• ทำงานนั่งโต๊ะทั้งวี่ทั้งวัน กินข้าวกลางวันก็ไม่ต้องใช้แรง เดินไปไหนอยู่ในอาคารของสำนักงานอีก ไม่ได้ออกกำลังขาเลย เมื่อร่างกายเห็นว่าคุณไม่ค่อยจะต้องใช้ก็เลยไม่สะสมไว้ให้
• ออกจากบ้านแต่มืดกลับบ้านเอาตอนค่ำๆ อยู่แต่ในอาคารไม่มีโอกาสได้รับแสงแดดตอนเช้าๆ หรือตอนเย็นเลยก็ขาดโอกาสที่จะรับวิตามินดีฟรีๆ ไปเสริมสร้างกระดูกอีก
• เป็นนางสิงห์อมควันหรือเจ้าแม่คอทองแดง
• ร่างกายขาดแคลเซียมหรือแมกนีเซียม
• ชอบกินเนื้อสัตว์มากไป ก็จะทำให้เกิดภาวะเป็นกรดในเลือด ร่างกายจึงต้องดึงแคลเซียมออกจากกระดูกไปใช้มากขึ้น
• กินอาหารรสเค็มจัด ไม่ค่อยกินอาหารที่มีแคลเซียม
• กินยาบางชนิดเป็นประจำ เช่น พวกไทรอยด์ฮอร์โมน ยากันชักบางชนิด ยาลดกรดที่มีส่วนผสมของอะลูมิเนียม ยาขับปัสสาวะ หรือยาในกลุ่มกลูโคคอติคอยด์
• มีใครในครอบครัวเป็นโรคกระดูกพรุน
• ไม่ได้ออกกำลังกายในแบบที่ร่างกายไม่ได้ใช้แรงในการแบกรับน้ำหนักตัว เช่น ยกน้ำหนัก วิ่ง หรือเดิน
• ผอม เพราะคนผอมจะไม่มีไขมันที่สามารถเปลี่ยนเป็นฮอร์โมนเอสโตรเจนได้ เมื่อร่างกายต้องการอย่างคนอ้วน
• เป็นโรคบางอย่าง เช่น โรคเบาหวาน โรคขาดวิตามินดี โรคเลือดจางธาลัสซีเมีย โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ โรคพิษสุราเรื้อรัง โรคมะเร็งบางชนิด

• งา อาจจะไม่ได้โด่งดังเท่ากับนม แต่งาอบมีแคลเซียมสูงกว่านมถึง 10 เท่า และสูงกว่าพืชผักทั่วไปถึง 40 เท่า เพราะงาอบมีทั้งแคลเซียม โปรตีน เหล็ก ไอโอดีน และฟอสฟอรัส ซึ่งเป็นแร่ธาตุที่สำคัญ ในการสร้างกระดูก

• เต้าหู้ มีทั้งโปรตีน และแคลเซียมสูงแล้วยังดูดซึมทางลำไส้ได้ดี

• เนื้อสัตว์ต่างๆ เช่น ปลาทูนึ่ง ปลาหมอ ปลาแห้งตัวเล็กๆ หอยแครง หอยขม กุ้งแห้ง กุ้งฝอย ปูม้า ปลาซาร์ดีนกระป๋อง จะมีแคลเซียมราว 50 มิลลิกรัมต่อ 100 กรัม

• ผัก หลายชนิดที่มีแคลเซียมไม่น้อยกว่า 50 มิลลิกรัมต่อ 100 กรัม เช่น ผักบุ้งจีน ใบกะเพราะขาว ยอดแค ยอดกระถิน ผักกระเฉด ใบยอ ส่วนใบชะพูล ผักโขมน้อย มะเขือพวง ก็มีแคลเซียมอยู่มากเช่นกัน แต่ถ้ามุ่งเน้นกินมากไป ก็จะมีสารที่นำแคลเซียมออกจากร่างกายไปด้วยเมื่อมีการขับถ่าย
  มีผักที่อุดมด้วยแคลเซียมอีกหลายชนิด เช่น ผักโขมจีน คะน้า กวางตุ้ง ตำลึง บัวบก ขี้เหล็ก สะเดา ถั่วพู

• ท่านั่ง นั่งหลังตรงพิงพนักเก้าอี้ นั่งเต็มเก้าอี้ และเท้าวางบนพื้นเต็มเท้า
• ท่ายกของ ย่อตัวลง หลังตรง ลุกขึ้นด้วยแรงขา ยกของอุ้มชิดกับตัว
• ท่าขับรถ เลื่อนที่นั่งใกล้พวงมาลัย เวลาเหยียบครัชเข่าจะสูงกว่าสะโพก และควรมีหมอนรองหลังให้แอ่นเล็กน้อย
• ท่านั่งทำงาน นั่งหลังตรงมีหมอนรองรับ โต๊ะไม่ควรอยู่ต่ำมากเกินไปจนต้องก้มคอลงไป
• ท่ายืน ไม่ควรยืนหลังงอ เวลายืนนานๆ ควรมีที่รองเท้า เช่น เก้าอี้เตี้ยๆ สูงกว่าพื้นเล็กน้อย เพื่อยกเท้าวางสลับ เช่น ล้างจานหรือแปรงฟัน
• ท่าไอหรือจาม ใช้มือหนึ่งกดหลังไว้ ให้หลังตรงหรือแอ่นเวลาไอจาม อย่าก้มหลัง
• ท่าเดิน เดินตัวตรง เก็บคาง แบบอกผายไหล่ผึ่งหลังตึง ไม่สวมรองเท้าส้นสูงมาเกิน 1 นิ้วครึ่งหรือ 2 นิ้ว
• ท่านอน ให้นอนตะแคง เข่างอ หลังจะตรงซึ่งเป็นท่านอนที่เหมาะสม หรือถ้าจะนอนหงายก็ควรมีหมอนรองใต้โคนขา เพื่อเข่าและสะโพกงอ หลังจะได้ตรงเช่นกันค่ะ แต่ก็ไม่ควรนอนคว่ำถึงแม้ดูเหมือนว่าหลังจะตรงดีแต่จะทำให้ปวดเอวไม่เหมาะสมค่ะ
• ท่าลุกจากที่นอน นั่งข้างเตียงห้อยขาแล้วใช้มือยันที่นอนไว้ ค่อยๆ ตะแคงตัวลงนอน เวลาเหนื่อยหมดแรงก็อย่าทิ้งตัวโครมลงนอนแผ่สองสลึง เวลาลุกถ้านอนหงายอยู่ก็ให้งอเข่าขึ้นก่อน ตะแคงตัว ใช้มือยันตัวขึ้นตอนห้อยขาลงจากเตียง แล้วค่อยนั่งตัวตรงอย่ารีบผลุนผลัน เด้งจากเตียงเวลาได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก ไม่ดีต่อหลังของคุณแน่ๆ ค่ะ