• การเลี้ยงดูที่รักมากเลยตามใจมาก ไม่อยากขัดใจลูกของพ่อแม่หรือปู่ย่าตายาย นี่ล่ะค่ะเป็นปัจจัยสำคัญเลยทีเดียวที่ทำให้น้องหนูหลายคนกลายเป็นสาวน้อยขี้วีน ชอบกรี๊ดเป็นชีวิตจิตใจ ก็พอจะเข้าใจเหตุผลของคนเป็นพ่อแม่อยู่หรอกค่ะว่ารักลูก ไม่อยากให้ลูกเสียใจ แล้วเสียงกรี๊ดหรือเสียงร้องไห้นี่น่ารำคาญจะตายไป เลยตัดความรำคาญด้วยการตามใจ ซึ่งแบบนี้ไม่ดีแน่ค่ะ เพราะเขาจะเอาเสียงร้องที่น่ารำคาญ ไว้เป็นอาวุธเวลาที่เขาอยากจะได้โน่นได้นี่

• ใจอ่อน ทั้งที่ตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะไม่ยอมตามใจ แต่พอลูกร้องนานเข้า น้ำตาหยดน้อยที่ไหลเป็นสายข้างแก้ม ทำให้แม่ใจอ่อนได้อย่างดีเลยล่ะค่ะ ลูกก็เลยเรียนรู้จักวิธีตื้อ ว่าถ้าตื้อไปนานๆ เข้าพ่อแม่ก็ใจอ่อนยอมแพ้ในที่สุด

• พ่อแม่ก็ขี้โมโหเหมือนกัน แบบนี้ล่ะเสร็จแน่ๆ ค่ะเพราะนอกจากพัฒนาการตามวัยที่ส่งผลให้ลูกขี้วีนแล้ว เด็กยังเลียนแบบพ่อแม่ซะอีกแน่ะ แล้วแบบนี้ถ้าไปบอกให้ลูกใจเย็น เด็กที่ไหนจะฟังล่ะค่ะ เพราะพ่อแม่ยังไม่ทำเป็นตัวอย่างเลยนี่นา

• ลูกเราจะกลายเป็นคนที่ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เข้าทำนองอยากได้อะไรก็ต้องได้ ถ้าไม่พอใจก็จะแสดงออกทุกครั้ง ร้ายไปกว่านั้นถ้าโกรธก็จะอาละวาดจนติดเป็นนิสัย ไม่ฟังใครทั้งสิ้น เอาแต่ใจตัวเอง ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ลูกเราก็จะกลายเป็นคนไม่มีเพื่อน ไม่มีใครคบด้วย กลายเป็นคนที่มีชีวิตอย่างโดดเดี่ยว เพราะนิสัยเอาแต่ใจนี่ล่ะ

• ลูกจะกลายเป็นคนที่ไม่ยอมปรับตัวเข้ากับสังคมอื่น แต่จะรอให้คนอื่นปรับตัวเพื่อที่จะเข้ามาหาเขา อย่างเวลาที่ลูกไปโรงเรียน ลูกก็จะไม่ยอมเข้าหาเพื่อนก่อน ถ้าเพื่อนไม่เข้ามา ทำให้ลูกเรามีปัญหา อาจจะมีเพื่อนน้อยหรือไม่มีเพื่อนเลย เพราะอยู่ร่วมกับคนอื่นๆ ได้ยากค่ะ

• เริ่มจากการที่พ่อแม่ทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีค่ะ เวลาที่เราไม่พอใจกับอะไรสักอย่าง สะกดใจไว้ค่ะ อย่าแสดงอาการวีนแตกให้ลูกเห็นเป็นตัวอย่าง ถึงแม้จะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ อย่าลืมว่ามีสายตาคู่เล็กๆ คอยมองพฤติกรรมเราอยู่เหมือนกัน

• จากที่เคยตามใจ 100% ก็ค่อยๆ ลด การตามใจทีละน้อย และทำอย่างสม่ำเสมอค่ะ อย่าทำบ้างไม่ทำบ้าง และก็ไม่ควรใช้วิธีหักดิบ เพราะเด็กอาจจะรับไม่ได้แล้วเกิดการต่อต้านเราในที่สุด

• อย่าทำอะไรตามอารมณ์ค่ะ เช่น พอตอนที่เราอารมณ์ดี เราก็ตามใจลูก พออารมณ์ไม่ดีก็ไม่ตามใจ ขัดใจลูกไปเสียหมด แบบนี้หนูน้อยของเราจะสับสนนะคะ เพราะไม่รู้ว่าพ่อแม่จะเอายังไงแน่

• บางบ้านค่ะ มีคนอยู่เยอะ บางทีพ่อแม่ไม่ตามใจ แต่คนอื่น ในบ้านก็ตามใจ เพราะฉะนั้นสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ต้องทำก็คือ บอกคนในบ้านให้เลี้ยงลูกของเราไปในทิศทางเดียวกัน ทำอะไรให้เป็นบรรทัดฐานแบบเดียวกัน

• เวลาเจ้าตัวยุ่งทำฤทธิ์ทำเดช อย่าให้ความสนใจ ทำเฉยๆ เข้าไว้ เดินหนีออกมาปล่อยให้ลูกอาละวาดไปสักพัก เดี๋ยวเหนื่อยก็หยุดเองล่ะค่ะ เด็กวัยนี้เขาไม่ร้องไห้โวยวายนานหรอก พอเห็นไม่ได้ผล ไม่มีใครสนใจ ก็จะหยุดได้เอง ทีนี้เราก็เบี่ยงเบนความสนใจไปเรื่องอื่นซะ เด็กๆ เขาก็จะลืมไปเองล่ะค่ะ

• พอลูกอยู่ในความสงบแล้วล่ะก็ค่อยเดินไปหาเขา โอบกอดเขา สอนเขาด้วยเหตุผล ว่าทำอย่างนั้นไม่ดี เพราะอะไร ลูกจะได้รู้สึกว่าที่เราไม่สนใจไม่ใช่ว่าไม่รัก แต่เพราะเขาทำตัวไม่น่ารักต่างหาก

• อย่าพูดแดกดันลูกด้วยความโกรธค่ะ พ่อแม่หลายคนลืมตัวต่อว่าลูกอย่างรุนแรงโดยใช้อารมณ์ หนักเข้าก็ตีลูกด้วย วิธีการแบบนี้ไม่ได้ผลหรอกค่ะ เพราะนอกจากเด็กจะร้องไห้มากขึ้นเพราะความเสียใจแล้ว ยังเป็นการเพิ่มอารมณ์รุนแรงให้กับเด็กด้วย

• อย่าใจอ่อนยอมกลับคำพูด ในสิ่งที่เคยห้ามไปแล้ว พ่อแม่บางคนพอเห็นลูกตีโพยตีพายหนักเข้า หรือบีบน้ำตาเรียกคะแนนสงสาร หลายคนใจอ่อนยอมผิดคำพูดซะอย่างนั้น แบบนี้กฎที่เราตั้งใจให้เรียนรู้ก็ทำไม่ได้จริงน่ะสิคะ แล้วลูกเราก็จะใช้วิธีโวยวายกับเราแบบนี้อีกเรื่อยๆ เพราะว่าได้ผล

• พยายามจำลองสถานการณ์ให้ลูกรู้จักรอคอย เช่น ลูกอยากให้เราหยิบขนมให้ เราจะหยิบให้เลยก็ได้ แต่เราก็ฝึกให้ลูกรอเสียหน่อย โดยบอกว่าเรากำลังทำงานอยู่ ถ้าทำเสร็จเมื่อไรเราจะหยิบให้ แต่อย่าให้ลูกรอคอยนานมากๆ ในช่วงแรก เริ่มจากรอคอยทีละนิด แล้วเพิ่มเวลามากขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ เมื่อลูกทำได้ อย่าลืมที่จะหยอดคำชมด้วยนะคะ เด็กๆ น่ะเขาชอบที่จะทำในสิ่งที่ผู้ใหญ่พอใจอยู่แล้ว ได้แรงเสริมเป็นคำชมเข้าไปด้วย อาการขี้วีนก็จะหายไวขึ้นค่ะ

• สอนลูกก่อนที่ลูกจะทำผิด พ่อแม่ส่วนใหญ่เมื่อลูกทำผิดไปแล้ว ถึงมาบอกมาสอนทีหลังว่าอย่างนี้ไม่น่ารัก ถ้าเราชิงบอกลูกอธิบายให้ลูกเข้าใจก่อนบ้าง ลูกก็จะรู้ว่าถ้าทำอย่างนี้ไม่ดี ไม่น่ารัก เขาก็จะได้ไม่ทำไงคะ

• เมื่อถึงเวลาที่เจ้าตัวยุ่งต้องเข้าโรงเรียน ถ้ารู้อยู่ว่าลูกเราขี้วีนล่ะก็ บอกคุณครูตั้งแต่เนิ่นๆ ค่ะ จะได้ดูแลเป็นพิเศษกันสักหน่อย ซึ่งคุณครูที่ต้องอยู่กับเด็กที่ขี้วีนต้องอดทน และค่อยๆ สอนให้เด็กเรียนรู้ที่จะรอคอย ให้คำชม และต้องพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของเด็กเวลาที่กำลังโมโหด้วยนะคะ

• สอนย้ำทุกครั้งเวลาที่ลูกทำผิด เมื่อเขางอแงทำตัวไม่น่ารัก ก็สอนเขาด้วยเหตุผล อธิบายให้ฟัง ย้ำกับลูกบ่อยๆ ลูกจะได้ไม่ทำอีก