• พื้นฐานอารมณ์ ของพี่เลี้ยงคนนั้นเสียก่อนค่ะว่า เขาใจเย็นมากน้อยแค่ไหน ขี้รำคาญ หรือขี้หงุดหงิดหรือเปล่า เพราะถ้าพี่เลี้ยงมีพื้นฐานอารมณ์ที่ขี้หงุดหงิด หรืออารมณ์เสียอยู่บ่อยๆ เวลาอยู่กับลูกเรา ลูกอาจซึมซับพื้นฐานอารมณ์นี้เข้าไปได้ ดังนั้นก่อนจะเลือกพี่เลี้ยงคนหนึ่งควรคุยกับเขา สัมภาษณ์เขาให้นานๆ ศึกษานิสัยใจคอ และสังเกตอารมณ์เขาเวลาพูดคุยกับเราด้วยค่ะ

• มีความรักเด็ก ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการเลือกพี่เลี้ยงสักคน เพราะเวลาที่เขาอยู่กับลูกเรา เขาจะแสดงความรัก ความเอื้ออาทร และความปรารถนาดีให้กับลูก สิ่งนี้จะทำให้ลูกมีความสุข และมีพัฒนาการเติบโตสมวัยค่ะ

• มีความเป็นคนคุณภาพ ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการมีดีกรีสูงๆ อย่างปริญญาโท หรือปริญญาเอกนะคะ แต่อย่างน้อยขอให้พี่เลี้ยงคนนั้นมีการศึกษาในระดับหนึ่ง ที่พอจะเข้าใจจิตใจและพัฒนาการของเด็กได้ ทั้งนี้ก็เพื่อจะได้นำความรู้ดังกล่าวมาช่วยในการเลี้ยงลูกให้เราค่ะ เช่น รู้ว่าตอนนี้ลูกเราป่วยอยู่ ควรได้รับการปฐมพยาบาลอย่างไร หรือลูกครบ 1 ขวบแล้ว ควรกระตุ้นพัฒนาการเรื่องไหนบ้าง

• มีความใฝ่รู้ เพราะเดี๋ยวนี้เรื่องโรคและพัฒนาการเด็กก้าวล้ำหน้าไปมากขึ้นทุกที การเลือกพี่เลี้ยงที่มีความใฝ่รู้ ขวนขวายที่จะหาข้อมูลเกี่ยวกับเด็กมาอ่านอยู่เสมอ จะช่วยให้การเลี้ยงลูกของเราสัมฤทธิ์ผลยิ่งขึ้นค่ะ

• รู้จักการแบ่งเวลา พี่เลี้ยงมืออาชีพส่วนใหญ่จะรู้โดยหน้าที่ค่ะว่า เวลานี้ควรเป็นเวลาผ่อนคลายของเด็ก เขาจะให้เด็กนั่งเล่นของเล่นอยู่ตรงหน้า โดยที่ตัวเองก็ได้พักไปด้วยในตัว และเมื่อใดก็ตามที่พี่เลี้ยงได้ผ่อนคลาย ความเครียดในการเลี้ยงเด็กที่อาจสะสมอยู่ในตัวจะมลายหายไป ทำให้เด็กเวลาอยู่ด้วยไม่รู้สึกเครียดตามไปด้วยค่ะ

” พ่อแม่ส่วนใหญ่มักจะมองว่าการดูแลเด็กเล็ก ใครๆ ก็สามารถทำได้ เพราะเด็กเล็กต้องการแค่เรื่องกิน นอน หรือเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เท่านั้น แต่ตรงกันข้าม ช่วงเด็กอายุ 1-3 ปี นี่แหละที่พัฒนาการทางร่างกาย และสมอง รวมถึงอารมณ์ จิตใจจะพัฒนามากที่สุดและเร็วที่สุด ดังนั้นพ่อแม่หรือผู้เลี้ยงดูควรมีปฏิสัมพันธ์ร่วมกันกับลูก เช่น เล่นกับเขา ให้ความรัก การดูแล และการส่งเสริมพัฒนาการตามวัยให้กับเขา

ในกรณีที่พ่อแม่ไม่มีเวลาเลี้ยงลูกเอง และจำเป็นต้องเลือกพี่เลี้ยงเด็กมาดูแลลูกแทน หมอขอแนะนำว่า ควรจะพิถีพิถันเลือกผู้เลี้ยงเด็กสักหน่อย แต่อย่างไรก็ดีสิ่งที่น่าเป็นห่วงที่สุดในตอนนี้ก็คือ ผู้เลี้ยงดูเด็กหรือพี่เลี้ยงเด็ก ซึ่งทำหน้าที่แทนพ่อแม่ยังไม่ได้มาตรฐานเท่าที่ควร

ด้วยเหตุนี้โครงการฯ ดังกล่าวจึงเกิดขึ้น โดยหลักสูตรในการฝึกอบรมจะใช้เวลาทั้งหมด 2 เดือน ตั้งแต่วันจันทร์-วันศุกร์ (วันละ 8 ชั่วโมง) โดยเรียนทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ ซึ่งภาคปฏิบัตินั้นทาง รพ.ศิริราชได้จัดให้ผู้เข้าร่วมโครงการฯ ได้เข้าไปดูแลเด็กจริงๆ เช่น เข้าไปดูแลเด็กที่เนิร์สเซอรี่ของโรงพยาบาล หรือคลินิกเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ของโรงพยาบาล หรือหอผู้ป่วย เพื่อจะได้รู้ว่า การดูแลเด็กขณะป่วยควรทำอย่างไร”