1. ให้นมลูกเป็นเวลา ไม่ปล่อยให้ลูกหิวจัดแล้วจึงให้ ความหิวจะทำให้ทารกดูดอย่างแรง โดยไม่สนใจว่าจะทำให้คุณแม่เจ็บหรือไม่และไม่สนใจที่จะเรียนรู้การดูดนมที่ถูกวิธี (เพราะหิว) และจะร้องไห้ลั่นทันทีหากน้ำนมไหลไม่ทันใจหรือคุณแม่มีน้ำนมให้ไม่เพียงพอต่อความต้องการในช่วงเวลานั้น

2. หลีกเลี่ยงที่จะให้ลูกดูดนมตอนที่ลูกมีอาการง่วงนอนมากๆ เพราะจะทำให้น้ำนมไหลออกจากปาก แทนที่จะไหลลงสู่ลำคอ เป็นการสูญเปล่าที่น่าเสียดาย

3. ไม่ควรให้นมลูกตอนที่กำลังออกฤทธิ์ ร้องไห้อย่างหนัก มีคุณแม่หลายคนที่ใช้เต้านมเป็นเครื่องมือ ในการหยุดเสียงร้องไห้อย่างหนักของเด็กทารกซึ่งไม่ถูกต้อง เพราะจะส่งผลด้านลบต่อลูกเรื่องระเบียบวินัยในการกิน เป็นผลเสียทั้งในระยะสั้นและระยะยาว และที่แน่ๆ ก็คือ คุณแม่อาจจะต้องเจ็บจากแรงดูดของลูก ในช่วงเวลาที่อารมณ์รุนแรงเช่นนั้น

เต้านมของคุณแม่นั้นจะเต็มไปด้วยต่อมผลิตน้ำนมและส่งน้ำนมที่ผลิตได้เหล่านั้น ตรงไปที่หัวนมโดยผ่านทางท่อลำเลียงน้ำนมที่หัวนมจะมีรูเล็กๆ หลายรู สำหรับให้น้ำนมไหลผ่านเวลาทารกดูด

1. เวลาที่ดูดนมนั้น ทารกจะดูดยึดหัวนมคุณแม่ไว้แน่นด้วยปากและขากรรไกร โดยให้ลิ้นด้านหน้าหรือปลายลิ้นสัมผัสชิดติดกับหัวนม

2. ภาพนี้แสดงให้เห็นส่วนหลังของลิ้นหรือลิ้นส่วนบนของทารก ที่ใช้ในการควบคุมการดูดจะอยู่ติดกับเพดานปาก

3. จังหวะการดูด กระบวนการดูดนมจากอกแม่ จะเป็นไปตามธรรมชาติหากลูกวางตำแหน่งลิ้นได้อย่างถูกต้อง รูจมูกจะถูกยกสูงขึ้น เพื่อช่วยในการหายใจโดยอัตโนมัติ เมื่อทุกอย่างถูกต้องสมบูรณ์ น้ำนมจากอกแม่จะไหลผ่านลำคอได้โดยสะดวกยิ่งขึ้น

1. การดูดนมจากอกแม่ที่ถูกต้อง

เวลาหิวทารกทั้งหลายก็ไม่ต่างอะไรไปจากลูกนกดุเหว่าที่อ้าปากเพื่อขออาหารจากแม่ สัญชาตญาณการเรียนรู้เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่รอดของมนุษย์จะเป็นจุดเริ่มต้นให้ทารก พยายามเคลื่อนไหวเปลี่ยนท่าทาง เพื่อค้นหาวิธีการดูดนมที่ดีที่สุด ถูกต้องที่สุดด้วยตัวเอง และสุดท้ายทารกก็จะค้นพบและทำได้โดยไม่ยากเย็นอะไรนัก (หลังจากลองผิดลองถูกจนทำเอาคุณแม่เจ็บ)

2. ในที่สุดเมื่อทารกสามารถเรียนรู้ที่จะดูดนมจากอกแม่อย่างถูกวิธีได้แล้ว การสัมผัสที่เชื่อมโยงเพดานปากของทารกและหัวนมของแม่จะสร้างความเบิกบานให้กับทารกยิ่งนัก ความสุข...กำลังเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความผูกพันและสุขภาพที่แข็งแรงทั้งร่างกาย และจิตใจด้วยอาหารที่ธรรมชาติประทานให้...จากอกแม่สู่ลูกน้อยโดยตรง