คุณอิ๋วอายุ 32 ปี มีบุตรชายอายุ 3 ขวบแล้วหนึ่งคน พบว่าตัวเองตั้งครรภ์และติดเชื้อ HIV เมื่ออายุครรภ์ได้ 3 เดือน คุณหมอที่ได้ทำการตรวจให้ในครั้งแรกได้ให้คำแนะนำว่า เด็กอาจไม่ติดเชื้อก็ได้ ขอให้มาฝากครรภ์ตามนัด และจะดูแลให้เป็นอย่างดี ขอให้ทำใจให้สบายดูแลตัวเอง ในอนาคตอาจมียารักษา และอย่าท้อแท้
คุณอิ๋วกลับบ้านมาพร้อมกับความรู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก นอนไม่หลับหลายวันเพราะในสมองครุ่นคิดกับเรื่องนี้ บางครั้งรู้สึกอยากร้องไห้ออกมา แต่ร้องไม่ออก เพราะมันสับสนมาก ในใจยังไม่สามารถยอมรับได้ว่าตนเองได้ติดเชื้อ จึงได้ไปพบหมออีกโรงพยาบาลหนึ่ง ซึ่งก็ได้รับผลการตรวจเช่นเดียวกัน และคุณหมอก็ย้ำว่าให้เข้ารับการรักษา และให้พาสามีมาตรวจด้วย อย่าท้อแท้ หมอจะพยายามช่วยเหลืออย่างเต็มที่ และจะปรึกษาหมอที่ทำการรักษาโรคนี้โดยเฉพาะให้ นอกจากนี้คุณหมอได้ส่งคุณอิ๋วไปพบผู้ที่ให้คำปรึกษาด้านนี้โดยเฉพาะ แม้ว่าจะรู้สึกว่าไม่ได้โดดเดี่ยว และมีผู้หญิงหลายคนที่ประสบกับเหตุการณ์เช่นเดียวกับเธอ แต่คุณอิ๋วก็รู้สึกสิ้นหวังในชีวิต ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันจบสิ้น ทรัพย์สินเงินทองมากมายที่มีอยู่เหมือนจะไร้ค่า เพราะมันช่วยเหลืออะไรเธอไม่ได้เลย ในชีวิตไม่เคยได้พบกับเรื่องที่กระทบจิตใจรุนแรงเช่นนี้มาก่อน
เวลาผ่านไปเป็นเดือน เธอก็ยังไม่ยอมไปหาหมออีก และทานอาหารไม่ได้ ซึมเศร้า เหม่อลอย เธอคิดเสมอว่าถ้าเธอและสามีต้องตายไปก่อน แล้วใครจะเลี้ยงดูลูกๆ ให้ การตั้งครรภ์ครั้งนี้น่าจะนำมาซึ่งความยินดี แต่ทำไม่ถึงต้องเป็นเช่นนี้ เธอตัดสินใจที่จะบอกเรื่องนี้ให้สามีและทุกคนในบ้านทราบ แม้ว่าทุกคนจะเสียใจมาก แต่ก็พยายามปลอบใจและให้กำลังใจอย่างมาก คุณแม่และน้องสาวของเธอสนับสนุนให้การตั้งครรภ์ครั้งนี้ดำเนินต่อไป และให้สัญญาว่าจะช่วยดูแลหลานๆ อย่างถึงที่สุด
และในที่สุดคุณอิ๋วก็สามารถรวบรวมสติและกำลังใจทั้งหมดที่ยังคงมีเหลืออยู่ไปพบคุณหมออีกครั้ง เพื่อทำการฝากครรภ์ เพื่อลูกที่เกิดมาแล้วและกำลังจะเกิดไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป เธอจะต้องพยายามมีชีวิตอยู่ต่อไปให้นานที่สุดคุณหมอให้คุณอิ๋วรับประทานยาต่อต้านไวรัส ซึ่งจะไม่ส่งผลถึงลูก และเธอพยายามดูแลตังเองอย่างดีที่สุด ไปฝากครรภ์ตามนัดทุกครั้งพยายามรับประทานอาหารทีมีประโยชน์และลาออกจากงาน เพื่อใช้ชีวิตอยู่กับลูกให้มากที่สุด
ในที่สุดเธอก็คลอดทารกเพศหญิง คุณหมอไม่ให้ลูกกินนมแม่เพราะจะคิดเชื้อถึงกันได้ และข่าวดีก็คือ
ผลการตรวจเลือดลูกพบว่า ลูกของเธอไม่ติดเชื้อ HIV
ไขปัญหาจากผู้เชี่ยวชาญ
การติดเชื้อ Human immunodeficiency virus (HIV) ในหญิงตั้งครรภ์ มีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากในปัจจุบันการฝากครรภ์ทุกแห่งหญิงตั้งครรภ์
จะต้องได้รับการตรวจว่ามีการติดเชื้อ HIV ด้วยหรือไม่ หากพบหญิงตั้งครรภ์ที่มีการติดเชื้อ HIV ควรให้คำปรึกษาอย่างเมาะสมในการดูแลตนเอง
การป้องกันการติดเชื้อไปสู่ทารก เนื่องจากทารกที่เกิดจากมารดาติดเชื้อ HIV ขณะตั้งครรภ์จะมีโอกาสติดเชื้อ 7 - 40% ขึ้นอยู่กับความรู้ในการดูแลตนเอง
และการเข้ารับการรักษาจากแพทย์ด้วยนอกจากนี้ผลของการติดเชื้อ HIV ระหว่างตั้งครรภ์ส่งผลต่อสุขภาพของมารดา
เนื่องจากขณะตั้งครรภ์ระบบภูมิคุ้นกันของร่างกายชนิด CMI จะถูกกดทำให้อาการของโรคเพิ่มขึ้น
สำหรับการดูแลรักษาขณะตั้งครรภ์นั้นหญิงตั้งครรภ์สามารใช้ยา AZT ได้อย่างปลอดภัยละมีประสิทธิภาพผลข้างเคียงที่พบได้บ่อยจากยาคือ ปวดศรีษะ คลื่นไส้ อาเจียน ตับอักเสบ สับสน นอกจากนี้หญิงตั้งครรภ์จะได้รับการตรวจร่างกายโดยละเอียดเพื่อค้นหาโรคหรือการติดเชื้อชนิดอื่น เพื่อวางแผนการรักษาอย่างเหมาะสมการดูแลตนเองสำหรับหญิงตั้งครรภ์ซึ่งติดเชื้อ HIV นั้นจะต้องป้องกันตนเองจากการติดเชื้ออื่นแทรกซ้อนด้วยและจะต้องรับประทานอาหารที่มีคุณค่าและจะต้องมีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นอย่างเหมาะสม
การป้องกันการติดเชื้อไปยังทารก การให้ยา AZT แก่หญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อ HIV สามารถช่วยลดอัตราการติดเชื้อไปสู่ทารกได้อย่างมีนัยสำคัญ (จากร้อยละ 25 ลดลงเหลือร้อยละ 8) โดยนับตั้งแต่ขณะตั้งครรภ์แพทย์จะให้ยา AZT ชนิดรับประทานแก่มารดาตั้งแต่อายุครรภ์ 14 สัปดาห์จนกระทั่งคลอด และระหว่างคลอดจะให้ยาในAZT ในรูปของยาฉีด และจะให้ยา AZT ในทารกแรกเกิดรับประทานด้วย สำหรับการคลอดนั้นยังไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัดว่าการผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องช่วยลดอัตราการติดเชื้อ HIV ไปยังทารกได้ เมื่อเปรียบเทียบกับการคลอดปกติทางช่องคลอด ดังนั้นการผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องจึงทำในรายที่มีข้อบ่งชี้ทางสูติกรรมเท่านั้นนอกจากนี้การเลี้ยงลูกด้วยนมมารดา พบว่าสามารถทำให้ทารกติดเชื้อ HIV เพิ่มขึ้นร้อยละ 10 - 20 ดังนั้นจึงไม่แนะนำให้ทารกรับประทานนมจากมารดาที่ติดเชื้อ HIV
ประการสุดท้ายคือ หญิงหลังคลอดควรได้รับการส่งต่อให้แพทย์ผู้เชี่ยวชาญการรักษา HIV/ AIDS เพื่อให้การรักษาในระยะยาวที่เหมาะสมต่อไป.
(update 9 พฤษภาคม 2006)
[ ที่มา..
นิตยสารบันทึกคุณแม่ No.152 March 2006 ]
|
