" เดฆ่า บัยเดเหยอคระ คิดถุงเว่อๆ เลยน๊า" ???????????????? " ดีคร่ะ ครัยคร๊า ว๊า ไม่ตอบ นู๋ปัยเดกั่ว" 555 ไม่ได้หูเฝื่อนหรือกำลังฟังภาษาต่างดาวหรอกค่ะ แต่ 'แสงแดด' กำลังหัดใช้ภาษาแช็ต จะได้คุยกับพวกวัยรุ่นรู้เรื่องไงล่ะ ถ้าเป็นภาษาปกติก็ " ดีค่ะ บายดีเหรอคะ คิดถึงเวอร์ๆ เลยนะ" เอ้า! ถ้ายังไม่เข้าใจ แปลให้อีกทีว่า " สวัสดีค่ะ สบายดีเหรอคะ คิดถึงมากเลยนะ" " สวัสดีค่ะ ใครคะ ว้า ไม่ตอบ หนูไปดีกว่า" สมัยนี้น่ะ นอกจากสังคมที่บ้านกับที่โรงเรียนแล้ว พวกวัยรุ่นเขายังมีสังคมใหม่ในโลกไซเบอร์ ที่เอาไว้หาเพื่อนเวลาเหงาๆ เครียดๆ ไม่สบายใจ ก็มาระบาย คุยกันได้ทุกเรื่องโดยไม่ต้องอาย เพราะยังไงก็ไม่รู้จักหน้าค่าตากันอยู่แล้ว ทำให้มีการบัญญัติภาษาขึ้นมาใช้กันเฉพาะกลุ่ม โดยเอาความสะดวกพูด สะดวกพิมพ์เป็นที่ตั้ง จริง ก็เลยกลายเป็น 'จิง' เดี๋ยวก็กลายเป็น 'เด๋ว' และโทรศัพท์ ก็กลายเป็น 'โทสับ' ไปโดยปริยาย ซึ่งเวลาคุยกัน มันก็จะกลายเป็นแบบนี้ค่ะ " อ่าว ทักช้าจึ๋งเดว ออกไปซะแระ จัยร้อนเจงๆ วุ๊ย ใจร้อนมั่กๆ" แหะๆ แปลออกไหมคะ ถ้าฟังไม่รู้เรื่อง 'แสงแดด' จะเป็นล่ามให้ เค้าคุยกันว่า " อ้าว ทักช้านิดเดียว ออกไปซะแล้ว ใจร้อนจริงๆ วุ้ย ใจร้อนมากๆ" " ก็มีธุระน่ะค่ะ เดี๋ยวไปก่อนนะคะ ว่างๆ แล้วคุยกันใหม่" ซึ่งในสังคมแบบนี้ ภาษาไม่ได้มีหน้าที่แค่สื่อสารให้รู้เรื่องเท่านั้น แต่ต้องถ่ายทอดความรู้สึกผ่านตัวอักษรด้วยค่ะ แล้วก็ต้องทำให้ดูโอเวอร์เพื่อให้อีกฝ่ายรู้สึก และรับรู้ได้เต็มที่ 'รักมาก' ก็ต้องกลายเป็น 'รักมั่กๆ' หรือ 'รักมากกก ' ส่วน 'น่ารัก' ก็เลยเป็น 'น่าร้ากกก ' ทำให้เป็นการสื่อสาร ที่มีสีสันและชีวิตชีวามากกว่าการพิมพ์ตัวหนังสือแบบธรรมดา ซึ่งบางทีก็ต้องมีการดัดแปลงคำให้พิสดารเพื่อเรียกร้องความสนใจ เพราะการพูดคุยโดยไม่เห็นหน้ากันนั้น หากไม่ทำตัวให้เด่นพอก็จะไม่มีคนสนใจ ไม่มีใครเข้ามาคุยด้วย แทนที่จะร้อง 'กรี๊ด' ก็ต้องเป็น 'การี๊ด' หรือถ้าจะให้ส่ง 'อีเมล์' ก็ต้องบอกให้ส่ง 'แมว' ค่ะ ไม่งั้นถูกจับได้ว่าวัยรุ่นไม่พอ ( อ๊ะๆ อย่าย้อนถามว่า 'อ้าว จริงสิ' นะคะ ถ้างงจริงๆ ต้องบอกว่า 'อ่ะ จิงดิ') แต่ภาษาแบบนี้ก็ไปสร้างความรู้สึกตะขิดตะขวงใจ จนถึงขั้นขวางหูขวางตาให้กับบรรดาใหญ่ โดยเฉพาะในแวดวงวิชาการด้านภาษาไทย ที่บอกว่าเป็นการทำลายเอกลักษณ์ของภาษา อันเป็นมรดกทางปัญญาของชาตินั่นทีเดียว ซึ่งก็มีบางฝ่ายออกมาแย้งว่า ภาษาก็มีการเปลี่ยนแปลงมาเรื่อยๆ อยู่แล้ว เพียงแต่ยุคนี้ อาจจะเปลี่ยนเร็วกว่าในอดีตเท่านั้นเอง อภิธานศัพท์แช็ต ก้ / ก้อ – ก็ กิ๊ก – ชู้รัก การี๊ด – กรี๊ด กัว – กลัว กั่ว – กว่า โกด – โกรธ คร่ะ / ฆ่ะ / ขร่ะ / ฆร่ะ – ค่ะ ฆะ / คระ / ขรา /ฆร๋า – คะ / ขา คับ / ฮับ / ฮัฟ / กั๊บ / ก๊าฟ / กั๊ฟ / กรั๊บ – ครับ คิดถุง – คิดถึง โคด – โคตร จร๊วบ – จูบ หอมแก้ม (จากการเลียนเสียง) จิง – จริง เด – ดี เด๋ว – เดี๋ยว โทสับ – โทรศัพท์ น่ะ – ง่ะ นู๋ – หนู บร้า – บ้า ป๋ม – ผม ปัย – ไป ป่าว, ป่ะ – เปล่า เปง – เป็น มะ – ไม่ มั่ก – มาก แมว – อีเมลล์ (E - Mail) แร้น – แล้ว ไร – อะไร เว่อ – โอเวอร์ เหยอ / หรอ – เหรอ เสียงหัวเราะ : หุ หุ, อิ๊ อิ๊, คริ คริ, เหอ เหอ 555 ข้อมูลบางส่วนจาก : หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันที่ 7 ต.ค.2546 สำหรับวัยรุ่น พอวันหนึ่งที่เขาโตขึ้น เดี๋ยวก็หาย คงไม่มีใครติดภาษาแบบนี้ไปใช้ในที่ทำงานหรอก สำหรับในประเด็นนี้ 'แสงแดด' เห็นด้วยกับความคิดเห็นของดร.อมรวิชช์ นาครทรรพ นักวิชาการจากคณะครุศาสตร์จุฬาฯ ที่บอกว่า " เด็กต้องการอยู่ไม่กี่เรื่อง ต้องการแสดงความรัก ต้องการแสดงออก ต้องการมีตัวตนเป็นของตัวเอง ต้องการระบายความเครียด ไม่ต่างกับผู้ใหญ่ แต่เด็กทำให้เราเห็นชัดกว่า การใช้ภาษาที่ผิดเพี้ยนไปจากเดิมก็เพราะธรรมชาติของวัย ที่ต้องการแสดงซึ่งเสรีภาพ และพยายามแหวกกรอบบางอย่างออกมา " เขาจะเป็นกบฏคำที่ผู้ใหญ่คิดมาให้หมดเลย อย่างคำว่า 'จริงไหม' ก็สะกดได้ถึง 3-4 แบบ กลายเป็น 'จริงมะ' 'จริงมั้ย' 'จริงม๊าย' ซึ่งเป็นเสรีภาพในการใช้คำ แสดงว่าเขาไม่ติดกรอบ สามารถจะทำอะไรก็ได้ " พ่อแม่ควรเข้าใจให้ลึกกว่าความที่มันหยาบ แปลก ขัดหู แล้วจะรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างในตัวเขา ที่เขาอยากเรียกร้องหรือแสดงออกมา เขาขมขื่นหรือทุกข์กับอะไร ถึงต้องมาระบายกันในห้องแช็ต " ขออย่างเดียว อย่าให้ message นี้บอกเราแค่ว่า เอาอีกแล้ว เด็กพวกนี้ทำบ้าอะไรของมันวะ" ส่วนฉบับนี้ บั๊บบัย เด๋วต้องไปแร้นคร่ะ (-/|\-) (บ๊ายบาย เดี๋ยวต้องไปแล้วค่ะ สวัสดี) (update 21 พฤษภาคม 2004) [ ที่มา.. life & family ปีที่ 8 ฉบับที่ 95 มีนาคม 2547 ]

[ BACK TO LIST]

main

มีปัญหาสุขภาพ ที่นี่มีคำตอบ ห้องสมุด E-LIB Best view with [IE3.02][NETSCAPE 4.05][OPERA 3.21] resolution 800x600