• เรียกร้องความสนใจ จากที่เคยเป็นเด็กดี ก็กลับกลายเป็นเจ้าตัวร้าย ชอบรังแกเพื่อน แย่งของเล่น หวงของ ส่งเสียงกรี๊ดเวลาที่ไม่ได้ดังใจตัวเอง เพื่อเรียกร้องความสนใจจากครูหรือเพื่อนๆ ร้องไห้ไม่ยอมหยุด อะไรนิดอะไรหน่อยก็ไม่ยอม ต้องให้มีคนมาง้อหรือมาเอาใจมากๆ เพื่อชดเชยเอาจากการที่เขารู้สึกว่าที่บ้านไม่มีใครสนใจเขา หรือสนใจน้อยลง เขาจึงต้องมาแผลงฤทธิ์เอากับที่โรงเรียน เพื่อให้ตัวเองรู้สึกว่ายังมีคนสนใจเขาอยู่

• เงียบ ซึม ไม่ค่อยพูดจา เล่นหัวกับใครเหมือนอย่างเด็กคนอื่นๆ เด็กอาจรู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยไม่มีใครรักค่ะ ไม่อยากเล่นกับใคร ชอบอยู่เงียบๆ คนเดียว ซึ่งถ้าปล่อยไว้คงไม่ดีแน่ค่ะ เพราะเด็กจะกลายเป็นคนเก็บกด และซ่อนความอิจฉาลึกๆ ไว้ภายในโดยที่ไม่มีใครรู้

• พฤติกรรมในทางลบ การอิจฉาน้องอาจจะทำให้เจ้าตัวเล็ก แสดงออกในรูปแบบของ
  การโกหก เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ อย่างเช่น อยากอยู่บ้านแบบน้อง น้องไม่ต้องไปโรงเรียน เลยโกหกพ่อแม่เสียเลยว่า ไม่อยากไปโรงเรียนเพราะไม่สบาย

  ก้าวร้าว เด็กบางคนจากเคยน่ารักก็พูดจาก้าวร้าวมากขึ้น เถียงผู้ใหญ่ เมื่อถูกดุหรือเมื่อต้องการให้มีคนสนใจ

  ดื้อดึง เด็กจะรู้ได้ไงคะว่าถ้าพูดดีๆ แล้วฟังก็จะไม่แตกต่างไปจากเพื่อนคนอื่น เพราะฉะนั้นหนทางไหนที่เด็กจะทำเพื่อให้ครูสนใจเด็กก็จะทำหมดล่ะค่ะ เพื่อให้ตัวเองรู้สึกเป็นคนสำคัญ

• คงต้องเริ่มต้นที่คุณพ่อคุณแม่ก่อนค่ะ ต้องแจ้งให้ทางโรงเรียนทราบหากรู้ว่า ลูกเรามีพฤติกรรมอิจฉาน้องเล็ก เพื่อคุณครูจะได้คอยสังเกตว่ามีพฤติกรรมแปลกๆ ไปจากปกติหรือไม่

• เมื่อเด็กเปลี่ยนไป ซึ่งเด็กอนุบาลชอบสังคม เล่นกับเพื่อน แต่หากเมื่อใดที่พฤติกรรมเขาเปลี่ยนไปจากเรียบร้อย เป็นก้าวร้าว ชอบเล่นสนุก แต่กลายเป็นไม่เล่นหรือว่าแกล้งเพื่อนบ่อยๆ ชอบกรี๊ดไม่เชื่อฟังมากขึ้น ก็จะต้องคุยกับเด็กๆ ด้วยเหตุผล

• ลองสังเกตเวลาเด็กเล่นกับเพื่อนหรือเด็กๆ ที่มีอายุน้อยกว่าว่าเจ้าตัวซนแสดงปฏิกิริยาอย่างไร

• การขาดเรียนบ่อยๆ โดยไม่มีสาเหตุ เช่น เด็กอาจจะโยเยๆ ร้องจนพ่อแม่ต้องตามใจให้หยุดเรียน หรือโกหกว่าเป็นโน่นเป็นนี่บ้างเพื่อให้ได้อยู่บ้านกับแม่

• ทางโรงเรียนจะสามารถบอกกับพ่อแม่ได้ก็เมื่อมีการจัดงาน เช่น งานวันพ่อ งานวันแม่ หรือการพบกับผู้ปกครองเป็นระยะๆ แล้วบ้านไหนที่คุณพ่อคุณแม่มารับลูกด้วยตัวเองก็จะสามารถพูดคุยบอกเล่าพฤติกรรมเวลาที่ลูกอยู่ที่โรงเรียน เพื่อร่วมกันหาหนทางแก้ไขพฤติกรรมทั้งที่บ้านและโรงเรียนไปพร้อมกันค่ะ

• ทำความเข้าใจกับคุณพ่อคุณแม่ เพราะมีหลายคนที่อาจไม่เข้าใจว่า ทำไมลูกคนโตไม่รักน้อง ทั้งที่ควรจริงแล้วการที่เขาไม่รักน้องก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เป็นเรื่องของพัฒนาการที่เด็กวัยนี้กลัวการสูญเสียความรักความสนใจ ซึ่งคุณครูต้องสื่อสารให้คุณพ่อคุณแม่เข้าใจและมองเห็นโอกาสที่ตนอาจจะแสดงออกให้ลูกคนโตรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ จนกลายเป็นความอิจฉาได้ เพื่อให้พ่อแม่สนใจลูกคนโตด้วย และไม่ดุว่าเวลาที่ลูกแสดงพฤติกรรมที่เรียกร้องความสนใจจากพ่อแม่

• จัดกิจกรรมที่ส่งเสริมความรักกันระหว่างนักเรียนชั้นโตกว่าและนักเรียนชั้นที่เล็กกว่า เพื่อให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ถึงความเสียสละ ความรัก การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เช่น การให้พี่แจกดินสอให้น้องคนละแท่ง การแบ่งของเล่นซึ่งกันและกันให้พี่โตได้เล่นกับน้องเล็กด้วย

• ชวนเด็กๆ สะสมความดี คือเมื่อเด็กทำความดีก็จะมีสมุดบันทึกเอาไว้ว่าได้ทำความดีอะไรบ้าง เมื่อสะสมความดีจนครบก็จะได้ดินสอเป็นรางวัล เพื่อเป็นการกระตุ้นให้เด็กๆ อยากทำความดี และลดพฤติกรรมก้าวร้าวหรือไม่เชื่อฟังของเด็ก และสอนให้เด็กอดทนรู้จักการรอคอย

• หากบ้านไหนมีลูกวัยใกล้เคียงกัน ห่างกันไม่มาก ก็สอนให้พี่รู้จักดูแลน้อง และน้องก็ช่วยกันดูแลพี่ ไม่จำเป็นว่าพี่จะต้องเป็นฝ่ายดูแลน้องแต่ฝ่ายเดียว แต่สอนให้ช่วยดูแลซึ่งกันและกัน ก็จะสร้างความรักให้เกิดขึ้นระหว่างพี่น้องได้ค่ะ

• เตรียมความพร้อมเด็กแต่เนิ่นๆ ค่ะ เช่น ถ้าคุณครูเห็นว่าเมื่อคุณแม่ตั้งครรภ์ อาจเริ่มต้นด้วยการพูดคุยแลกเปลี่ยนกับคุณพ่อคุณแม่ถึงการเตรียมพร้อมลูกคนโตให้พร้อมรับกับการเป็นพี่ ขณะเดียวกันก็พูดคุยและเริ่มปลูกฝังให้เด็กๆ เกิดความรู้สึกรักน้องค่ะ บอกให้เด็กรู้ว่าพ่อแม่และหนูต้องช่วยดูแลน้องยังบ้าง เพื่อให้เขาได้เตรียมตัวเตรียมใจ และรับรู้บทบาทหน้าที่ของการเป็นพี่ไปด้วยอีกทาง พอน้องเกิดมาเขาจะได้ไม่รู้สึกว่าน้องมาแย่งเอาความรักจากพ่อและแม่ไปค่ะ

• จัดกิจกรรมไปเยี่ยมน้อง คือเมื่อครอบครัวไหนมีน้องใหม่ ก็จะจัดโครงการพาคุณครูและเพื่อนๆ ไปเยี่ยมน้อง ซึ่งมีข้อดีคือเพื่อนๆ ที่ไปด้วยจะพลอยตื่นเต้นกับหนูน้อยที่มีน้องใหม่ ทำให้เขาเกิดความรู้สึกภูมิใจว่า เขาได้เป็นพี่แล้ว เขามีน้องที่จะต้องดูแล ทำให้ปัญหาการอิจฉาน้องลดน้อยลง