• กลุ่มแรกคือเด็กเลี้ยงง่าย มักมีอารมณ์ที่มั่นคง มีลักษณะการทำงานของร่างกายสม่ำเสมอ ปรับตัวได้รวดเร็ว กินง่าย นอนตรงเวลา ไม่โยเยบ่อยๆ เนื่องจากได้รับการเลี้ยงดูที่ดีจากพ่อแม่ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญต่ออารมณ์ลูกเพราะการเลี้ยงลูกที่ดีจะช่วยส่งเสริมให้ลูกเป็นเด็กเลี้ยงง่าย เด็กกลุ่มนี้พ่อแม่ไม่ค่อยกังวล เพราะสามารถเดาอารมณ์และการกระทำของลูกได้ เพียงแค่พยายามรักษาความสม่ำเสมอในการเลี้ยงลูกไปจนเขาโตพอจะเรียนรู้สิ่งต่างๆ ได้แล้ว พ่อแม่ก็ต้องเป็นตัวอย่างที่ดีในการกระทำสิ่งต่างๆ ซึ่งจะช่วยให้ลูกเลี้ยงง่ายมากยิ่งขึ้น

• กลุ่มต่อมาคือเด็กเลี้ยงยาก เด็กกลุ่มนี้จะมีอารมณ์ไม่มั่นคง ระบบการทำงานของร่างกายไม่สม่ำเสมอ กิน นอน ขับถ่ายไม่เป็นเวลา เจ้าอารมณ์ ขี้โวยวาย ตอบสนองสิ่งต่างๆ ที่มากระตุ้นด้วยการถอยหนี ปรับตัวยาก ถ้าครอบครัวไหนมีลูกหงุดหงิดง่าย โวยวายเก่งหรือมีการแสดงออกไม่คงที่ ในการทำกิจวัตรประจำวัน จะส่งผลให้พ่อแม่เกิดความกังวลกับการที่จะตอบสนองต่อความต้องการของลูก คาดเดาอารมณ์ไม่ได้ ซึ่งในเรื่องนี้พ่อแม่ต้องใจเย็นๆ พยายามอย่าสนองอารมณ์ของลูกในทันที พยายามควบคุมตัวเองให้อดทนอดกลั้น พยายามยอมรับลักษณะพื้นฐานของลูกและหาคนช่วยดูแล ช่วยเลี้ยงในบางเวลาเพื่อเป็นการผ่อนคลายภาวะตึงเครียดที่อาจเกิดขึ้นกับตัวแม่และลูก หากทำได้จะช่วยให้ลูกลดพฤติกรรมเจ้าอารมณ์ลงได้บ้างค่ะ หลังจากนั้นหมั่นคอยสังเกตว่า สาเหตุที่ทำให้ลูกเป็นเด็กอย่างนั้นเพราะอะไร การเลี้ยงดูของพ่อแม่ สภาพแวดล้อมหรือปัจจัยอื่นๆ ก่อนหาทางแก้ไขพฤติกรรมเหล่านั้นของลูก รวมถึงการฝึกลูกให้ทำอะไรเป็นเวลาเพื่อให้เกิดความมีระเบียบวินัย

• กลุ่มสุดท้ายคือเด็กเอาใจยาก เด็กกลุ่มนี้จะปรับตัวได้ช้า และค่อนข้างอ่อนไหว ขี้อาย เรียบร้อย ว่านอนสอนง่าย มีความระมัดระวังในเรื่องต่างๆ มาก เช่น เจอเพื่อนใหม่ หรืออะไรใหม่ๆ จะสังเกตว่าดีหรือไม่ก่อนจะยอมเข้าหา แต่เรื่องอื่นๆ สามารถทำได้ตามปกติ กิน นอน ขับถ่ายเป็นเวลา หากพ่อแม่รู้จักและเข้าใจอารมณ์ลูก รู้จักปรับตัวให้เข้ากับลูก ให้โอกาสลูกปรับตัวกับสถานการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น พร้อมกับพยายามฝึกและพัฒนาทักษะของตัวเองจะช่วยให้จิตใจลูกมั่นคง ปลอดภัย และเข้มแข็งขึ้น พร้อมที่จะเรียนรู้สิ่งต่างๆ จากพ่อแม่มากขึ้น ลดความเอาใจยากน้อยลง จากลักษณะที่กล่าวมาทั้งหมด หากได้รับการเลี้ยงดูอย่างเข้าใจ พ่อแม่สามารถตอบสนองต่อลูกได้ตรงตามความต้องการพื้นฐานมากที่สุด ใจเย็น ค่อยๆ ฝึกฝน ไม่พยายามตอบสนองความต้องการของลูกเร็วเกินไปเพราะจะเป็นสาเหตุแห่งการเพิ่มความใจร้อนของลูก และไม่ตอบสนองความต้องการของลูกช้าเกินไปจนทำให้ลูกรู้สึกขาดต่อสิ่งนั้น หรือไม่ได้รับความรัก ความสนใจจากพ่อแม่ การสร้างความเข้าใจในตัวลูกจะสามารถปรับเปลี่ยนอารมณ์ทั้ง 3 ลักษณะ ให้กลายมาเป็นเด็กร่าเริง แจ่มใส มีอารมณ์มั่นคง และมั่นใจในตัวเอง พร้อมที่จะเรียนรู้สิ่งต่างๆ รอบตัวได้