• เข้านอน - ตื่นนอน สิ่งแรกที่คุณพ่อคุณแม่ควรอธิบายให้ลูกเห็นความแตกต่างก็คือกลางวันกับกลางคืน โดยอาจยกตัวอย่างง่ายๆ จากการสังเกตสิ่งแวดล้อมรอบตัว เช่น “ตอนกลางวันสว่างเพราะมีพระอาทิตย์ พอพระอาทิตย์ตกก็มืดไปหมด เรียกว่ากลางคืนพระจันทร์ก็จะขึ้นมาแทนพระอาทิตย์” หรือ
  ”เมื่อถึงตอนกลางคืนลูกก็จะเข้านอน คนอื่นๆ ก็นอนเหมือนกัน พอเข็มสั้นชี้เลข 8 ตรงนี้แม่จะเล่านิทานให้หนูฟัง พอชี้เลข 9 แม่เล่านิทานจบหนูต้องเข้านอนนะคะ” เป็นต้น

  ส่วนนิทานที่คุณแม่เล่าก็น่าจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเวลาในการทำกิจวัตรประจำวัน กลางวัน กลางคืน จะเป็นเรื่องที่แต่งเองก็ได้ค่ะ เพื่อให้ลูกได้ทบทวนและเปรียบเทียบกับตัวเองไปด้วยว่า ในหนึ่งวันที่ผ่านมาเขาทำอะไรไปบ้าง เหมือนหรือต่างจากตัวละครในนิทานอย่างไรบ้าง

  ตอนเช้าพอลูกตื่นก็อาจจะบอกลูกว่า “พอหนูได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกแบบนี้คือ 7 โมงเช้า เข็มสั้นจะชี้เลข 7 ตรงนี้นะหนูตื่นนอน ทุกคนในบ้านก็จะตื่นนอนเหมือนกัน” พร้อมกับบอกิจวัตรที่คนอื่นๆ ต้องทำ เช่น พี่ของหนูไปโรงเรียน คุณพ่อไปทำงาน พี่เลี้ยงกวาดถูบ้าน เป็นต้น

  รับประทานอาหาร พอถึงเวลาอาหารเช้า อาจจะให้ลูกดูนาฬิกาพร้อมกับบอกเขาว่า “ตอนนี้ 8 โมงดูนาฬิกาสิคะ เข็มสั้นจะชี้ที่เลข 8 เป็นเวลาอาหารเช้านะคะ” หรือ “ตอนนี้เที่ยงแล้วทั้งเข็มสั้นเข็มยาวอยู่ที่เลข 12 เราไปกินข้าวกลางวันกันนะคะ” หรือ “ตอน 6 โมงเย็นหลังจากคุณพ่อกลับจากทำงานแล้วเราจะกินข้าวเย็นกัน” เป็นต้น

  และเราควรกำหนดเวลากินอาหารให้แน่นอนค่ะ เช่น บอกลูกว่า “แม่ให้เวลาหนูกินจนเข็มยาวชี้เลขนี้นะคะ” และถ้าลูกไม่ยอมกินพอถึงเวลาให้เก็บจริงๆ ค่ะ ฝึกแบบนี้ในที่สุดเขาก็จะได้เรียนรู้เรื่องเวลาไปพร้อมๆ กับรู้ว่าถ้าไม่กิน คุณแม่จะเก็บและเขาจะค่อยๆ ปรับตัวเองได้ในที่สุดค่ะ

  การเล่น การเล่นเป็นสิ่งที่ลูกสนใจอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นคุณแม่น่าจะสอดแทรกการเรียนรู้เรื่องเวลาไปด้วยในขณะที่เล่นกันค่ะ เช่น แข่งกันเรียงของเล่นหรือเก็บของเล่นให้เสร็จในเวลาที่กำหนด โดยอาจใช้นาฬิกาปลุกมาใช้ในการจับเวลา เพื่อให้ลูกได้เห็นเข็มนาฬิกาที่เปลี่ยนไป และได้ยินเสียงเมื่อถึงเวลาที่กำหนด เป็นต้น

  ในการเล่นเราก็ควรกำหนดเวลาให้แน่นอนเช่นกันค่ะ โดยอาจจะบอกลูกให้ดูนาฬิกาตอนเริ่มเล่น เช่น “ตอนนี้ 9 โมงนะคะ เข็มสั้นชี้ตรงนี้ แต่พอเข็มสั้นเลื่อนมาชี้เลข 10 ตรงนี้ หนูต้องเก็บของเล่นแล้วไปกินนมนะคะ” เป็นต้น และเมื่อถึงเวลาเราก็ต้องให้ลูกเก็บค่ะอย่างที่ตกลงกันไว้ วิธีนี้แม้กระทั่งเด็กเล็กๆ ก็ทำได้แต่ต้องฝึกทุกวัน นอกจากจะได้เรียนรู้เรื่องเวลาแล้ว ยังเป็นการฝึกเรื่องวินัยให้กับลูกด้วยค่ะ

• เรื่องวินัย การสอนเรื่องวินัยไม่ต้องรอให้ลูกโตก่อนหรอกค่ะ เพราะการสอนเรื่องเวลาด้วยวิธีที่กล่าวมาข้างต้น ก็สามารถทำให้ลูกได้ซึมซับเรื่องวินัยในตนเองไปโดยปริยายจากชีวิตประจำวันของเขา แต่ต้องทำเป็นประจำและสม่ำเสมอนะคะ

• การเคารพเวลา การให้ลูกทำอะไรตรงเวลา หรืออยู่ในเวลาที่เรากำหนด เป็นการสอนให้ลูกเคารพเวลาและกติกาไปในตัว เรื่องของการเคารพเวลาไม่ได้เกิดจากการสอนให้จำ แต่เกิดจากการที่ได้ปฏิบัติจริงอย่างสม่ำเสมอค่ะ

• การรอคอย เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ลูกจะได้เรียนรู้จากการสอนเรื่องเวลาค่ะ เช่น ถ้าจะบอกลูกว่าเวลาเราไปซื้อของเราต้องเข้าแถวนะลูก เขาจะไม่ไม่เข้าใจ ให้พาเขาไปซื้อจริงๆ เลย ลูกจะเห็นและได้รู้จริงๆ ว่าทำไมต้องรอ
  หรืออาจจะทำสมุดเพื่อติดสติ๊กเกอร์ หรือให้ดาวเมื่อเขาทำตามที่ตกลงไว้ เช่น ถ้าลูกเก็บของเล่นเองทุกวันหลังจากเล่นเสร็จ จะได้ดาว 1 ดวง ถ้าลูกทำครบหนึ่งสัปดาห์จะได้ดาวดวงใหญ่ แต่ถ้าทำไม่ครบก็ไม่ได้ต้องรอให้ครบก่อน โดยเราอาจจะใช้คำว่า บ้านนี้มีเด็กน่ารัก บ้านนี้มีเด็กกินผัก เป็นต้น เพื่อเป็นการปลูกฝังและแก้ปัญหาโดยไม่ซ้ำกันค่ะ

• ทารกแรกเกิด ลูกแรกเกิดจะชอบสีที่สว่างๆ และสัมผัสได้ถึงความแตกต่างของสี การเคลื่อนไหว นาฬิกาที่นำมาติดไว้ในห้องนอนของลูก จึงควรมีหน้าปัดสีสดใสสะดุดตา มีเสียงติ๊กต่อกที่ไม่หนวกหูจนเกินไป

• อายุ 1 ขวบขึ้นไป ลูกจะเริ่มชอบสำรวจและอยากรู้ว่าสิ่งต่างๆ ทำงานอย่างไร เพราะฉะนั้นควรหานาฬิกาเด็กเล่นที่มีเข็มปรับได้และมีเสียงมาให้ลูกเล่นค่ะ

• อายุ 2 ขวบขึ้นไป ควรหาหนังสือที่เกี่ยวกับนาฬิกา หรือต่อจิกซอว์ที่เป็นรูปหน้าปัดนาฬิกามาเล่นกับลูก

• อายุ 4 ขวบขึ้นไป ถ้าในห้องนอนของลูกยังไม่มีนาฬิกา ควรหาไปติดไว้สักเรือนหนึ่ง ควรสอนและหัดให้ลูกใช้มันด้วยนะคะ

• อายุ 5 ขวบขึ้นไป ลูกจะรู้สึกสนุกสนานกับการใส่นาฬิกาข้อมือที่สามารถมองเห็นตัวเลขชัดเจนบนหน้าปัดโล่งๆ ค่ะ