รู้จักรู้ใจ...วัยเตาะแตะ หลังจากที่ความต้องการขั้นพื้นฐานของลูกวัยขวบแรกได้รับการตอบสนองมาโดยตลอด เมื่อถึงวัยเตาะแตะเขาจะเริ่มเรียนรู้โลกกว้างมากขึ้น และเริ่มรู้ถึงความมีตัวตนของตัวเองมากขึ้น ฉะนั้นบ่อยครั้งเราจะเห็นว่าเด็กวัยนี้เริ่มพูดคำว่า “ไม่” เพื่อแสดงความต้องการของตัวเองอยู่บ่อยๆ แต่ถึงแม้ลูกจะเริ่มเป็นตัวของตัวเอง และต้องการความอิสระเพียงใด สิ่งที่ทำให้ลูกวัยนี้เป็นกังวล ยังคงเป็นเรื่องของการกลัวการพลัดพรากเหมือนลูกวัยขวบแรก เรียกว่าถึงจะกล้าออกไปเรียนรู้โลกภายนอกสักแค่ไหน แต่ก็ยังต้องการกำลังใจจากเราอยู่สูงมากค่ะ ในการที่ลูกได้ออกไปเปิดหูเปิดตา เขาจะเริ่มตั้งคำถามกับเราทีละเล็กทีละน้อย อย่างทำไมดอกไม้ถึงมีสีสวย หรือหนูเกิดมาได้อย่างไร ฯลฯ คำถามเหล่านี้จะช่วยให้ลูกคลายความสงสัย และความกังวลใจที่เขามีต่อสิ่งที่เขาพบเห็นได้ค่ะ นอกจากนั้น เด็กวัยนี้กล้ามเนื้อมือ แขนขายังทำงานได้ไม่เต็มที่ แต่บางครั้งลูกอาจอยากเรียนรู้ที่จะทำอะไรด้วยตัวเอง แต่ทำไม่สำเร็จดังใจ ครั้นจะบอกให้เรารู้ ลูกก็ยังไม่สามารถเรียงร้อยถ้อยคำได้ดีพอ ความเครียดเล็กๆ อย่างนี้ นี่เองแหละค่ะที่ทำลูกแผดเสียงร้องเหมือนขัดใจอะไรมาอย่างแรง ถ้าความเครียดดังกล่าวไม่ได้รับความเข้าใจจากเรา ลูกอาจรู้สึกคับข้องใจ เครียด และหงุดหงิดทุกครั้งที่เขาออกไปเรียนรู้โลกกว้าง และฝึกทำอะไรด้วยตัวเอง ซึ่งเขาก็ยังทำอะไรได้ไม่ดีพอ ดังนั้นถ้าไม่อยากให้ลูกเครียด และแผดเสียงร้องไห้ เราควรให้กำลังใจเขา รวมถึงแนะหรือช่วยเหลือลูกบ้าง เพื่อให้เขารู้สึกภูมิใจกับสิ่งที่เขาพยายามทำอยู่ค่ะ สรุปภาพรวมแล้วเด็กวัยนี้ไม่ต้องการให้พ่อแม่สนองตอบความต้องการขั้นพื้นฐานมากเท่ากับเด็กเบบี้ เพราะเขาเริ่มสนใจโลกภายนอกมากขึ้น แต่อย่างไรเสียเขายังต้องการกำลังใจและแรงใจจากเราอยู่มาก ทั้งในเรื่องการตอบข้อสงสัยและการช่วยเหลือยามที่เขาทำอะไรไม่ได้คล่องและดีเท่าผู้ใหญ่ค่ะ พ่อแม่รับมือได้โดย... ด้วยความที่ลูกวัยเตาะแตะกำลังอยากเรียนรู้โลกภายนอกมากขึ้น เราสามารถหาโอกาสพาลูกไปเปิดหูเปิดตาตามสถานที่ต่างๆ อย่างพิพิธภัณฑ์เด็ก พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ เพื่อให้เขาได้มีประสบการณ์ตรงจากสิ่งที่เขาอยากรู้ได้ค่ะ นอกจากนั้น การหาหนังสือภาพมาอ่านให้ลูกฟังก่อนนอนจะช่วยกระตุ้นต่อมเรียนรู้ของลูกได้มากขึ้นด้วยนะคะ เพราะเรื่องราวในหนังสือรวมทั้งภาพต่างๆ จะช่วยให้เขาได้ฝึกคิด ฝึกจินตนาการ รวมทั้งไขข้อข้องใจบางอย่างที่ลูกอาจกำลังสงสัยอยู่ให้รู้ได้ เด็กวัยนี้ชอบลอง ชอบทำอะไรด้วยตัวเองเพราะอยากเรียนรู้โลกให้มากขึ้น แต่ปัญหากลับพบว่าตัวเขายังไม่สามารถบังคับกล้ามเนื้อมือ แขน ขาให้ทำงานได้อย่างเต็มที่ ถ้าเราสามารถเสริมทักษะตรงนี้ให้ดีขึ้น อย่างปั้นแป้งโด หากระดาษเปล่าๆ มาให้ลูกวาดรูป หรือหาทราย หรือไม้บล็อกมาให้ลูกฝึกอยู่บ่อยๆ อาการหงุดหงิดรำคาญใจที่ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ จะลดน้อยถอยลงไปเรื่อยๆ ค่ะ สิ่งหนึ่งที่ลูกวัยเตาะแตะมักจะทำก็คือ ตั้งคำถามกับพ่อแม่ ดังนั้นถ้าเราเข้าใจ และอดทนที่จะตอบคำถามลูกในทุกสิ่งที่เขาอยากรู้ จะช่วยให้เขาเข้าใจอะไรมากขึ้น และมีความสุขที่จะเรียนรู้สิ่งอื่นๆ ต่อไปในอนาคตค่ะ (update 9 เมษายน 2005) [ ที่มา.. นิตยสารรักลูก ปีที่ 22 ฉบับที่ 255 เมษายน 2547 ]

[ BACK TO LIST]

main

มีปัญหาสุขภาพ ที่นี่มีคำตอบ ห้องสมุด E-LIB Best view with [IE3.02][NETSCAPE 4.05][OPERA 3.21] resolution 800x600