• อาบน้ำกันดีกว่า
  ถ้าเป็นแม่...กระซิบเบาๆ ข้างหู แล้วอุ้มหนูไปแปรงฟันอาบน้ำด้วยลีลาทะนุถนอมตามสไตล์
  ถ้าเป็นพ่อ...น้ำเสียงที่คึกคัก พร้อมหนวดเรียวงามชวนจั๊กจี้ ช่วยให้หนูตาสว่าง พร้อมเสียงหัวเราะ แถมด้วยการอาบน้ำแบบมันๆ หัวหูเปียกน้ำไปหมด สนุกไปอีกแบบ

  ชวนกันใส่เสื้อผ้า

  ถ้าเป็นแม่...ค่อยๆ สอดแขน สวมหัว ไม่ติดขัดแม้แต่น้อย เพราะแม่กะระยะหัวกลมๆ ของหนูกับขนาดคอเสื้อไว้เรียบร้อยแล้ว

  ถ้าเป็นพ่อ...สอดแขนก็ติดแขน สวมหัวก็ติดหัว กว่าจะเสร็จพ่อลูกต้องช่วยกัน ชุลมุนกันสองคน มัน...น น เขาล่

  ถึงเวลาเล่น

  ถ้าเป็นแม่ ...กอดหนู หอมหนู เล่นบล็อกไม้ด้วยกัน ระบายสี วาดภาพ พาหนูไปเดินเล่น ฯลฯ มีความสุขและแสนอบอุ่น

  ถ้าเป็นพ่อ...จับหนูตีลังกา ร่อนเป็นเครื่องบิน ขี่ม้า (พ่อ) ส่งเมือง ได้เหงื่อ ได้สนุก

  ถึงเวลานอน

  ถ้าเป็นแม่...เล่านิทาน เสียงอ่อนหวานโอบกอดหนู กล่อมด้วยเสียงเพลงละมุนหู

  ถ้าเป็นพ่อ...เล่านิทาน เสียงทุ้มนุ่ม กอดหนูแน่นๆ กลิ้งเกลือกบนเตียง ก่อนหลับผล็อยไปด้วยกันเพราะหมดแรง

• น้ำเสียง บุคลิก ที่แตกต่าง
  สังเกตดูว่าในหลายๆ เรื่องที่แม่พร่ำสอนพร่ำบ่น “เก็บซิลูก เก็บของเล่นเข้าที่” หรือ “ห้ามเล่นอันนี้นะเล่นไม่ได้ “ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลย” แบบนี้ถ้าเป็นเสียงแม่ไม่ค่อยได้ผลนักหรอก เผลอๆ เจ้าตัวแสบทำหูทวนลมซะด้วยซ้ำ แต่ถ้าเป็นพ่อ แค่เพียงคำพูดคำเดียวก็ได้ผลแล้วล่ะ ไม่ใช่เพราะพ่อเป็นคนมีวินัยมากกว่าแม่หรอกค่ะ แต่เป็นเพราะ “พ่อ” มีองค์ประกอบหลายอย่างที่เอื้อกว่า ไม่ว่าจะเป็นท่าที บุคลิก ความแข็งกร้าว (โดยธรรมชาติของผู้ชาย) โทนเสียงที่ทุ้มต่ำ ความเด็ดขาดที่มากกว่าและใจอ่อนน้อยกว่าแม่ ภาพรวมๆ ทั้งหมดนี้มีผลต่อปฏิกิริยาสะท้อนกลับของลูก ที่มักจะสงบและเชื่อฟังมากกว่าเช่นกัน

  กายภาพที่แตกต่าง

  ใช่แค่การได้สัมผัสของเล่นหรือวัสดุเท่านั้น ที่ทำให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ว่าโลกเรานี้มีความแตกต่าง แต่พ่อก็เป็นอีกสิ่งที่สำคัญที่หนูๆ จะรู้ว่า สังคมเรานั้นประกอบด้วยคนที่มีความแตกต่าง ไม่มีใครเหมือนใคร ทั้งหน้าตา นิสัย และความคิด แต่ก่อนจะรู้ถึงความต่างที่ซับซ้อนขึ้น หรือเรื่องเชิงนามธรรมเหล่านี้ ลูกควรจะเริ่มต้นเรียนรู้จากสิ่งที่เป็นรูปธรรมเสียก่อน ก็พ่อกับแม่คนสำคัญในบ้านนี่ล่ะ เช่น ผิวหน้าของพ่อที่ไม่เรียบลื่นเหมือนแม่ เผลอๆ มีหนวดเคราให้จั๊กจี้อีกต่างหากหรือกลิ่นของพ่อ มือของพ่อ ร่างกายของพ่อ เสียงของพ่อ และอีกมากมายของพ่อที่ล้วนต่างจากแม่อย่างเห็นได้ชัด

  กฎ กติกา เหตุและผลที่แตกต่าง

  จริงๆ ใครๆ ก็รู้ว่าแม่นั่นแหละผู้คุ้มกฎของบ้าน แต่บางเรื่องบางเหตุการณ์ ถ้าปล่อยให้เขาได้คุยกันตามประสาพ่อลูก ลูกจะมีโอกาสได้ฟังมุมมอง ทัศนคติ หรือการอบรมสั่งสอนจากพ่อ และได้เรียนรู้แง่มุมที่หลากหลายมากขึ้น ซึ่งแน่นอนว่าเป็นประสบการณ์ที่สำคัญสำหรับลูกพอๆ กับที่ได้เรียนรู้จากแม่

  ลีลาท่าทางที่แตกต่าง

  แม้แต่การเล่นกับลูก ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า บางอย่างล้วนต้องการลีลาโหด มัน ฮา ของพ่อ แค่โยนหนูไปในอากาศแล้วรับไว้ หรือเหวี่ยงตัวไปมาให้ตื่นเต้นเล่น หรือแม้แต่ล้มกลิ้งไปด้วยกันบนพื้นบ้าน รวมถึงการเล่นที่ประลองพละกำลังด้วยกัน ทั้งนี้แม่อย่างเราเทียบไม่ได้แน่ๆ ทั้งพละกำลัง ระยะเวลา (ที่พ่อจะเหนื่อยช้ากว่าแม่) หรือท่าทีที่เร้าใจให้ตื่นเต้น ที่แม่ไม่มีทางเท่าเทียม