”ถ้าคนคนนั้นไม่กลัวการเปลี่ยนแปลง และไม่กลัวที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ” คือบทสรุปจากปากของคุณจีรณี จิตตเสวี บรรณาธิการการบริหารนิตยสาร Cosmopolitan ซึ่งเจ้าตัวเล่าให้ฟังว่า ครั้งที่ตัวเธอเปลี่ยนงานจากเจ้าหน้าที่แผนกวีซ่าในสถานทูตแห่งหนึ่ง มาเป็นบรรณาธิการบริหารนิตยสาร ณ ปัจจุบัน เธอมีอายุถึง 49 ปีแล้ว!

สำหรับใครบางคน การเปลี่ยนงานเมื่ออายุขนาดคุณจีราณีอาจเป็นเรื่องน่าปริวิตก เพราะการเปลี่ยนแปลงทั้งสถานที่ทำงานใหม่ เพื่อนร่วมงานใหม่ และระบบการทำงานใหม่ ล้วนทำให้จิตใจไหวหวั่นได้ แต่เธอกลับมองว่า...

”ตอนที่ได้งานนี้ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไร แต่กลับรู้สึกท้าทายและตื่นเต้น เพราะเรารู้ว่าเราเป็นคนเรียนรู้อะไรเร็ว และพร้อมเปิดใจรับสิ่งใหม่ๆ เข้ามา จำได้ว่าตัดสินใจเร็วมากในการรับงานชิ้นนี้ คือใจเราพร้อมที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ แล้ว และคิดว่างานบรรณาธิการบริหารหนังสือเป็นงานที่ทันสมัย และท้าทายมาก

”คงมีบ้างที่หลายๆ คนไม่กล้าเปลี่ยนงานเพราะเรื่องสภาพคล่องทางการเงิน คือมีภาระเรื่องผ่อนบ้าน เรื่องลูก หรือเรื่องครอบครัว แต่ตัวเองไม่มีภาระตรงนี้ ซึ่งก็อีกนั่นแหละ ถึงมีก็คงจะกล้าเปลี่ยนงานอยู่ดี เพราะเป็นคนไม่กลัวการเปลี่ยนแปลง และเป็นคนสู้อยู่แล้ว”

”ตัวเองไม่อายที่จะถามลูกน้องกับท่านผู้ใหญ่ในสิ่งที่ไม่รู้และจะไม่แกล้งทำในสิ่งที่ตัวเองไม่รู้ด้วย เพราะในเมื่อเราไม่รู้ เราต้องบอกว่าไม่รู้ แล้วรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น”

”เนื้อหาภายในเล่มก่อนหน้านี้เป็นเนื้อหาแปลทั้งหมด 100% แต่พอตัวเองเข้ามาทำก็พยายามหาสิ่งใหม่ๆ เข้ามาในเล่ม อย่างสัมภาษณ์บุคคลคนไทย หรือหาเรื่องในท้องถิ่นมาทำ ซึ่งตรงนี้ทีมงานเขาก็ได้เรียนรู้ในสิ่งที่เขาไม่เคยทำมาก่อน

”จะศึกษา Cosmopolitan จากหลายๆ ประเทศด้วยว่าเขาเป็นอย่างไร แล้วเราก็ประยุกต์บางส่วนมาเป็นของเรา เช่น เทรนด์การทำนิตยสารให้มีขนาดเล็กลง”

”โชคดีที่นิตยสารนี้เป็นนิตยสารแปลเสียเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้น ตัวเองจะดูแค่ว่านักเขียนแปลถูกไหม สำนวนดีไหม ตรงนี้จะถนัดเพราะตั้งแต่ทำงานมาได้ฝึกใช้ภาษาอังกฤษตลอด นับแต่ทำงานแรกที่บริษัทโฆษณาแห่งหนึ่งตามมาด้วยทำงานในศูนย์อพยพพนัสนิคม ชลบุรี ซึ่งเป็นเทรนเนอร์คอยสอนคนเวียดนาม หรือชาวเขาที่จะไปตั้งถิ่นฐานในอเมริกาให้รู้ถึงวัฒนธรรมของเขา และเรียนรู้ภาษาอังกฤษ

”ต่อจากนั้นก็ทำงานที่องค์กร Peace Crop เป็นครูสอนภาษาไทยให้แก่อาสาสมัครชาวอเมริกาบ้าง ชาวอังกฤษหรือแคนาดาบ้าง พอออกจาก Peace Crop ก็มาทำที่องค์กร Care ทำหน้าที่เป็นเทรนเนอร์อีก แต่ครั้งนี้ทำหน้าที่ร่างหลักสูตรการเรียนให้กับชาวบ้าน เช่น วันนี้จะเรียนรู้คำทักทายภาษาอังกฤษนะ หรือวันต่อไปจะเรียนรู้ประโยคแนะนำตัวเองนะว่าควรพูดอย่างไร”

”การปกครองใครถ้าใช้แต่อำนาจไม่ได้ผลหรอก เพราะการเป็นหัวหน้าคือการได้ 'ใจ' จากลูกน้อง และเมื่อได้ใจจากพวกเขาแล้ว อะไรก็จะตามมาหมด อีกอย่างเรื่องการวางตัวก็สำคัญ ทุกวันนี้ทีมงานที่นี่จะทำงานเหมือนพี่กับน้อง เมื่อทุกคนสบายใจที่จะทำงาน งานของแต่ละคนก็จะออกมาดี เมื่องานออกมาดี ทั้งทีมงานจะรู้สึกภาคภูมิใจเท่าเทียมกัน และเมื่อมีเป้าหมายอะไรใหม่ๆ เพิ่มเข้ามาอีก ทุกคนจะตั้งใจทำงาน โดยทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด”

”การจำกัดอายุรับคนเข้าทำงานว่าต้องอายุไม่เกิน 25 ปี หรือต้องจบสาขานี้มาเท่านั้น ถือเป็นความคิดที่ไม่แฟร์ ถ้าองค์กรเปิดใจกว้างหน่อย เขาอาจจะได้คนที่ดีๆ เข้าไปทำงานก็ได้ สำหรับตัวเองไม่เคยติดขัดกับคำว่าอายุมากแล้วจะทำแบบนี้ไม่ได้

...เพราะไม่มีอะไรหรอกที่ผู้หญิงสมัยนี้ทำไม่ได้ ถ้าเลือกจะทำเสียอย่าง”