" แต่งงานมาตั้ง10 ปีแล้ว ยังไม่เคยตั้งครรภ์เลยค่ะคุณหมอ ไม่ว่าจะพยายามร่วมรักกัน
เป็นประจำสม่ำเสมออย่างไร หาซื้อชุดมาทดสอบการตกไข่เองก็แล้ว
ไปปรึกษาหาคุณหมอตรวจภายในมาก็บอกว่าปกติ สามีก็ยอมไปตรวจเชื้อนะคะ
ผลออกมาว่าแข็งแรงกระฉับกระเฉงว่องไว แต่ทำอย่างไรก็ไม่ยอมตั้งครรภ์สักที
ขนาดใครว่าเจ้าพ่อเจ้าแม่ที่ไหนดีก็ยอมไปบนบานศาลกล่าว แต่ก็ไม่ยอมมีพยานรักขึ้นมาให้เชยชม
เหมือนกับคนรอบข้าง แบบนี้แสดงว่าดิฉันผิดปกติมากใช่ไหมคะ ไม่มีทางแก้ไขอะไรเลยหรือคะ"
คุณคงอยู่ในภาวะที่เรียกว่า 'มีบุตรยาก' ถ้าแต่งงานมาแล้วตั้ง10 ปี ยังไม่มีบุตร
โดยที่ไม่ได้มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นหมัน ในภาวะที่มีบุตรยากนั้น ปัจจัยที่มีผลทำให้เกิดปัญหาดังกล่าว
อาจเกิดได้ทั้งจากฝ่ายชายและฝ่ายหญิง ไม่ใช่เฉพาะผู้หญิงอย่างเดียว
ตัวของคุณเอง อาจมีผังผืดอยู่ในอุ้งเชิงกราน หรือเกิดภาวะเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่อยู่ในอุ้งเชิงกราน
ซึ่งจะไปขัดขวางการปฏิสนธิระหว่างไข่กับตัวอสุจิอยู่ก็ได้ ภาวะนี้จะทราบได้ก็ต่อเมื่อได้รับการผ่าตัด
ส่องกล้องเข้าไปสำรวจอวัยวะภายใน อันได้แก่มดลูก ท่อนำไข่ และรังไข่ จึงจะพบได้
การตกไข่ของคุณอาจจะไม่สมบูรณ์เพียงพอที่จะเกิดการผสมกับตัวอสุจิของสามีคุณก็ได้
ฮอร์โมนเกี่ยวกับการเจริญพันธุ์ของคุณ อาจจะไม่สมดุล หรือมีปริมาณเพียงพอ
ที่จะช่วยให้การฝังตัวของตัวอ่อนเป็นไปอย่างราบรื่น และเจริญเติมโตไปเป็นทารกที่สมบูรณ์ต่อไป
ท่อนำไข่ของคุณอาจจะตีบตัน และโพรงมดลูกอาจมีเยื่อบุโพรงมดลูกที่ไม่สมบูรณ์เพียงพอ
ที่จะรองรับการฝังตัวของตัวอ่อนก็ได้เช่นกัน
ปากมดลูกของคุณอาจจะมีน้ำเมือกที่หลั่งออกมาในวันไข่สุก ไม่เพียงพอที่จะจับตัวอสุจิไว้
หรือมีความเหนียวข้นผิดปกติ จนตัวอสุจิไม่สามารถที่จะว่ายผ่านเข้าไปเพื่อที่จะผสมกับไข่ภายในท่อนำไข่ก็ได้
คุณอาจจะมีภาวะภูมิคุ้มกันผิดปกติที่ออกฤทธิ์ต่อต้านตัวอสุจิ ไม่ให้ผ่านเข้าไปผสมกับไข่ของคุณ ก็ได้
สามีของคุณแม้จะมีปริมาณน้ำอสุจิ และตัวอสุจิพอเพียง แต่ก็อาจจะมีรูปร่างไม่สมบูรณ์เพียงพอ
ที่จะผสมกับไข่ของคุณ ก็ได้
สำหรับคู่สมรสที่มีบุตรยากแล้ว... อะไรต่ออะไรมันไม่ง่ายเหมือนที่คุณคิดกันเลย
และถ้าคุณจะต้องอ่านรายละเอียดเกี่ยวกับภาวะการมีบุตรยากและการแก้ไขแล้ว
คุณอาจหาอ่านได้จากหนังสือชื่อ ภาวะมีบุตรยาก ที่จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน
ซึ่งมีรายละเอียดมาก สามารถนำไปใช้ปฏิบัติได้
เชื่อไหมครับว่า เลขาฯคนสวยที่เป็นคนพิมพ์ต้นฉบับให้นั้น เธอแต่งงานมา 1 ปี ยังไม่มีบุตร
พอพิมพ์ต้นฉบับเสร็จ เธอก็ตั้งครรภ์ได้สมใจนึกเลย เพราะเธอเกิดความเข้าใจ
เกี่ยวกับภาวะการมีบุตรยากอย่างถ่องแท้ จึงเกิดการคลายความกังวลใจ
เมื่อหมดกังวล และมีความสบายใจ ถ้าไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ บุตรก็ย่อมจะมาเกิดเป็นธรรมดา
ระหว่างนี้ สิ่งที่ต้องกระทำก็คือ ควรปรับเปลี่ยนท่วงท่าลีลารักบ้าง เพราะใครๆ ก็รู้ดีว่า
เทคนิคหนึ่งของการมีบุตรง่ายๆ ก็คือ การเรียนรู้ที่จะมีเซ็กซ์กันอย่างถูกต้อง
- พยายามมีเพศสัมพันธ์กับสามีคุณอย่างสม่ำเสมอเป็นประจำ อย่างน้อยสักสัปดาห์ 2-3 ครั้ง
อย่าไปกำหนดกฎเกณฑ์ว่า ต้องมีวันนั้นวันนี้ เพราะจะทำให้เครียดและไม่มีความสุขสมเต็มที่
เนื่องจากกังวลใจไปต่างๆ นาๆ
- ถ้าฝ่ายหญิงไปถึงจุดสอดยอดก่อน หรือพร้อมๆ กับฝ่ายชายแล้ว
จะทำให้โอกาสเกิดการตั้งครรภ์เพิ่มขึ้นเป็น 3 เท่าของธรรมชาติตามปกติทีเดียว
เพราะเมื่อผู้หญิงถึงจุดสุดยอด จะเกิดการบีบรัดตัวของกล้ามเนื้อโดยรอบส่วนสงวน
ทำให้เกิดภาวะสุญญากาศภายใน ซึ่งจะดูดเอาน้ำอสุจิที่ฝ่ายชายหลั่งออกมาภายในส่วนสงวนของเธอ
เข้าไปภายในมดลูกได้มากกว่า โอกาสเกิดการตั้งครรภ์ จึงสูงกว่ามาก
- ท่วงท่าที่ดีที่สุดที่จะร่วมรักกันก็คือ ฝ่ายหญิงนอนหงายหนุนบริเวณสะโพกด้วยหมอนหนุนศีรษะ
ชันขาขึ้นเล็กน้อย แล้วแยกเข่าออกจากกัน โดยท่านอนแบบนี้จะทำให้มุมของช่องคลอดชันขึ้น
เมื่อฝ่ายชายหลั่งน้ำอสุจิออกมาภายในแล้ว น้ำอสุจิจะสามารถท่วมขังบริเวณปากมดลูกภายในได้ดีขึ้น
หลังจากเขาคนนั้นของคุณสุขสมและถอนกายจากไปแล้ว คุณควรนอนในท่าดังกล่าวต่อไปอีก
ประมาณครึ่งชั่วโมง ก่อนที่จะลุกขึ้นไปชำระล้างทำความสะอาดตามปกติ เหตุที่ต้องให้ทำดังนี้ก็เพราะ
หลังจากน้ำอสุจิออกมาจากร่างกายของฝ่ายชายแล้ว จะต้องใช้เวลาอีกประมาณ 15-30 นาทีกว่าจะละลายตัว
และเมื่อละลายแล้ว ตัวอสุจิจึงจะสามารถว่ายผ่านเข้าไปในมดลูกได้
- ช่วงเวลาแห่งการเล้าโลมหรือพรีลูด ก็เป็นช่วงเวลาที่สำคัญช่วงหนึ่ง
เพราะเป็นห้วงเวลาในการกระตุ้นให้ฝ่ายหญิงมีอารมณ์สอดคล้องกับบทรัก
ทำให้มีการหลั่งน้ำหล่อลื่นออกมามาก รวมทั้งน้ำเมือกจากปากมดลูกที่จะหลั่งออกมาเพื่อที่จะจับกับตัวอสุจิ
จะมีการหลั่งออกมามากขึ้น ช่วยทำให้โอกาสที่จะเกิดการตั้งครรภ์มีมากขึ้นเป็นเงาตามตัว
โดยปกติ ถ้ามีการร่วมรักกันสม่ำเสมอตามวิธีการดังกล่าวมาแล้ว โอกาสที่จะตั้งครรภ์ก็จะสูงมากขึ้น
แต่ถ้าผ่านไประยะเวลาหนึ่งแล้ว ประมาณสัก 5-6 เดือน ถ้ายังไม่เห็นผล
ผมว่าคุณควรจะต้องไปพบแพทย์ที่คลินิกรักษาผู้มีบุตรยากโดยเฉพาะ
และถ้าตรวจรักษาโดยวิธีการตามมาตรฐานไม่พบว่าผิดปกติอะไร แล้วยังไม่ตั้งครรภ์
การรักษาโดยใช้เทคโนโลยีการเจริญพันธุ์สมัยใหม่เข้าช่วย ก็อาจทำให้มีบุตรได้สมปรารถนา อันได้แก่
...การกระตุ้นการตกไข่ และทำการคัดแยกเชื้อตัวที่สมบูรณ์ออกมาทำการฉีดกลับเข้าไปในโพรงมดลูก
ในวันที่มีการตกไข่ โดยวิธีการดังนี้ คุณมีโอกาสเกิดการตั้งครรภ์มากขึ้นกว่าธรรมชาติประมาณ 2-3 เท่า
แล้วแต่คุณภาพและจำนวนของไข่ที่ตกออกมาจากรังไข่
...การทำกิฟท์ ซึ่งเป็นเทคนิคที่มีการกระตุ้นไข่จากรังไข่ให้เจริญเติบโตขึ้นมาหลายๆ ฟอง
พอสมบูรณ์ได้ที่ก็จะทำการเจาะดูดออกมา นำมารวมกันในหลอดพลาสติก
ร่วมกับตัวอสุจิที่ผ่านการคัดแยกตัวที่สมบูรณ์ออกมาแล้ว จากนั้นก็นำกลับเข้าไปใส่ในท่อนำไข่
โดยสอดผ่านกล้องส่องสำรวจช่องท้อง โดยวิธีการนี้ ไข่และตัวอสุจิก็จะได้พบกันในส่วนที่เกิดการปฏิสนธิ
แล้วผสมกันตามธรรมชาติเป็นตัวอ่อนที่จะเดินทางตามท่อนำไข่กลับเข้าสู่โพรงมดลูก
เพื่อเจริญเติบโตไปเป็นทารกต่อไป
...การทำเด็กหลอดแก้ว หรือที่เรียกเป็นทางการว่า การปฏิสนธินอกร่างกาย วิธีการนี้
หลังจากกระตุ้นจนรังไข่ผลิตไข่ออกมาหลายต่อหลายฟองจนสมบูรณ์ได้ที่แล้ว
ก็จะทำการเจาะดูดออกมาผสมกับตัวอสุจิที่สมบูรณ์ในหลอดทดลอง
แล้วเก็บไว้ในตู้ควบคุมอุณหภูมิที่เหมาะสม จนเป็นตัวอ่อน แล้วจัดการเลี้ยงจนเจริญเติบโตเป็นตัวอ่อน
ที่เรียกว่า 'พลาสโตซิสท์' ซึ่งต้องใช้เวลาเลี้ยงในห้องปฏิบัติการเป็นเวลาประมาณ 4-5 วัน
จากนั้นก็นำกลับมาใส่เข้าไปในโพรงมดลูก และให้ฮอร์โมนช่วยเสริมการฝังตัวของตัวอ่อน
จัดเป็นเทคโนโลยีการเจริญพันธุ์ขั้นสุดยอด
เห็นไหมครับว่า มีวิธีการต่างๆ มากมาย ที่จะช่วยเหลือคุณให้มีบุตรได้ ขอแต่เพียงคุณมีกำลังใจ
ไม่ท้อถอยที่จะติดตามการรักษาจากแพทย์อย่างใกล้ชิดเท่านั้น
สำคัญที่ว่า คุณและสามีของคุณอย่ามัวมาโทษกันว่า เป็นความผิดของใคร
เพราะการกระทำดังกล่าวไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรในการจะมีบุตร
แถมยังทำให้สภาพจิตใจย่ำแย่มากขึ้นอีกด้วย
เป็นกำลังใจให้กัน...และกัน ในอันที่จะทำความฝันให้เป็นความจริง
แต่ถ้าได้พยายามเต็มที่แล้ว ทุกอย่างก็ยังเป็นความฝันดังเดิม ก็ขอให้คิดเสียว่า
คุณสองคนเกิดมาเพื่อที่จะเป็นคู่ชีวิตกันสองคน และพยายามสานต่อความรักที่มีอยู่ให้มากขึ้นๆ
แม้จะไม่มีพยานรักมาเกิด... แต่ความรักก็ยังคงมีอยู่
...ก็คนเราเกิดมาเพื่อที่จะแสวงหาความรักจากใครสักคน
และมอบความรักคืนไปให้เขาและเธอ เพื่อที่จะบอกว่า 'เรารักกัน'
ไม่ใช่หรือ ??
(update 26 ธันวาคม 2003)
[ ที่มา...
เนชั่นสุดสัปดาห์ ปีที่ 12 ฉบับที่ 603 วันที่ 22 - 28 ธ.ค. 2546 ]
|
