เวลาเดินหลงทางในห้างหรือที่ใดก็ตามอย่าตกใจ และอย่าเดินหาพ่อแม่ไปเรื่อยๆ เพราะจะยิ่งงง ยิ่งหลงเข้าไปใหญ่ แต่ให้เดินไปหายามรักษาความปลอดภัย หรือเดินไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน แล้วบอกยามหรือพนักงานว่า "ช่วยหนูด้วย หนูหลงทาง" แล้วให้หนูยืนอยู่ตรงนั้น ทางเจ้าหน้าที่ก็จะถามชื่อคุณพ่อคุณแม่ และช่วยประกาศให้มาพบลูก ณ จุดนั้น (ครั้งต่อไปเมื่อพาลูกเดินเที่ยวห้าง อย่าลืมชี้ให้ลูกรู้จักยามรักษาความปลอดภัยว่าแต่งตัวอย่างไร และเคาน์เตอร์จ่ายเงินอยู่ตรงไหน เป็นอย่างไร)

เด็กวัย 2-3 ขวบ ชอบเหลือเกินที่จะเปิดประตูและเดินออกไปสำรวจโลกเพียงคนเดียว แล้วเดินไปเรื่อยๆ จนกลับบ้านไม่ถูก (เพราะยังจำภาพรวมไม่ได้) ส่วนเด็กวัย 5 ขวบ ดูเหมือนจะโตขึ้นมากแล้ว แต่ไม่ควรประมาท เพราะยังจำทิศทาง จำรายละเอียดยังไม่ได้ ยิ่งเดินยิ่งหลง ยิ่งเดินยิ่งกลัว

ยิ่งเขียนได้ยิ่งดี และถ้าทั้งจำทั้งเขียนเบอร์โทรศัพท์ที่บ้าน เบอร์มือถือ ชื่อคุณพ่อคุณแม่ได้ก็ยิ่งดีเข้าไปใหญ่ (ทุกอย่างไม่พ้นการต้องหมั่นฝึกหัดครับ)

อาจจะมีป้ายชื่อเด็ก พ่อแม่ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ที่จะติดต่อได้อยู่ในกระเป๋าของเด็ก แต่ในขณะเดียวกัน การเขียนชื่อ และนามสกุลไว้บนกระเป๋านักเรียน เป้ หรือกล่องข้าวประจำตัวของลูกนี้ อาจมีผลเสียได้คือ คนร้ายใช้วิธีสวมรอย โดยแสร้งทำทีเป็นรู้จักกับลูกหรือหลอกว่าเป็นเพื่อนเก่าของคุณพ่อคุณแม่

ควรพิจารณาจากญาติ คนรู้จัก หรือคนที่คุ้นเคยเป็นผู้แนะนำก่อน แต่ถึงอย่างไรก็ต้องมีรูปถ่าย ที่อยู่ สำเนา บัตรประชาชน หรือหลักฐาน ประวัติต่างๆ เก็บเป็นหลักฐานไว้

จุดประสงค์ของคนร้าย คือการเรียกเงินค่าไถ่ นำเด็กไปขายเพื่อเป็นลูกบุญธรรม เพื่อนำไปใช้แรงงาน เพื่อไปเข้าแก๊งขอทาน หรือแก๊งขายยาเสพติด ฯลฯ การสอนให้เด็กรู้จักระแวดระวัง รู้จักคิดรู้จักใช้สติในการแก้ปัญหา ใช้ไหวพริบในการแก้สถานการณ์เป็นสิ่งที่ควรทำ แต่สิ่งที่ไม่ควรทำก็คือ การขู่ในขณะสอนจนลูกกลัวลนลานหรือหวาดระแวงจนเกินเหตุ ขาดความเชื่อมั่นจะขาดสติ จนเอาตัวรอดไม่ได้ ยามอยู่ในเหตุการณ์จริง

คนร้ายที่จะจับตัวเด็กๆ ไปนั้น ไม่เสมอไปที่เพียงปรี่เข้ามาถึงก็ฉุดกระชากลากตัว แต่กลวิธีของมันนั้นแสนเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าหมาจิ้งจอกในนิทาน เช่น แกล้งเข้ามาขอความช่วยเหลือให้ช่วยหาของ ให้ช่วยหาเงินที่หล่นหาย ช่วยตามหาหมา แมว สัตว์เลี้ยงอื่นที่เดินหลง หรือดึงกระเป๋า ของใช้ของเล่นของเด็กแล้ววิ่งไป เพื่อให้เด็กวิ่งตาม หรือเอาของไปเพื่อบังคับให้กระทำการบางอย่าง เพื่อแลกเปลี่ยนกับของชิ้นนั้น หรือโกหกให้เด็กตกใจจนตั้งสติไม่ทัน เช่น หลอกว่าคุณพ่อคุณแม่กำลังประสบเหตุร้าย หรือเจ็บหนัก ญาติจึงใช้ให้มารับตัวไปพบคุณพ่อหรือคุณแม่ด่วน เข้ามาตีสนิท พูดจาน่าเชื่อถือว่าตนเองเป็น "แมวมอง" ที่มาชักชวนเด็กๆ ไปเป็นนางแบบนายแบบเด็ก ไปเล่นหนัง เล่นละคร

หากมีใครมาจับตัว มาฉุดลากดึงให้พยายามสะบัดหนีและตะโกนดังๆ ว่า "ช่วยด้วยๆ ๆ ผม (หนู) ถูกจับ" หรือ "ไฟไหม้ๆ ๆ ๆ" เพื่อหยุดยั้งคนร้าย เพราะผู้คนรอบข้างจะหันมาสนใจทันที หากมีใครเข้ามาพูดจา แล้วดูท่าทีไม่ค่อยน่าไว้ใจให้เดินหลบไปทันที เช่น เข้าไปในร้ายก๋วยเตี๋ยว ร้านมินิมาร์ท ป้อมตำรวจ หรือหากบริเวณนั้นมีเจ้าหน้าที่ รปภ. ยาม หรือตำรวจ ให้เดินเข้าไปหาทันที

แล้วตนเองก็เดินลงไปทำธุระ ซึ่งเสี่ยงเหลือเกินกับการเกิดอุบัติเหตุที่ร้ายแรง และการลักพาเด็ก (แถมรถยนต์)

หากมีเสียงโทรศัพท์ดังให้เรียกผู้ใหญ่รับเสมอ ถ้าเด็กต้องรับเอง (เช่น ผู้ใหญ่หลับไม่ยอมลุกหรือไม่มีผู้ใหญ่อยู่บ้านเลย ซึ่งไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง กับการปล่อยให้เด็กอยู่บ้านกันตามลำพัง โดยไม่มีผู้ใหญ่) หากผู้โทรมา (ที่ไม่ใช่คุณพ่อคุณแม่หรือญาติสนิท) ซักโน่น ถามนี่ ห้ามเด็กตอบใดๆ ทั้งสิ้น และรีบวางสายทันที ซึ่งพวกมิจฉาชีพมักหลอกถามเด็ก เพื่อหาช่องทางในการทำชั่ว เช่น ถามว่ากำลังอยู่คนเดียว หรือ พ่อแม่กลับกี่โมง ถามชื่อ + โรงเรียน + สมาชิกในบ้าน ฯลฯ…

ที่พวกทรชนแกล้งตีสนิทกับพี่เลี้ยงเด็ก ทำเอ็นดูขออุ้มเด็ก แล้วก็กระเตงหนีหายไปทันที ที่สุดแย่ยิ่งกว่านั้นคือ พี่เลี้ยงหลบไปนอนหรือไปเที่ยวโดยฝากเด็กไว้ให้คนอื่นช่วยดูให้ คุณพ่อคุณแม่จึงควรพึงสังวรไว้ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินแก้…

ก็เป็นอีกแหล่งที่พึงระวัง หลายแห่งเป็นแหล่งชุมนุมของบรรดาสิงห์ขี้ยา แต่ผู้ใหญ่หลายคนก็ปล่อยให้ไอ้หนูตัวน้อยเข้าไปฉี่แต่เพียงลำพัง!!