• ฝึกให้ลูกช่วยเหลือตัวเองและรับผิดชอบในเรื่องส่วนตัว

พอขึ้นชั้นประถม เรื่องกินเรื่องอยู่ จะไม่มีคุณครูมาคอยดูแลลูกของเราอย่างใกล้ชิด เหมือนตอนอยู่อนุบาลแล้วนะคะ สำรวจดูว่าลูกดูแลตัวเองได้ดีแค่ไหน รับประทานอาหารเองได้ดีหรือเลือกรับประทานหรือเปล่า แต่งตัวเองได้มั้ย โดยเฉพาะเด็กผู้ชายต้องสอนให้ผูกเชือกรองเท้าเป็น เวลาไปหลุดที่โรงเรียนลูกจะได้ไม่ปล่อยให้สะดุดหกล้ม รู้จักดูแลสุขอนามัยส่วนตัว เช่น รู้จักทำความสะอาดเมื่อเข้าห้องน้ำ ฯลฯ รวมทั้งเรื่องความปลอดภัย อย่างการขึ้นลงรถ ขึ้นลงบันได ข้ามถนนหน้าโรงเรียน ฯลฯ การดูแลเก็บรักษาข้าวของเครื่องใช้ของตัวเอง

ถ้าเขายังไม่พร้อมนัก ใช้เวลาที่เหลือนี้ฝึกให้เขาทำอะไรด้วยตัวเองให้มากที่สุด อย่าปล่อยให้พี่เลี้ยงทำให้ทุกอย่างเหมือนที่ผ่านมา

• ฝึกให้เข้าใจกฎระเบียบ

กำหนดเวลาตื่นนอน-เข้านอน เวลาดูโทรทัศน์ ออกกำลังกาย และจัดสรรเวลาทำกิจกรรมต่างๆ ในแต่ละวัน ซึ่งหากเขาทำได้ดีตั้งแต่วัยอนุบาลแล้ว ก็ยังควรที่จะต้องดูแลให้ลูกปฏิบัติต่อไปในชั้นประถมอย่างสม่ำเสมอ เพื่อจะช่วยให้เขาปรับตัวกับระบบตารางเรียน กฎและข้อจำกัดต่างๆ ที่มีมากขึ้นในชั้นประถมได้ง่ายขึ้น

ที่เห็นง่ายๆ ก็เรื่องการถูกจำกัดอิสรภาพให้นั่งเรียนอยู่กับโต๊ะเป็นเวลานานๆ ผิดกับตอนอยู่อนุบาลที่ลูกมีกิจกรรมหลากหลาย ได้เคลื่อนไหวตลอดวัน อาจทำให้ลูกที่เพิ่งขึ้นป.1 อึดอัด เบื่อหน่าย เลยเถิดเตลิดไปจนไม่มีสมาธิที่จะเรียน ดังนั้นคุณพ่อคุณแม่อาจจะช่วยลูกฝึกสมาธิเพื่อรับมือกับการนั่งเรียนในห้องเรียนนานๆ ด้วยการฝึกให้ลูกทำงานฝีมือ งานศิลปะ ซึ่งเป็นงานที่ต้องใจจดจ่ออยู่กับสิ่งที่ทำ และยังช่วยเสริมสร้างทักษะในการใช้มือประสานกับสายตาให้ลูกด้วย เพื่อเป็นทักษะพื้นฐานไปสู่การเรียนในชั้นประถม

• ฝึกการแก้ปัญหา

แม้จะเนิ่นนานแล้ว แต่คุณพ่อคุณแม่คงยังจำเหตุการณ์เมื่อครั้งตัวเองอยู่วัยประถมได้ ลองสมมติสถานการณ์ที่เคยเจอมาให้ลูกลองคิดแก้ปัญหาไว้ล่วงหน้า ที่สำคัญต้องให้เขาคิดเอง อย่าบอกวิธีแก้ไขให้เขาตรงๆ เพราะวิธีคิดต่อหนึ่งปัญหามีได้แตกต่างกันมากมาย ถ้าเขาแก้ได้ แม้จะไม่เหมือนอย่างที่เราคิด แต่ก็เป็นอีกวิธีที่ทำได้โดยไม่เสียหายอะไร พ่อแม่ต้องยอมรับด้วย

" ตอนเด็กๆ แม่ผูกเปียไปโรงเรียน โดนเพื่อนล้อบ้าง โดนแกล้งดึงเปียบ้าง ถ้ามีเพื่อนใหม่ผูกเปียมา หนูจะทำอย่างนั้นกับเขาไหมจ๊ะ"

" มีครั้งหนึ่งพ่อท้องเสีย แต่ไม่กล้าบอกครู จนทนไม่ไหวจริงๆ ก็ยกมือขออนุญาต ครูก็ให้ไป ไม่ได้ว่าอะไรเลย"

" ถ้าเย็นวันไหน แม่ไปรับช้าหนูจะทำยังไงจ๊ะ"

• ฝึกการเข้าสังคม

การไปโรงเรียนของลูกไม่ใช่ไปเรียนหนังสืออย่างเดียว เด็กต้องสนุกกับการเรียนรู้ และสนุกกับการเข้าสังคมด้วย ทั้งเพื่อนใหม่ ครูใหม่ เด็กวัยนี้ต้องการการยอมรับจากเพื่อนเป็นสำคัญ ถ้าเข้ากับเพื่อนไม่ได้ก็อาจไม่อยากไปโรงเรียน ยิ่งเด็กที่ขี้อาย อาจขาดความมั่นใจในการทักทายทำความรู้จักเพื่อนใหม่ๆ ดังนั้นหากแถวบ้านมีเด็กวัยเดียวกัน หรือจะเข้าเรียนที่เดียวกัน ทำความรู้จักกันไว้ก่อนก็ดีนะคะ

เช่นกันเมื่อไปโรงเรียนในช่วงแรกๆ ด้วยความที่วัยนี้อยากให้เพื่อนร่วมชั้นยอมรับเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม จึงจะตามใจคนอื่นมาก เมื่อกลับบ้านมาอาจเกิดอาการเครียดและหงุดหงิดได้ คุณพ่อคุณแม่ควรสังเกตและสอบถามหากลูกมีอาการดังกล่าว และพยายามกระตุ้นให้ลูกได้ระบายความรู้สึก เพื่อกันไม่ให้เก็บไว้จนขยายเป็นปัญหาต่อไปได้

นอกจากนี้ ไม่ควรพลาดหากมีวันนัดพบผู้ปกครองเพื่อพูดคุยกับครูประจำชั้น เพราะจะได้รับรู้ว่า ในแต่ละวันที่ลูกอยู่โรงเรียนจะต้องเจอกับอะไรบ้าง รับรู้ระบบการเรียนการสอน และกิจกรรมเสริมหลักสูตรต่างๆ ที่โรงเรียนจัดไว้ เพื่อจะได้ช่วยส่งเสริมการเรียนของลูกได้อย่างถูกต้องเหมาะสม

รวมทั้งการแลกเปลี่ยนข้อมูลพฤติกรรมของลูกระหว่างอยู่ที่บ้านกับโรงเรียน อย่างถ้าลูกเป็นเด็กขี้อาย ขาดความมั่นใจก็ขอให้ครูช่วยส่งเสริมให้เด็กทำกิจกรรมที่ฝึกความมั่นใจของเด็ก เช่นฝึกให้ขายของในงานโรงเรียน เป็นต้น เมื่อพ่อแม่และครู เข้าใจเด็กแต่ละคนตรงกัน หากมีปัญหาก็สามารถช่วยแก้ไขหรือส่งเสริมให้ไปในทิศทางเดียวกัน เด็กจะได้ไม่สับสน อีกทั้งการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและประสบการณ์กับพ่อแม่คนอื่นก็จะเป็นประโยชน์ แต่ไม่ใช่มาอวดลูกแข่งกันนะคะ

ช่วงแรกคุณพ่อคุณแม่ควรไปส่งลูกที่โรงเรียนเอง อย่าลืมไปรับให้ตรงเวลา เพื่อคลายความกังวล และให้ลูกอุ่นใจว่าไม่ได้เผชิญกับความเปลี่ยนแปลงนี้เพียงลำพัง ให้เขาคิดว่า

"ไม่ว่าทั้งวันจะต้องเจอกับอะไร เดี๋ยวเย็นนี้เจอ (พ่อ) แม่ก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว"