเกตเห็นว่าผมเงียบขรึมลงพี่จึงพูดไม่กี่คำ ทำให้ผมเข้าใจ
ปัญหาทั้งหมด อยู่ที่ตัวของเราทั้งนั้น คนทั่วไปทั้งผมด้วย เราพยายามที่จะจัดการกับสิ่งที่อยู่นอกตัวเรา
และเป็นสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ แต่สนามรบที่เราควบคุมได้และ (ควรจะ) ทำได้ แต่เรากลับสนใจน้อย
เราพยายามอย่างเต็มที่จนลืมภายในตัวเราเอง พอเราลืม ผลจากปัญหาภายนอกตัวเรามีอิทธิพล
ทำให้ตัวเราเองเริ่มอ่อนแอ พอเราอ่อนแอทั้งจิตใจและร่างกาย
ก็ยิ่งทำให้เราไม่สามารถมีพลังในการไปจัดการกับปัญหาภายนอกตัวเราได้
ความเครียดทำให้ร่างกายอ่อนแอ และทำให้เกิดโรคกระเพาะอาหาร โรคความดันเลือดสูง โรคหัวใจ โรคอัมพาต เป็นต้น
- เครียดแล้วร่างกายเปลี่ยนอย่างไร
1. ออกซิเจนในกระแสเลือดจะต่ำลง คงเป็นเพราะสมองใช้ออกซิเจนมากขึ้น พอใช้มากขึ้นก็ทำให้ออกซิเจนในกระแสเลือดต่ำลง
2. กรดในกระแสเลือดสูง น่าจะเป็นผลจากการขาดออกซิเจน ทำให้คาร์บอนไดออกไซด์ถูกขับออกจากร่างกายน้อยลง
ทำให้เกิดกรดมากขึ้น
- ผลจากความเครียด ความท้อแท้
1. เบื่ออาหาร แต่บางคนกินมากจนอ้วน
2. นอนไม่หลับ หรือหลับๆ ตื่นๆ หรือฝันร้าย
3. ท้องผูก หรือบางคนอาจจะถ่ายบ่อย
4. เหงื่อแตก ตัวเย็น คนจีนบอกว่าขาดพลัง
5. อ่อนเพลีย
ความเครียด ความท้อแท้ เป็นผลที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงสารเคมีในกระแสเลือด
ปัจจัยภายนอก กระตุ้นร่างกายให้เกิดการเปลี่ยนแปลงภายใน และการเปลี่ยนแปลงภายในเป็นตัวเปลี่ยนใจของเราให้กลายเป็นความรู้สึกทุกข์ เครียด ท้อแท้
อย่าแพ้ภัยตนเอง สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นปรากฏการณ์ตามธรรมชาติ มนุษย์รับเอาธรรมชาติเข้ามาปรุงแต่ง แล้วผลออกมาไม่เป็นไปตามความต้องการของมนุษย์ ก็จะเกิดความไม่พอใจ เกิดทุกข์ เครียด
กระบวนการแบบนี้เกิดไปเรื่อยๆ คนที่แพ้คือตัวเราเอง ถ้าเราไม่แพ้ตัวเราเอง เราก็ชนะปัญหาภายนอกตัวเราได้
- ทำอย่างไรเราจะไม่แพ้ภัยตัวเอง
เริ่มที่ออกกำลังกายก่อนเป็นตัวนำ ดูแลอาหารให้ดี รู้จักตรวจสอบใจของตนเอง มีวิธีการผ่อนคลายให้กับตนเองที่เหมาะสม ทุกข์แปรว่า สภาวะทนอยู่ได้ยาก ทนได้ก็ไม่ทุกข์ ไม่ทุกข์ก็หมดปัญหา ปัญญาเกิดเดี๋ยวปัญหาก็ถูกแก้หมดไป
กฎของธรรมชาติ เกิดขึ้นตั้งอยู่และดับไป ไม่เว้นแม้กระทั่งปัญหาและความทุกข์
อย่าแพ้ภัยตนเองก็แล้วกัน อย่างอื่นเดี๋ยวก็ชนะเราหยุดแล้วคิดได้หรือไม่เท่านั้น ส่วนใหญ่เราจะอยู่ในวังวนของปัญหา แล้วหาทางออกไม่เจอ
ขอเน้นย้ำ อย่าแพ้ภัยตนเองแล้วกัน.
(update 12 มิถุนายน 2006)
[ ที่มา..
นิตยสารหมอชาวบ้านปีที่ 27 ฉบับที่ 319 พฤศจิกายน 2548]
|
