1. ห้างสรรพสินค้า ไม่เพียงแต่มีคนมารวมกันเป็นจำนวนมาก แต่ยังเป็นศูนย์รวมกลุ่มมิจฉาชีพอีกด้วย

2. สวนสนุก เพราะบรรยากาศและเครื่องเล่นมากมายเร้าใจให้ลูกตื่นเต้นและสนุกสนาน จนลืมพ่อกับแม่ไปในช่วงที่กำลังสนุก

3. งานประเพณีต่างๆ ไม่ว่าลอยกระทง สงกรานต์ งานกาชาด ฯลฯ สังเกตได้ว่าไม่เคยปราศจากการพลัดระหว่างพ่อแม่กับลูกเลยสักงาน

4. สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เช่น ภูเขา น้ำตก ชายทะเล สวนสาธารณะ ไปเที่ยวทั้งทีพ่อแม่ก็มักปล่อยให้ลูกเล่นตามสบาย เผลอผละสายตาแป๊บเดียวลูกหายไปไหนไม่รู้

1. เลือกเสื้อผ้าที่มีสีสันสดใส คือสังเกตง่ายสวมให้ลูก และต้องจำการแต่งตัวของลูกไว้ด้วย

2. ไม่ใส่เครื่องประดับที่มีค่าให้ลูก เพราะจะตกเป็นเป้าสายตาของมิจฉาชีพได้ง่าย

3. พกรูปถ่ายที่อัพเดตของลูกติดกระเป๋า หรือถ่ายเก็บไว้ในโทรศัพท์มือถือ พร้อมจดรายละเอียด เช่น สีผม ปาน แผลเป็น ฯลฯ เป็นข้อมูลสำคัญ

4. ซักซ้อมความเข้าใจกับลูกก่อนออกจากบ้าน ว่าถ้าเกิดพลัดหลงควรทำอย่างไร แต่ไม่ใช่การขู่ให้ลูกกลัว

5. สละกระดาษสักแผ่นเขียนชื่อ ที่อยู่ และเบอร์โทรศัพท์ หรือนามบัตรของคุณพ่อคุณแม่ใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อลูก

6. หากเกิดการพลัดหลงจริง คุณพ่อคุณแม่ควรรีบแจ้งประชาสัมพันธ์ ตำรวจ หรือ เจ้าหน้าที่ของสถานที่นั้นๆ ทันที

• ป้ายชื่อ เขียนชื่อ และเบอร์โทรศัพท์ให้ครบถ้วน อาจออกแบบเป็นสร้อยคอหรือสายรัดข้อมือก็ได้ค่ะ

• โทรศัพท์มือถือสำหรับเด็ก บันทึกหมายเลขได้ 4-5 เบอร์ เพียงกดปุ่มเดียวก็โทรออกได้ทันที และบางรุ่นยังสามารถระบุตำแหน่งได้ด้วย

• สายจูง มีทั้งแบบผู้ข้อมือไว้คนละข้างและเป็นสายสวมกับตัวเด็กแล้วมีสายจูงอีกที เมื่อก่อนคนต่างชาตินิยมใช้แต่ตอนนี้คนไทยเริ่มใช้มากขึ้นค่ะ

• Name Plate หรือ Tag เป็นแผ่นโลหะสลักรายละเอียดส่วนตัว เช่น ชื่อ กรุ๊ปเลือด ฯลฯ เหมือนกับที่ทหารอเมริกันใช้ร้อยกับสร้อยคล้องคอ ชาวต่างชาตินิยมใช้ แต่ในประเทศไทยยังไม่ค่อยพบเห็นค่ะ