คุยกันส่วนตัวเฉพาะเรื่องบรรดาวัยรักทั้งหลายไปแล้ว ก็อยากคุยกับพ่อแม่ผู้ปกครองของวัยรักเหล่านั้นบ้าง

เด็กผู้หญิงเมื่อพบปัญหาก็หนักพออยู่ ยินยอมเต็มอกเต็มใจให้สัมพันธ์เป็นไปทุกอย่างกับเขา เพราะรักเพราะมีความสุขที่ได้นึกถึงวันหน้า

แต่ครั้นวิมานทลายไม่ว่าอีกฝ่ายจะตีจากไปแบบไหน หรือแม้แต่รักแต่นานๆ ก็พบว่าคงอยู่ร่วมกันได้ยาก เนื่องจากพ้นสัมพันธ์รักไปแล้ว จึงตระหนักว่ายังมีอีกหลายเรื่องหลายประเด็น ที่ควรจะครองคู่อยู่ด้วยกันได้

ก็กลายเป็นความผิดหวัง

ทางแก้ทางออกไม่ใช่ประชดชีวิต หรือทำลายตัวเอง

แต่ผู้ให้กำลังใจและให้ความเชื่อมั่นที่สำคัญ ก็คือพ่อแม่ผู้ปกครอง ถ้าเธอรู้ว่าทุกคนเข้าใจและอยู่ฝ่ายเดียวกับเธอ เราก็อาจได้ลูกกลับคืนมา แถมกลับคืนมาพร้อมกับความเป็นผู้ใหญ่ที่เข้าอกเข้าใจอะไรขึ้นอีกมากชั่วข้ามคืน

ไม่ใช่เป็นไปตามข่าวเช่นที่พบเห็นกันบ่อยๆ ถึงการทำร้ายตัวเองของเด็กสาว เพราะกลัวพ่อแม่ผู้ปกครองจะเสียใจ หรือตำหนิติเตียน และพ่อแม่ผู้ปกครองเอง ก็มักพากันพูดว่า รู้อย่างนี้ก็จะไม่ดูไม่ว่าไม่กล่าวเลย ซึ่งตอนนั้นก็สายไปเสียแล้ว เรียกชีวิตลูกคืนมาไม่ได้

เราไม่ได้ต้องการหรือบอกพ่อแม่ปกครองว่า ไม่ต้องเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น ใครบ้างจะไม่เสียใจหากลูกสาวพลาดพลั้งไปอย่างนั้น ยิ่งมีลูกติดท้องมายิ่งทำใจลำบาก

แต่เสียใจแล้วก็ต้องเห็นว่าลูกเรายังอยู่ ลูกเรายังมีชีวิต มีบทเรียนที่ต้องเรียนรู้ด้วยตนเอง ซึ่งเราต้องให้อภัยกับการพลาดพลั้งไปนั้น และให้กำลังใจในการหันหน้าสู้ชีวิตต่อไปใหม่

การที่ลูกมีสัมพันธ์ทางเพศกับใครไปชั่วครั้งชั่วครู่ หรือต่อให้มีลูกติดท้องมาก็ตาม ไม่ได้ทำให้โลกต้องถล่มทลาย ชีวิตต้องพินาศวอดวาย หรืออนาคตหมดหายไปทันตา

ไม่ใช่

เรื่องเมื่อเกิดขึ้นแล้ว ก็ต้องแก้ไขกันไปในทางที่เหมาะสมที่สุด เท่าที่สามารถจะทำ โดยไม่ถือว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นตราบาป หรือแผลที่ลบไม่หาย แต่ต้องถือเป็นบทเรียน แน่นอนถ้ามีลูก สิ่งที่เคยคิดหวังไว้หลายอย่างอาจต้องเปลี่ยนไป แต่ไม่หมายความว่าสิ่งใหม่ๆ จะเกิดขึ้นไม่ได้

ไม่หมายว่าสิ่งดีๆ จะเกิดขึ้นไม่ได้

ชีวิตเป็นของมีค่า ลูกเราก็มีค่าเช่นเดียวกับทุกชีวิตหากเธอได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญสักบท การมีชีวิตอยู่ต่อไปของเธอ อาจทำประโยชน์ให้กับคนอื่นๆ ที่กำลังจะผิดพลาดในบทเรียนเดียวกันได้อีกมาก

สัมพันธ์รักก็คือสัมพันธ์รัก เมื่อเกิดขึ้นด้วยรักและจิตใจอันสอดคล้องต้องกันในเวลานั้นๆ ย่อมเป็นเรื่องงดงาม แต่เมื่อผ่านเรื่องงดงามไปสู่ขอบเขตของปัญหา ก็ควรคลี่คลายให้ถูกต้อง แต่การมีปัญหานั้น ไม่ได้ทำให้ความงดงามที่เคยเกิดขึ้นสิ้นสูญไป

พ่อแม่ผู้ปกครองควรใจหนักและคิดในแง่มุมต่างๆ นี้ได้ก่อน ก่อนที่จะเกิดเรื่องที่ไม่มีใครอยากให้เกิด หากความคิดถูกครอบงำด้วยความรู้สึก ไม่วาจะเป็นโทสะหรือความเศร้าเสียใจ

อย่าลืมว่าประโยค " รู้อย่างนี้..." ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะรำพันออกมาเลย