อย่าขู่ ถึงแม้ว่าคุณพ่อคุณแม่อยากจะให้หนูว่าง่าย ไม่ดื้อรั้น แต่ก็ไม่ควรใช้การขู่หรือหลอกให้กลัวเพื่อทำตาม เพราะสิ่งนี้อาจจะทำให้เมล็ดพันธุ์แห่งความกลัวบ่มเพาะและเติบโตในใจหนูๆ ได้

อย่าสยองขวัญ ไม่เล่านิทานหรือปล่อยให้หนูดูการ์ตูนที่มีเนื้อหาน่ากลัวเกินจริง

อย่าบังคับ ท่าทีกดดันของพ่อแม่ให้เลิกกลัว อาจจะทำให้หนูกลัวหนักยิ่งขึ้นไปอีก ควรให้เวลาในการปรับตัวเรียนรู้ว่า สิ่งนั้นไม่น่ากลัวอย่างค่อยเป็นค่อยไป

อย่าตำหนิ ด้วยคำพูดบั่นทอนกำลังใจ เช่น “ทำไมหนูขี้ขลาดจัง” หรือ ล้อเลียนเห็นเป็นเรื่องสนุก สิ่งนี้ล้วนเป็นการสร้างปมทำให้เกิดแผลขึ้นในใจดวงน้อยๆ ของลูกได้

เข้าใจ สิ่งแรกที่คุณพ่อคุณแม่ควรจะทำก็คือ เข้าใจถึงความรู้สึกหวาดกลัวที่เกิดขึ้น ไม่แสดงอาการรำคาญ หงุดหงิด หรือเห็นเป็นเรื่องตลกขบขัน

ปลอบโยน คิดหาสาเหตุว่าที่ทำให้ลูกกลัวแล้วแสดงให้เห็นว่าพ่อแม่เข้าใจ และพร้อมจะอยู่เคียงข้าง เพื่อสร้างความมั่นคงทางจิตใจให้ไงครับ

อธิบาย ให้เข้าใจความจริงด้วยคำพูดสั้นๆ เข้าใจง่าย เพื่อช่วยให้หนูน้อยสามารถแยกแยะความจริง ออกจากจินตนาการที่เขาคิดไปเองได้

เล่านิทาน ทุกครั้งที่เล่านิทานไม่ว่าจะจบลงด้วยความสุขหรือความกลัว ความผิดหวัง ต้องมีบทสรุปข้อคิดให้ลูกมีกำลังใจจะก้าวข้ามผ่านความกลัวนั้นไปได้ เช่นว่า “แล้วพระเอกผู้กล้าหาญก็สามารถจัดการกับผู้ร้าย (สิ่งที่ลูกกลัว) ได้อย่างไรบ้าง...”