แม้จะเหนื่อยล้าจากงานการและชีวิตที่วุ่นวายมาทั้งวัน
แต่เมื่อออกจากออฟฟิศกลับมาบ้านแล้ว
อย่าให้ความล้าทางกายมาทำให้ใจขุ่น จนส่งผลกระทบกับคนใกล้ตัวไปด้วย
ล้า...หมดแรง
สีหน้าของคนที่อยู่ในรถโดยเฉพาะบนรถโดยสารประจำทางแต่ละคนจะมีสีหน้าเฉยเมย
เหนื่อย อ่อนเพลีย มือกำราวเหล็กแน่นกันไม่ให้เซล้มลงขณะรถขับเคลื่อน
สายตาแต่ละคนเหม่อมองไปนอกหน้าต่างอย่างเลื่อนลอย บ่อยครั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามองอะไรหรือมีอะไรผ่านตาไปบ้าง
เพียงแต่เฝ้าหวังว่าอีกไม่นานนักก็คงจะถึงบ้าน แล้วจะได้เอนตัวพักผ่อนบ้าง
ส่วนคนที่อยู่ในรถเก๋งคันงามแอร์เย็นฉ่ำหรือในเจ้ารถกระป๋องคันเล็กที่อากาศไม่ค่อยพอเมื่อต้องนั่งกันหลายคน
หรือเจ้าของรถมอเตอร์ไซค์ที่พยายามเสี่ยงตายแทรกซ้ายแทรกขวา ปาดตัวไปมาเพื่อให้เคลื่อนไปข้างหน้า
ผู้คนเหล่านี้ต่างมีอาการคล้ายคลึงกัน ดูๆ แล้วก็น่าจะเป็นมิตรหรือเป็นเพื่อนกันดีเพราะต่างคน
ต่างต้องเผชิญชะตากรรมเดียวกัน แต่ในสถานการณ์แบบนี้กลับพบว่าต่างคนต่างปล่อยอารมณ์กันไป
ไม่อยากเชื่อมโยงไม่อยากพูดคุย ไม่อยากมีสัมพันธภาพต่อกัน แล้วถ้ามีอะไรเล็กน้อยที่กระทบต่อกัน
ก็จะมีความอดทนหรือให้อภัยต่อกันได้ยาก อารมณ์ขุ่นเคืองจะปะทุได้ง่าย
และนำไปสู่การทะเลาะเบาะแว้งที่รุนแรงถึงขั้นเอาเป็นเอาตายกันก็มี
ผู้คนเหล่านี้เมื่อถึงบ้าน ส่วนใหญ่จะบ่นว่า เหนื่อยเหลือเกินอย่ามายุ่งนะ ขอพักหรือของีบสักหน่อย
แล้วก็หลับอย่างไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ไม่สนใจว่าลูกกำลังอยากมาใกล้ชิด ไม่สนว่าลูกจะให้เล่นด้วย
ไม่สนว่าลูกมารอถามว่า คุณพ่อคุณแม่ซื้อขนมมาให้กินหรือเปล่า ไม่สนว่าคู่ของตนกำลังง่วนอยู่กับงานบ้าน
กับการเตรียมอาหารเย็นและการดูแลลูก และไม่สนใจว่าคู่ของตนกำลังมองดูด้วยความหงุดหงิดและอิจฉาว่า
คนอะไรช่างหลับง่ายดายเสียจริง เอาเปรียบเหลือเกิน ปล่อยให้เราต้องสาละวนอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย"
กาย-ใจ วงจรสัมพันธ์
มนุษย์เรานั้นกายกับใจเป็นของที่อยู่คู่ด้วยกัน เชื่อมโยงสัมพันธ์กัน ดังนั้นเมื่อเหนื่อยกายใจ
ก็จะโยงใยไปให้ใจต้องเหนื่อยด้วย และเมื่อใจเหนื่อยก็เชื่อมโยงให้เหนื่อยกายอีก
จากใจไปกายเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ เป็นวงจรไม่รู้จักจบ ถ้าเราไม่สามารถตั้งสติและไล่ตามไม่ทัน
ปล่อยให้กายกับใจสัมพันธ์กันไปเรื่อยๆ จะทำให้เราต้องเหนื่อยกายเหนื่อยใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุดตลอดชีวิต
ดังนั้นเมื่อเหนื่อยกายก็ให้เหนื่อยอยู่แต่ที่กาย อย่าปล่อยให้อารมณ์หรือใจตามกายไป
พยายามทำความเข้าใจว่าเราก็เหมือนเครื่องจักรเครื่องยนต์ ซึ่งเป็นของธรรมดาที่เมื่อทำงานหนักทำงานมาก
เครื่องย่อมร้อนและจะร้อนมากขึ้นถ้าเราไม่หยุดเครื่อง แต่เมื่อหยุดเครื่องเครื่องก็เย็นลง
และพร้อมที่จะทำงานใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งสำหรับร่างกายแล้วเมื่อเหนื่อยก็ควรพักเสียก่อน
อย่าเบื่อหน่ายท้อแท้ พักสักครู่เมื่อกายฟื้นคืนหลังจิตใจก็จะกลับดีขึ้นมาเองโดยไม่ต้องพยายามไปฝืนกายฝืนใจอะไรทั้งสิ้น
เพียงแต่ต้องตามอารมณ์ให้ได้ว่าอย่าเหนื่อยหน่าย อย่าท้อแท้ ลองหาสิ่งเบาๆ ที่เราชอบทำ เช่น ฟังเพลง
รับประทานของเย็นๆ อ่านหนังสือพิมพ์ ดูโทรทัศน์ ดูแลต้นไม้ หรืองีบสักพักก็ไม่ผิดกติกาอะไร
และถ้าไม่เหนื่อยมากจนเกินไป การเล่นกีฬาที่เราชอบก็ทำให้เราดีขึ้น แม้ว่าเราจะเหนื่อยกายมาแล้ว
ทั้งๆ ที่การเล่นกีฬาก็ทำให้เหนื่อยกายอีก แต่ก็จะช่วยให้เรารู้สึกดีขึ้น ผ่อนคลายและสดชื่นหลังการเล่นกีฬา
พูดถึงเรื่องการเหนื่อยกายแล้วลุกลามไปสู่การเหนื่อยใจนั้น ถ้าเป็นครั้งสองครั้งหรือนานๆ
เป็นทีหนึ่งก็เป็นของธรรมดาของปุถุชน เราไม่ควรต้องไปกังวลอะไร ทุกอย่างจะคลายตัวมันเองตามธรรมชาติ
แต่ถ้าเกิดต่อเนื่องเป็นเวลานานจนเกิดความล้าทางใจแล้ว อาจนำไปสู่ปัญหาต่างๆ อย่างมากมาย เช่น
ทำให้มีความรู้สึกอดทนอะไรต่อะไรไม่ดีเท่าที่ควร :
ความตึงเครียดเพียงเล็กๆ น้อยๆ ที่เข้ามาในวิถีชีวิตก็อาจจะทนไม่ค่อยได้
แล้วอาจมีการระเบิดอารมณ์ออกไปอย่างไม่มีเหตุผล แต่บางคนเมื่อทนอะไรไม่ค่อยได้
กลับมีพฤติกรรมถอยหนีไม่อยากเผชิญต่อเหตุการณ์ ไม่อยากสนใจ ไม่อยากรับผิดชอบ
แล้วเฉยเมยต่อสิ่งแวดล้อมรอบตัว ไม่รับรู้ไม่สนใจ ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
สีหน้าไม่แจ่มใส :
เรียกว่าสีหน้าไม่รับแขก มีความรู้สึกเหมือนแบกโลกไว้ทั้งโลก มีอารมณ์ที่แฝงไว้ด้วยความเศร้าหมอง
รู้สึกตนเองไม่ค่อยมีคุณค่า นอนไม่หลับ ไม่ค่อยภาคภูมิใจในตัวเอง บางรายที่คิดมากซึมเศร้ามากๆ
อาจเลยเถิดไปถึงการคิดฆ่าตัวตายก็มี
การไม่มีสมาธิในการทำงาน :
เกิดขึ้นได้เสมอในกรณีที่เราเหนื่อยล้าทางใจ เมื่อไม่มีสมาธิในการทำอะไรๆ ก็จะเป็นคนหลงโน่นลืมนี่
จนบางทีนึกว่าตนเองมีอาการทางประสาทสมองเสื่อม อย่างที่พูดกันว่าเป็นอัลไซเมอร์
การไม่มีสมาธินี้ยังมีผลทำให้ขาดความอดทน ขาดความพากเพียรและขาดแรงจูงใจที่จะทำงานให้สำเร็จ
มีแนวโน้มมองโลกและสถานการณ์ในแง่ร้าย :
ซึ่งความจริงตามธรรมชาติทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ย่อมมีทั้งในด้านดีและด้านลบ
แต่เมื่อเราเหนื่อยใจมากๆ มนุษย์เราจะมีแนวโน้มเลือกมองแต่ในมุมลบเป็นส่วนใหญ่
ซึ่งทำให้มีการมองผิดพลาดจากความเป็นจริงไปอย่างน่าเสียดาย
ขาดสัมพันธภาพกับคนรอบข้าง ขาดความราบรื่น :
เพราะเราอาจจะหงุดหงิดง่าย อารมณ์เสียง่าย หรืออาจไม่อยากพบปะผู้คนเลย
ซึ่งถ้าเป็นอยู่นานๆ ก็ย่อมไม่มีใครพูดคุยด้วย และผู้ที่มีปัญหาก็มักจะไม่มองตนเอง
แต่กลับจะโทษคนอื่นว่าทำไมไม่มาสนใจหรือใส่ใจเขาบ้าง
เมื่ออารมณ์ไม่สดชื่น ย่อมหมุนกลับไปสู่ปัญหาทางร่างกายได้ง่าย :
เช่น นอนไม่ค่อยหลับ เบื่ออาหาร อ่อนเพลีย สมรรถภาพทางเพศลดลงหรืออาจไม่มีเลย
ซึ่งจะทำให้เกิดความวิตกกังวล ตกใจ และเสียความภาคภูมิใจไปอย่างมากมาย
บางรายอาจมีปัญหาโรคกระเพาะอาหารเป็นแผล โรคความดันโลหิตสูง เป็นต้น
ท่านผู้อ่านที่รักครับ โดยเฉพาะผู้ที่ยังหนุ่มแน่นสาวใส เหนื่อยกายน่ะเหนื่อยได้ครับ
ถ้าทำงานก็ต้องเหนื่อยทุกคน แต่ต้องหัดทำใจให้สงบอย่าส่งใจไปคิดไปคอยกำกับเรื่องต่างๆ มากนัก
เพราะเมื่อใดก็ตามเราคอยกำกับสิ่งต่างๆ ด้วยความคิดและอารมณ์ เราจะเริ่มทุกข์และเหนื่อยใจขึ้นมาได้ทันที
ขอให้เดินสายกลางนะครับ ชีวิตนี้ยังต้องมีเส้นทางอันยาวไกลให้ฟันฝ่าอุปสรรค
ค่อยทำค่อยไปก็ถึงจุดหมายปลายทางเอง ดีกว่ารีบเร่งแต่ต้นมือแต่ไปไม่ถึงปลายทาง
(update 22 พฤศจิกายน 2005)
[ ที่มา..
นิตยสารดวงใจพ่อแม่ ปีที่ 10 ฉบับที่ 117 กรกฎาคม 2548]
|
