• สื่อสารทางบวก ร้อยทั้งร้อยเลยล่ะ ถ้าคุณวีใส่ลูกที่เขาไม่ยอมลุกจากหน้าจอ เขาจะโต้ตอบกลับอย่างรนแรง ก็แหม... กำลังทำคะแนนอยู่ มาขัดจังหวะอย่างนี้เท่ากับเป็นตัวขัดโรค นอกจากวาจาของคุณจะไม่ศักดิ์สิทธิ์สัมฤทธิ์ผลแล้ว ยังทำให้ความสัมพันธ์แม่-ลูก (เป็นแม่ซะมากกว่าพ่อ ที่จะเข้าไปจัดการเรื่องนี้) ร้าวฉาน พูดจากันไม่รู้เรื่องยิ่งขึ้น เอาน้ำเย็นเข้าลูบ หาเวลาที่เขาละจากจออารมณ์ดีพูดคุยถึงปัญหาที่เกิดขึ้น เช่น “แม่ว่าตอนนี้การเรียนของลูกตกลงมากนะ ลูกน่าจะจัดตารางเวลาเสียใหม่ เมื่อไหร่เล่นเกม เมื่อไหร่ทำการบ้าน” แล้วเราก็กำหนดเวลาให้เขาว่า จะเล่นเกมได้วันละกี่ชั่วโมง ช่วงไหน เช่น ทำการบ้านเสร็จ อาบน้ำทานข้าวแล้วให้เล่นเกมได้ 1-2 ชั่วโมง ระหว่างพูดคุย ตกลงกัน ไม่ต้องสนใจอาการโมโห ฮึดฮัด พูดจาไม่ดีของลูก ให้เน้นสิ่งที่เราอยากให้เขาปรับปรุง และกฎระเบียบที่เรากำหนด ที่สำคัญ พ่อแม่ต้องมีเวลาควรควบคุมให้เขาทำตามตารางเวลาที่กำหนด ถ้าไม่ทำตามที่ตกลง ลงโทษด้วยการตัดค่าขนม ตัดสิทธิ์บางอย่างที่เขาต้องการ

• อย่าให้ลูกจมจ่อมอยู่ในโลกของตัวเอง หมกมุ่นอยู่หน้าจอทั้งวัน เราควรแวะเวียนเข้าไปหาเขา ชวนเขาไปทำกิจกรรมต่างๆ และตั้งทีวี คอมพิวเตอร์ไว้ห้องกลาง ไม่เปิดทิ้งไว้ทั้งวันทั้งคืน เมื่อใช้เสร็จแล้ว หรือดูจบแล้วก็ปิดเสียจะได้ไม่ดึงดูดให้ลูกเข้ามาดูมาเล่นอีก

• พาลูกออกห่างจากจอ ด้วยการพาออกไปข้างนอกในวันหยุดแทนที่จะปล่อยให้ลูกอยู่บ้านเล่นเกม เข้าใจว่าคุณพ่อคุณแม่ที่ทำงานนอกบ้าน วันหยุดคงหมดเรี่ยวแรงจนไม่อยากใส่ใจ แต่ถ้าเราเห็นว่าเป็นปัญหา ก็ต้องยอมสละเวลาช่วยลูก มองหากิจกรรมนอกบ้านที่น่าสนใจ เช่น การแสดงดนตรี นิทรรศการ เข้าค่าย เรียนรู้กิจกรรมพิเศษต่างๆ เช่น ดนตรี ยูโด ร้องเพลง วาดรูป งานประดิดประดอย ฯลฯ

• สอนลูกให้รู้จักความสุขด้านอื่น ทำให้ลูกรู้ว่ามีสิ่งอื่นๆ อีกมากมายที่จะทำให้เกิดความสุข เช่น
  มีงานอดิเรก ถ้าเป็นเด็กผู้ชาย คุณพ่ออาจเข้ามาช่วยด้วยการชวนกันสะสมอะไรต่างๆ เล่นรถบังคับวิทยุ ซ่อมนั่นนี่ ฯลฯ คุณแม่ชวนลูกสาวเข้าครัว เย็บผ้า ทำงานประดิดประดอย ฯลฯ
  เล่นดนตรี ทำงานศิลปะ ควรไพเราะของเสียงเพลงและความงามทางศิลปะ เยียวยาจิตใจให้เป็นสุขอาจเป็นกิจกรรมของลูกแล้วพ่อแม่ร่วมชื่นชม หรือทำร่วมกัน
  อ่านหนังสือ หนังสือสนุกๆ ที่ตรงกับเพศ วัย และความสนใจของลูก จะดึงดูดลูกให้หันมาติดหนังสือแทน

  สร้างบรรยากาศที่ไม่เงียบเหงา ความเหงาทำให้เด็กหันไปหาสิ่งที่ให้ความเพลิดเพลินกับตัวเอง เช่น กลับมาบ้าน แล้วไม่มีใครอยู่บ้าน หรือบ้านที่ต่างคนต่างอยู่ พ่อแม่ทะเลาะกัน ไม่ลงรอยกัน ไม่มีกิจกรรมร่วมกัน ก็ทำให้เด็กๆ หันไปหาความสุขจากจอ ถ้าบ้านไหนเป็นอย่างนี้หันมา สร้างบรรยากาศครื้นเครงภายในบ้านโดยด่วนค่ะ ด้วยการเปิดเพลง ทำอาหารกินกันสนุกๆ ในวันหยุด พูดคุยเล่าเรื่องต่างๆ ชวนเพื่อนฝูงญาติพี่น้องมาบ้าน เล่นกีฬากัน ฯลฯ

  พ่อแม่รู้เท่าทันเทคโนโลยี คุณแม่ที่มีลูกติดเกมคนหนึ่ง บอกว่า ตัวเองใช้คอมพิวเตอร์ เล่นเกมไม่เป็น รู้สึกเป็นจุดอ่อนที่ทำให้เข้าไม่ถึงลูก พูดจากันไม่รู้เรื่อง ใครรู้สึกเช่นนี้น่าจะพยายามเรียนรู้วิธีใช้คอมพิวเตอร์ อินเทอร์เน็ต SMS วิธีแช็ต ลองเล่นเกม เพื่อเข้าใจและมีทัศนคติที่ดีกับสิ่งเหล่านี้ แล้วจะเข้าใจมากขึ้นว่าสิ่งที่เป็นปัญหาไม่ใช่เทคโนโลยี จนเราต้องปฏิเสธมัน แต่เราควรฝึกลูกให้รู้จักควบคุมตัวเอง มีวินัยกับตัวเองมากกว่า