การอยู่ด้วยกันของคนสองคน หนีไม่พ้นที่ต้องพูดจาปราศรัยกันอย่างสม่ำเสมอ
โดยเฉพาะการอยู่ด้วยกันแบบสามีภรรยาเป็นครอบครัวเดียวกันยิ่งต้องพูดจากันประจำเป็นธรรมดา
จากการที่ต้องพูดจากันบ่อยครั้งมากเป็นพิเศษนี้เองที่อาจทำให้เกิดทั้งความเข้าใจผิด
และการเข้าใจถูกในชีวิตคู่ได้เสมอ
ถ้าพูดจากันแล้วเกิดความเข้าใจถูกก็ถือว่าดีไป ชีวิตคู่ย่อมอยู่ด้วยความผาสุก
แต่ถ้าพูดจากันแล้วเกิดความเข้าใจผิด ลองคิดดูแล้วกันว่าชีวิตคู่จะอยู่ด้วยกันแบบไหน
ยิ่งถ้าพูดแล้วเกิดความเข้าใจผิดบ่อยๆ ชีวิตคู่ก็คงเพิ่มปัญหาขึ้นเรื่อยๆ
ชีวิตครอบครัวย่อมเหนื่อยแน่นอน
เพื่อไม่ให้ชีวิตครอบครัวต้องเหนื่อยโดยไม่จำเป็น วันอาทิตย์นี้จึงขอเสนอสัก 3 ประเด็น
ที่ไม่ควรนำมาเป็นสไตล์ในการพูดจากัน ในชีวิตคู่ของผู้ที่ตัดสินใจอยู่ด้วยกัน
ด้วยความรักความผูกพันเป็นพื้นฐาน
สไตล์ในการพูดจาที่ไม่ควรนำมาพูดกันระหว่างสามีและภรรยา สไตล์แรกคือ "ใส่"
"ใส่" ในที่นี้คือการพูดใส่คู่สนทนาเป็นเป้า
แทนที่จะเอาตัวเราเป็นเป้าเพื่อเรียกร้องความเห็นใจ
เช่น ถ้าสามีอ่านหนังสือพิมพ์แล้วก็วางทิ้งไว้เกลื่อนห้องเป็นประจำ
จนภรรยาต้องทำหน้าที่เก็บหนังสือพิมพ์ให้เข้าที่เข้าทางเป็นกิจวัตร
อยู่มาวันหนึ่งภรรยารู้สึกเพลียๆ จากสาเหตุใดก็ตาม
ชักมีความหงุดหงิดหัวใจที่เห็นหนังสือพิมพ์เกลื่อนห้อง จึงเอ่ยวาจาออกมาสไตล์ "ใส่" ทันทีว่า
" เธออ่านหนังสือพิมพ์แล้วทำไมไม่รู้จักเก็บให้เป็นที่เป็นทาง"
การสร้างคำพูดด้วยถ้อยคำสไตล์ "ใส่" แบบนี้ย่อมมี ปัญหาคาใจ แน่นอน
ถึงแม้สามีจะทำไม่ถูกที่อ่านหนังสือพิมพ์แล้วก็ทิ้งไปทั่วห้อง ปล่อยให้ภรรยาต้องตามเก็บทุกวี่วัน
แต่ภรรยาควรใช้ถ้อยคำสไตล์ "ใส่" มาที่ตัวเราก่อนแล้วค่อยย้อนไปสู่เป้าหมายที่เราต้องการให้เขาทำ
ภรรยาควรพูดว่า " วันนี้ฉันรู้สึกเพลียๆ เธอช่วยเก็บหนังสือพิมพ์เข้าที่หน่อยนะ"
คำพูดจาสไตล์ "ใส่" มาที่ตัวเราก่อน จะช่วยทำให้เกิด ความใจอ่อน
พร้อมที่จะทำตาม ตรงกับความต้องการของเรา
สไตล์ที่สองคือ "สั่ง"
อย่าว่าแต่การใช้ชีวิตคู่ของสามีภรรยาเลยที่ไม่ควรนำการพูดจาสไตล์ "สั่ง" มาใช้
แม้แต่กับเพื่อนฝูงหรือกับเพื่อนร่วมงานในที่ทำงานก็ไม่ควรนำสไตล์ "สั่ง" มาใช้
คำสั่งอาจจำเป็นในหน่วยทหารที่ต้องการความเด็ดขาดในการปฏิบัติการ
แต่สำหรับการอยู่เป็นครอบครัวในบ้านหลังหนึ่งระหว่างสามีภรรยาไม่น่าจะถึงกับต้องออกคำสั่งกัน
เช่น ภรรยาใช้คำพูดจาสไตล์ "สั่ง" กับสามีว่า " วันนี้เธอต้องซื้ออาหารมาทานกับฉันที่บ้าน"
สามีได้ยินแล้วก็คงหงุดหงิดหัวใจ ถึงแม้อยากจะทำตามคำสั่งก็ตาม
ภรรยาควรเปลี่ยนจากสไตล์ "สั่ง" เป็นสไตล์ "ขอความร่วมมือ" แทนน่าจะเหมาะสมกว่า
ภรรยาอาจจะกล่าวว่า " วันนี้เธอช่วยแวะซื้ออาหารมาทานกันที่บ้านหน่อยนะ"
จะเห็นได้ว่าโทนเสียงสไตล์ " ขอความร่วมมือ" น่าจะถือว่าประสบผลสำเร็จมากกว่า
การพูดจาสไตล์ "สั่ง" นอกจากก่อให้เกิดความรู้สึกที่ไม่ดีแล้ว ยังไม่ก่อให้เกิดผลสำเร็จอีกด้วย
ถ้าการพูดจากสไตล์ "สั่ง" ถูกสะสมบ่อยๆ อาจจะค่อยๆ กลายเป็นระเบิดเวลาฆ่าชีวิตคู่แบบดูไม่จืดเลยก็ได้
ต้องอย่าลืมว่า สามีภรรยาคือหุ้นส่วนชีวิตกัน ไม่ใช่มีความสัมพันธ์แบบเจ้านายกับลูกน้อง
ที่คอยจ้องจะออกคำสั่งกันลูกเดียว
สไตล์ที่สามคือ "สอน"
"สอน" ก็เป็นอีกสไตล์หนึ่งซึ่งสามีภรรยาไม่ควรนำมาใช้ในการพูดจากัน
นอกจากสามีหรือภรรยาจะมีสถานะทางคุณวุฒิหรือวัยวุฒิที่ต่างกันมากพอ
จนอีกฝ่ายหนึ่งมีความรู้สึกว่ารับได้กับการพูดจาสไตล์ "สอน" เช่น
สามีอาจจะเป็นครูบาอาจารย์ที่เคร่งศาสนา การพูดจาสไตล์ "สอน"
ให้อีกฝ่ายเข้าใจในศาสนาลึกซึ้งขึ้นก็ย่อมเป็นไปได้ หรือสามีอาจจะอายุมากกว่าภรรยา
ผ่านประสบการณ์ชีวิตมามาก จนภรรยารู้สึกยอมรับได้กับการพูดจาสนทนาสไตล์ "สอน"
แต่ถ้าเป็นสามีภรรยาที่คุณวุฒิ วัยวุฒิใกล้เคียงกัน พยายามหันหลังให้การพูดจาสไตล์ "สอน"
จะดีกว่าแล้วหันมาพูดจาสไตล์ "ข้อเสนอแนะ" คือแทนที่จะสอนตรงๆ ว่า "ไม่ควรทำโน่น ไม่ควรทำนี่"
ก็เปลี่ยนมานำเสนอ "ข้อเสนอแนะ" พร้อมแยกแยะเป็นเหตุเป็นผล
คนที่ฟังก็จะรู้สึกดีกว่าฟังคำสั่งสอน
เพราะธรรมชาติของมนุษย์มักไม่ค่อยอยากฟังคำสั่งสอนของใคร
ยกเว้นคนที่เขารู้สึกมั่นใจว่าสอนได้ มนุษย์อยากฟังข้อเสนอแนะมากกว่า
แค่คำพูดคำจา สไตล์ "ใส่ สั่ง สอน" ดูอย่างผิวเผินก็ไม่เห็นน่าจะสร้างปัญหาอะไร
แต่ถ้าปล่อยคำพูดสไตล์ต่างๆ เหล่านี้ ยังมีในครอบครัวอยู่บ่อยๆ
มันจะค่อยๆ บ่อนเซาะความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อกัน
หันมาเลิกพูดจา สไตล์ "ใส่ สั่ง สอน" กับคนที่เราต้องนอนคุยกันจะดีกว่า
ชีวิตคู่จะได้อยู่กันยืดๆ ไงล่ะ!
(update 22 มกราคม 2004)
[ ที่มา...
กรุงเทพวันอาทิตย์ ปีที่ 16 ฉบับที่ 5686 วันอาทิตย์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2547 ]
|
