1. เพื่อน จะเป็นเพื่อนที่โรงเรียนหรือเพื่อนข้างบ้าน ในโรงเรียนมีเด็กมากมายค่ะ เราคงคาดหวังให้เด็กพูดเพราะทุกคนไม่ได้ คำบางคำเด็กๆ เขาพูดกันแล้วขำ บางทีเห็นเพื่อนพูดแล้วก็พูดตาม หรือบางครั้งพูดแล้วได้ผลเพื่อนสนใจก็จำมาพูด

2. ที่บ้าน คุณพ่อคุณแม่หรือคนในบ้านบางทีอาจไม่รู้ตัวว่ามีหูเรด้าคอยแอบฟังอยู่ มีบ่อยนะคะที่เราคุยโทรศัพท์กับเพื่อน แล้วพูดจาประสาเพื่อนหลุดคำไม่พึงประสงค์ออกมาบ้าง เผอิญเจ้าตัวเล็กเข้ามาได้ยินพอดิบพอดี ก็นำไปพูดแบบไม่ได้เจตนาเหมือนกันบังเอิญว่าได้ยินมาไง

3. ทีวี โอ๊ย....ละครบ้านเรานี่ตัวดีเลยค่ะ เวลาที่นางอิจฉาวีนแตกใส่นางเอก ...แม่ตัวดี นังตัวร้าย...อย่างนั้นอย่างนี้ แล้วเจ้าลูกของเราก็ดั้นไม่จำบทนางเอกซะด้วยนะ จำแต่คำพูดนางอิจฉามาซะอย่างนั้น แล้วก็มาพูดกับเพื่อนกับพ่อแม่

• บอกให้ลูกรู้ความหมายค่ะ คำที่เขาพูดน่ะมีความหมายว่ายังไง เขาอาจจะไม่ได้เข้าใจในทีเดียวแต่คุณพ่อคุณแม่ก็ต้องค่อยๆ สอนค่ะ เพราะมีคำมากมายที่ลูกต้องเรียนรู้ ค่อยๆ บอกกันไปค่ะ อย่าดุ อย่าว่า เพราะเขาจะจำเอาไว้ใช้เรียกร้องความสนใจจากคุณ

• เวลาลูกพูดซ้ำๆ ก็เฉยๆ ซะ ไม่หัวเราะ ไม่ยิ้ม ไม่ดุ บอกแต่ว่าหนูพูดไม่เพราะเลย แม่ไม่คุยกับคนพูดไม่เพราะนะคะ เขาจะเรียนรู้ว่าพ่อแม่ไม่ได้สนใจกับเด็กที่พูดจาไม่น่ารัก

• อย่าไปตีค่ะ ไม่ค่อยได้ผลหรอก อย่าลืมนะคะว่าเขาพูดโดยไม่เข้าใจความหมาย แล้วคุณไปตีเขาเนี่ย เขาก็จะไม่เข้าใจว่าตัวเองมีความผิดอะไร กลับไปสร้างแรงจูงใจในทางลบให้กับลูกแทน เขาอาจจะท้าทายสรรหาคำพูดหยาบคำอื่นๆ มาพูดกับเราอีก

• เลือกรายการทีวีให้ลูกค่ะ อย่าปล่อยลูกไว้กับหน้าจอทีวีมากนัก แต่เลือกรายการดีๆ ให้ลูก และใช้เวลาดูกับลูก เพื่อเราจะมีโอกาสสอนและบอกเล่าในสิ่งที่เหมาะสมแก่ลูกค่ะ

• เป็นตัวอย่างที่ดีค่ะ ต้องไม่พูดคำหยาบต่อหน้าลูก จะให้ดีลับหลังก็ไม่ควรพูดด้วย เพราะเด็กวัยนี้ช่างจดช่างจำ แล้วถ้าคุณว่าเขา แล้วเข้าย้อนมาว่าเอาคำหยาบมาจากคุณ ทีนี้จะทำยังไงล่ะค่ะ ลองสำรวจตัวเองหน่อยว่าช่วงเวลาแบบไหน สถานการณ์อย่างไร และใครที่เราคุยด้วยแล้วมักจะหลุดคำไม่รื่นหูออกมา ก็ต้องใส่ใจกับช่วงเวลานั้นเป็นพิเศษ

• สอนเด็กๆ ด้วยเหตุผล บางครั้งเมื่อมีเด็กพูดคำหยาบก็จะมีเพื่อนๆ มาฟ้อง ก็ไม่ต้องทำโทษค่ะ เรียกเขามาคุยสอนด้วยเหตุผล แล้วอย่าใจร้อน เขาอาจจะยังพูดอีก แต่เราก็ยังต้องคอยบอกคอยสอนเขาไป ใจเย็นๆ เด็กๆ จะเลิกพูดไปเอง ถ้าเราไม่สนใจ

• เล่านิทานให้ฟัง บางครั้งการบอกตรงๆ อาจจะดึงดูดความสนใจไม่ดีเท่ากับการเล่านิทาน เวลาที่เราเล่าเราก็ใส่เนื้อหาหรือบอกว่าการพูดคำหยาบไม่น่ารัก ไม่มีใครคบเสริมไปด้วยก็ได้ค่ะ

• อาจจะมีเด็กบางคนที่พูดไม่เพราะ เพราะติดนิสัยมาจากที่บ้าน เราก็ต้องคอยบอกเด็กๆ คนอื่นๆ ค่ะว่าให้พูดกับเพื่อนเพราะๆ ให้เพื่อนๆ เตือนกันเองว่า พูดแบบนี้ไม่เพราะนะ ไม่น่ารัก แล้วก็ปรึกษากับผู้ปกครอง เพื่อร่วมกันปรับพฤติกรรมที่บ้านร่วมกันด้วย

• ที่บ้านและที่โรงเรียน ต้องร่วมมือกัน คอยสอดส่องดูแลพฤติกรรมเด็กๆ และมีแนวทางการสอนการบอกเด็กๆ ในทิศทางเดียวกัน เพื่อให้ได้ผลและเด็กไม่สับสน