• เจ้าหนูวัย 2 ปีแรก คุณพ่อคุณแม่ควรให้เจ้าหนูนอนเตียงเด็ก แต่ถ้าไม่มีเตียงเด็กก็ไม่ต้องกังวลไป สามารถใช้เบาะเด็กที่ไม่นิ่มแยกนอนจากเบาะผู้ใหญ่แทนได้ค่ะ
• หากเจ้าหนูมีความสูงเกินกว่า 89 เซนติเมตร มีความเสี่ยงต่อการปีนราวกันตก และตกจากที่สูงได้ คุณพ่อคุณแม่ต้องคอยระวังเรื่องนี้ โดยไม่ปล่อยให้ลูกอยู่ในเตียงตามลำพัง
• ราวกันตกสำหรับเตียงเด็กต้องมีตัวยึดที่ดี มั่นคง โดยที่เจ้าหนูไม่สามารถเหนี่ยวรั้ง หรือเคลื่อนไหวเตียงได้เอง
• เตียงเด็กต้องมีราวกันตกที่มีซี่ราวห่างกันไม่เกิน 6 เซตนติเมตร เพื่อป้องกันการติดค้างของศีรษะที่ลอดผ่านซี่ราว
• มุมเสาทั้งสี่ด้านของเตียงเด็ก ถ้ามีหัวเสาต้องมีส่วนนูนได้ไม่เกิน 1.5 มิลลิเมตร เพราะส่วนใดส่วนหนึ่งของเสื้อผ้าเด็กอาจเกี่ยวเข้ากับมุมเสา เป็นเหตุให้เจ้าหนูถูกแขวนอยู่ที่มุมเสาเตียงได้
• ขนาดของเบาะที่นอนต้องมีความพอดีกับเตียง และต้องไม่เกิดช่องว่างที่อาจจะทำให้ศีรษะลูก เข้าไปติดค้างอยู่ตรงช่องว่างนั้น
• สำหรับเตียงผู้ใหญ่ที่มีราวกันตก (เช่น เตียงที่ใช้ตามโรงพยาบาล) ต้องไม่มีช่องรูที่มีขนาดระหว่าง 9-23 ซม.

• เตียงที่ใช้งานเป็นเวลานาน อาจเกิดการชำรุดหรือเปลี่ยนสภาพได้ ทำให้เกิดช่องว่างที่อาจเกิดอันตรายกับเจ้าหนูได้ ฉะนั้นคุณพ่อคุณแม่ควรตรวจสอบบริเวณที่นอน ราวกันตก โครงเตียง ผนังหัวเตียง และปลายเท้า ที่มีช่องว่างเกิดขึ้น

• อย่าปล่อยให้เจ้าหนูนอนเล่น หรืออยู่ในเตียงเด็กตามลำพัง เพราะเด็กวัยนี้สามารถปีนป่ายขอบเตียงได้แล้ว อาจเกิดอาการพลัดตกจากเตียงจนได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตได้

• บริเวณช่องรูของเตียง เก้าอี้ ราวบันได ราวกันตก ระเบียงบ้าน รถเข็นเด็ก หรือเครื่องเล่นปีนป่ายต่างๆ เป็นจุดอันตรายที่ทำให้เจ้าหนูเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ฉะนั้น เมื่อลูกอยู่ในบริเวณที่มีอุปกรณ์เหล่านี้ คุณพ่อคุณแม่ควรต้องเพิ่มความระวังให้มากเป็นพิเศษค่ะ

• จดเบอร์โทรศัพท์ฉุกเฉิน 191, 195 หรือเบอร์ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลใกล้บ้าน เอาไว้ใกล้กับบริเวณโทรศัพท์ เพื่อเตรียมรับมือกับเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นแบบไม่คาดคิด

(update 10 มีนาคม 2002)
[ ที่มา.. นิตยสารดวงใจพ่อแม่ ปีที่ 8 ฉบับที่ 95 กันยายน 2546 ]