แม่ที่มีลูกอยู่ในวัยเตาะแตะรู้ดีค่ะว่า เวลาพาน้องหนูออกนอกบ้าน งานไหนงานนั้น
รับรองต้องมีโชว์ งอแงหงุดหงิด อาละวาดของน้องหนูแน่ๆ ไม่ว่าจะขึ้นเครื่องบิน งานบวช งานเลี้ยง
ในซูเปอร์มาร์เก็ต ยิ่งถ้าคุณไม่มีทางเลือกหรือไม่รู้จะฝากเจ้าตัวน้อยไว้กับใคร ยามที่ต้องออกนอกบ้าน
ก็ต้องหาวิธีปราบพยศน้องหนูไว้เตรียมรับมือกันหน่อยล่ะค่ะ
2-3 ขวบ เป็นวัยแห่งการแสดงพฤติกรรม แกจะเป็นเด็กน่าร้ากก
เมื่ออยู่กับคนที่บ้าน
หรือสถานที่ที่คุ้นเคย เพราะรู้สึกมั่นคง ปลอดภัย เป็นกิจวัตร คาดเดาได้
แต่พอเปลี่ยนสถานที่เท่านั้นแหละคุณเอ๋ย ต่อมนิสัยดีเกิดหยุดทำงานชั่วคราว
เหลือแต่อาการวีน โวย และความวุ่นวาย เพราะทุกอย่างแปลกไปกว่าที่เคย
บางทีแกก็อยากทำโชว์พี่ๆ น้าๆ ตามประสาเด็กนั่นแหละค่ะ โดยเฉพาะในเรื่องเหล่านี้
เคยเจอแบบนี้บ้างมั้ย
วันหยุดสุดหรรษา อุตส่าห์ยกโขยงกันขึ้นรถจะไปปิกนิก แล้วฟ้าก็โปรยฝนมาไม่เลือกเวลา
สุดท้ายเลยติดแหง็กอยู่บนทางด่วน โดยมีเสียงลูกร้องไห้แข่งกับเสียงฝนตก
รับมือเฉพาะกิจ
- หาขนมนมเนยที่พอมีติดรถให้ลูกกิน
- ชวนน้องหนูนับรถยนต์ที่อยู่ข้างๆ
- ร้องเพลง หรือเล่นเกมที่ลูกเคยชอบ
- กล่อมให้หลับ
คราวหน้าอย่าลืม
- อย่าเดินทางตอนชั่วโมงเร่งด่วน ติดที่อื่น ดีกว่าติดอยู่บนถนนเป็นไหนๆ ค่ะคุณขา
- เลือกเดินทางตอนลูกหลับก็ดีค่ะ เช่น ตอนเช้า หรือ กลางคืน
- ของเล่น อาหาร เครื่องดื่ม หนังสือ กระดาษชำระ เตรียมให้พร้อม
- ของเล่นแบบแม็กเนต หรือของเล่นที่มีลักษณะแปะติด จะได้ไม่กระเด้งกระดอนหล่นหาย
- บอกว่าจะใช้เวลาเดินทางนานแค่ไหน เพื่อฝึกน้องหนูรู้จักการรอคอย
และความอดทนที่สมกับเวลา เช่น อีก 30 นาที เราจึงจะถึงบ้านคุณยายนะ
อยากไปกินข้าวนอกบ้าน หรือพาลูกออกงาน แต่กลัวเจอแบบนี้หรือเปล่าค่ะ
แรกเริ่มที่ไปถึงที่หมาย ทุกอย่างก็ดูสดชื่นรื่นเริงไปหมด อีกอึดใจต่อมา เสียงกรี๊ด
วิ่งชนโต๊ะอื่น ไม่อยากใส่เสื้อตัวนี้เลยถอดเสื้อโชว์ก้าง แย่งผู้ใหญ่พูด
หรือเอามืออุดปากคุณพ่อคุณแม่เสียเลย และอีกหลายอาการที่จะตามมาเรื่อยๆ ค่ะ
รับมือเฉพาะกิจ
- อย่าอาย และถือเป็นเรื่องหน้าแตก
- บอกลูกว่าเราไม่ทำอย่างนี้ต่อหน้าคนเยอะๆ
- เมื่อไม่ได้ผล ขอโทษเพื่อนร่วมโต๊ะ หรือเจ้าภาพแล้วกลับบ้านดีกว่า
คราวหน้าอย่าลืม
- เลือกร้าน และวัน เวลา ที่คนไม่แน่นมาก
- ชวนเพื่อน ญาติ ที่มีลูกวัยเดียวกันไปด้วย
- ใช้เก้าอี้สำหรับเด็ก
- เตรียม อาหาร ของเล่นไปด้วย เผื่ออาละวาด เพราะอาหารไม่ถูกปาก
- ให้ลูกกินก่อน แล้วค่อยจัดการกับตัวเอง
- ถ่ายวิดีโอให้ลูกดูพฤติกรรมแย่ๆ ของตัวเอง แล้วสอนลูกว่าอะไรไม่ควรทำ
เคยรู้สึกอย่างนี้มั้ย
อยากหอบลูกไปเที่ยวไกลถึงกระบี่ อุตส่าห์ตัดใจควักตังค์นั่งเครื่องบิน
แกจะได้ไม่เพลียจากการเดินทาง ที่ไหนได้ เจ้าจอมซนดันส่งเสียงดัง ไม่ยอมนั่งกับที่
จะเอาโน่นจะเอานี่ เดี๋ยวจะอ้วก เดี๋ยวจะอื้อ ขณะที่คุณป้าคนหนึ่งซึ่งหลับอยู่
แล้วค่อยๆ เผยอเปลือdตาแล้วส่ง short message ทางสายตามาตำหนิว่า
ทำไมเธอไม่ดูแลลูก พอลูกส่งเสียงกรี๊ดดังขึ้น คุณก็หันกลับมาดุด้วยความตกใจ
แล้วหันมามองคุณป้าอีกที ที่ไหนได้ สายตานับสิบคู่จ้องมาที่ครอบครัวเราหมดเลย
โธ่เอ๊ย
ตอนขึ้นเครื่องใหม่ๆ ยังชมว่าลูกเราน่ารักงั้นงี้อยู่เลย
รับมือเฉพาะกิจ
- ถอนหายใจลึกๆ แล้วจัดการกับเรื่องคราบสกปรกเสียก่อน
- พยายามกล่อมลูก และดูว่าแกงอแงจากอาการหิว ปวดอึ หรืออย่างอื่น
- หมดหนทางจริงๆ อาจต้องยอมให้แกเดินยืดเส้น 4-5 ก้าว แล้วค่อยเอาของเล่นมาล่อ
- ถ้านั่งติดหน้าต่างชี้ให้ดูวิวด้านข้างค่ะ
คราวหน้าอย่าลืม
- ตอนจองตั๋วกับ check flight บอกด้วยว่า คุณเดินทางกับเด็กกี่ขวบเสมอ
- เผื่อเวลาในการ check flight มากกว่าเวลาเดินทางกับผู้ใหญ่ หรือตัวคนเดียว
- กระเป๋าใส่ของที่จำเป็น ของเล่น นิทาน และอื่นๆ ให้สะพายติดตัว
- หลีกเลี่ยงการเดินทางช่วงแกไม่สบาย หรือเป็นหวัด
เพราะแรงดันชั้นบรรยากาศขณะเครื่องบินขึ้นลงจะทำให้แก่ปวดหู และจมูกยิ่งขึ้น
- อย่ารีรอที่จะขอสิ่งของ หรือความช่วยเหลือจากพนักงานต้อนรับบนเครื่อง
ดีกว่าปล่อยให้ลูกรู้สึกหงุดหงิดเสียก่อน เช่น ขอน้ำร้อนให้อุ่นอาหาร
ที่นั่งสำหรับเด็ก ของเล่น สีวาดรูป
- แม้สายการบินจะเตรียมอาหารสำหรับเด็กไว้
แต่คุณควรกันเหนียวเรื่องความถูกปากลูกด้วยการเตรียมไปเองเล็กน้อย
คุณเป็นคนหนึ่งที่เคยเจออย่างนี้หรือเปล่า
กำลังเดินซื้อของในห้างกับลูกวัย 2 ขวบ
แล้วจู่ๆ แกก็ร้องเล่นจะเอาตุ๊กตาหุ่นโชว์ให้ได้บอกจะซื้ออย่างอื่นให้ก็ไม่ยอม
แล้วคุณทำอะไรต่อล่ะ รีบกลับบ้าน ปล่อยให้แกร้องอยู่อย่างนั้น หรือแกล้งเดินไปห่างๆ
แล้วบอกว่าลูกใครนะส่งเสียงร้องอยู่ได้
รับมือเฉพาะกิจ
- เห็นท่าไม่ดี อุ้มออกมาแล้วให้สามี หรือเพื่อนที่ไปด้วยจ่ายเงินแทน
- พาลูกไปสงบสติอารมณ์ในรถ หรือมุมที่ไม่จอแจมาก ด้วยการกอดแกไว้
- สวมวิญญาณหมอดูแล้วเห็นว่าคงไม่ดีขึ้น ควรหยุดโปรแกรมแล้วกลับบ้านทันที
คราวหน้าอย่าลืม
- พกสามี หรือญาติไปด้วย
- สายจูงข้อมือเด็กกันพลัดหลง
- ให้นั่งที่นั่งสำหรับเด็ก หรือรถเข็นที่มีสายรัด
- ชวนชี้ชมของไปเรื่อยระหว่างช็อป เพื่อให้แกไม่ว่าง และมีกิจกรรมร่วมกับคุณแม่ เช่น
เอาแอปเปิลลูกเล็ก หรือสีแดง ผักกาดอยู่ตรงไหนนะ
- ถ้าทำตัวดีให้เลือกขนมได้ 1 อย่าง เป็นรางวัลก่อนกลับ
- หากคุณแม่ต้องลองชุดเก๋แล้วปล่อยให้ลูกนั่งใกล้ๆ ดูหนังสือ เล่นของเล่น
ถามแกเกี่ยวกับเรื่องที่กำลังดูรูปอยู่
- สอนให้ลูกรู้จักชื่อตัวเอง พ่อแม่ และบอกตำแหน่งที่ลูกต้องไปขอความช่วยเหลือ
หากพลัดหลง พร้อมกับซ้อมเดินไปจุดนั้นก่อนทุกครั้งเพื่อเตือนความจำ
อยากให้มองเป็นเรื่องธรรมดา คนมีลูกวัยนี้ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้สิเรื่องแปลก
ในเมื่อคุณต้องเจอ ก็เตรียมรับมือให้ดีที่สุดก็พอค่ะ แล้วแกจะค่อยๆ รู้จักวางตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมเอง
เป็นกำลังใจให้คุณพ่อคุณแม่เสมอค่ะ และอยากบอกไปถึงคนขี้รำคาญทั้งหลาย
ให้ลองนึกถึงตัวเองตอนมีลูกอายุเท่านี้ดูบ้าง น่าจะพอลดความหงุดหงิดในหัวใจลงได้บ้างนะคะ
(update 20 มกราคม 2004)
[ ที่มา..
นิตยสารดวงใจพ่อแม่ ปีที่ 8 ฉบับที่ 94 สิงหาคม 2546 ]
|
