1. การดูแลรักษาความสะอาดของอวัยวะเพศ รู้จักสอนลูกให้เรียกชื่ออวัยวะเพศให้สุภาพ ฟังได้ ไม่เขินอาย และพูดให้เป็นเรื่องปกติธรรมชาติ

2. ความรัก ความอบอุ่น ความสุขในการใช้ชีวิตคู่ แสดงให้เห็นความรักความผูกฝันของพ่อแม่ เป็นตัวอย่างอันดีให้ลูกๆ เลียนแบบ อย่าลืมว่า ลูกๆ จะเลียนแบบพ่อแม่เสมอๆ ไม่ว่าจะเป็นในทางดีหรือไม่ดี การสอนให้มีความรักในครอบครัวจะเป็นเกราะกำบังลูกๆ ไม่ให้ติดยาเสพติด หรือริมีความรักที่ไม่ปลอดภัยในวัยเรียน

3. พ่อต้องพูดคุยกับลูกชาย สอนลูกชายให้เรียนรู้พฤติกรรมในการเป็นสุภาพบุรุษ แม่ต้องสั่งสอนลูกสาวให้เป็นสุภาพสตรี รักนวลสงวนตัว ชี้ตัวอย่าง หรือผลร้ายในการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร รวมทั้งสอนการวางตัวที่ถูกต้อง การหัดปฏิเสธสิ่งยั่วยุทั้งหลาย

4. ความเข้าใจผิดต่างๆ ทางเพศ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการช่วยเหลือตนเอง การมีพฤติกรรมทางเพศที่เบี่ยงเบน การแสดงออกทางเพศที่ไม่เหมาะสม ต้องได้รับคำแนะนำถึงทางที่ถูกที่ควร อย่างถูกต้องตามกาลเทศะที่เหมาะสมอย่างไม่เป็นทางการ

5. การตอบสนองต่อสิ่งเร้าอารมณ์ทางเพศ ว่าควรจะเป็นไปในทางใด จึงจะเหมาะสมกับวัยและสถานการณ์ รวมทั้งความสามารถในการอดทนอดกลั้น ควบคุมอารมณ์ หรือเบี่ยงเบนความสนใจในเรื่องเพศ หันไปสนใจในดนตรี การออกกำลังกาย การเรียน การงานที่มีประโยชน์กว่าแทน

6. ทักษะในการปฏิเสธการมีความสัมพันธ์ทางเพศสำหรับลูกผู้หญิง วิธีการหลีกเลี่ยง ที่จะมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร การป้องกันตนเองจากการโดนข่มขืนหรือลวนลามทางเพศ ไม่ว่าจะเป็นจากเพื่อน คนใกล้ชิด ญาติ หรืออาชญากรทางเพศตามท้องถนน วิธีการช่วยเหลือตนเองเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ดังกล่าว รวมทั้ง การแก้ไขสถานการณ์ และการหาความช่วยเหลือ หลังจากเกิดสถานการณ์ที่ไม่ต้องการให้เกิด ผ่านพ้นไป

นอกจากนี้ การสอนให้รู้จักความรักที่ปลอดภัย การมีความสัมพันธ์ทางเพศที่ปลอดภัย ก็สามารถเป็นหัวข้อในการสนทนาพูดคุยกันได้ เมื่อมีเหตุการณ์ที่เป็นข่าวเกิดขึ้น

7. ทักษะในการดำเนินชีวิตของวัยรุ่นชาย ไม่ให้เลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่ดีงามของเพื่อนในเรื่องเพศ เช่น การเที่ยวหญิงบริการ การมั่วเซ็กซ์ในกลุ่ม เป็นต้น

1. มีความเข้าใจที่ถูกต้องตรงกันของทุกคนในครอบครัว พ่อแม่ลูกเข้าใจกัน และเข้าใจในความรักของพ่อแม่ที่มีต่อลูก และลูกต่อพ่อแม่ เป็นการเชื่อมสัมพันธ์ในครอบครัว

2. เป็นเกราะป้องกันภยันตรายในรูปแบบต่างๆ ที่จะมาคุกคามคุณภาพชีวิตของบุคคลในครอบครัว โดยเฉพาะลูกน้อยของคุณ

3. ทำให้เกิดความเชื่อมั่นในการดำเนินชีวิตต่อไปในภายหน้าของลูกๆ

4. พ่อแม่มีความภูมิใจ ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการผลักดันให้ลูกเดินทางไปในทางที่ถูกที่ควร สมกับที่มุ่งหวังเอาไว้

5. เป็นการป้องกันก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ที่ไม่เหมาะสมขึ้น

6. สร้างสัมพันธภาพในครอบครัวให้แน่นแฟ้น และเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

อย่าลืมนะครับว่า การสื่อสารถึงเรื่องต่างๆ ในครอบครัวนั้น ควรจะเป็นไปในทางสร้างสรรค์ เป็นกันเอง และเปิดโอกาสให้ทุกๆ คนได้มีการแสดงความคิดเห็นออกมา ไม่ควรจะไปครอบงำความคิดของคนอื่นๆ ในครอบครัวให้เห็นด้วยกับตนเอง

แต่ควรจะเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นต่อกัน!

1. ทัศนคติเก่าๆ ที่บอกว่า เรื่องเพศเป็นเรื่องไม่ดีงาม ไม่ควรนำมาพูดจากันในครอบครัว เรื่องเพศ เป็นเรื่องที่เรียนรู้ได้เองเมื่อแต่งงานแล้ว เรื่องเพศเป็นเรื่องที่ไม่สมควรจะเปิดเผย

2. พ่อแม่มองว่า การพูดเรื่องเพศจะเป็นดาบสองคม และเป็นการชี้โพรงให้กระรอก เลยไม่ยอมพูดกับลูกๆ ในขณะที่ลูกๆ ก็กลัวพ่อแม่จะดุด่าว่ากล่าวเลยไม่ยอมปรึกษาพ่อแม่ในเรื่องเพศ และปัญหาทางเพศที่ได้เกิดขึ้นกับตัวเองและต้องการคำปรึกษา

3. พ่อแม่กับลูกมีความเข้าใจในปัญหาทางเพศไม่ตรงกัน เช่น การช่วยเหลือตนเอง การมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร การเบี่ยงเบนทางเพศ พ่อแม่ส่วนใหญ่ไม่ยอมรับว่า เรื่องดังกล่าวสามารถเกิดขึ้นได้จนปิดกั้นการรับฟังปัญหาจากลูกๆ

4. พ่อแม่มักจะคิดว่าเป็นหน้าที่ของครูอาจารย์ที่จะอบรมสั่งสอนมากกว่า

5. พ่อแม่ส่วนหนึ่งยังคงเชื่อผิดๆ ว่า การสอนเพศศึกษา คือการสอนการมีเพศสัมพันธ์

6. ลูกๆ ส่วนใหญ่เมื่อเข้าสู่วัยรุ่น มักจะเชื่อเพื่อนมากกว่าพ่อแม่ บางคนคิดว่า ความคิดของพ่อแม่เป็นความคิดแบบคนหัวโบราณ ล้าสมัย ไม่น่าเชื่อถือและยึดถือปฏิบัติ ทำให้เป็นอุปสรรคในการยอมรับ

1. การมีความคิดว่า เรื่องเพศเป็นเรื่องน่าอายสำหรับผู้หญิงในอันที่จะบ่งบอกถึงความต้องการทางเพศ และรูปแบบในการมีความสัมพันธ์ทางเพศที่ต้องการ จนทำให้ผู้หญิงหลายราย ไม่มีความสุขจากเพศรส ที่ได้รับจากฝ่ายชาย ซึ่งนำไปสู่ความเบื่อหน่ายจากความซ้ำซากจำเจของรูปแบบเดิมๆ จากการมีเพศสัมพันธ์

2. กลัวว่าการเปิดเผยถึงความต้องการต่างๆทางเพศ จะทำให้คู่ของตนคิดว่าเป็นคนมักมากในกามคุณ ซึ่งจะทำให้อับอายขายหน้า

3. กลัวว่า ถ้าเปิดเผยออกไปแล้ว จะไม่เหมือนที่คนอื่นๆ เขาทำกัน จนกลายเป็นการไม่ยอมรับความจริง ของชีวิตคู่ที่มีกามารมณ์เป็นพื้นฐาน

4. คิดว่าไม่ใช่หน้าที่ของตนที่จะต้องสอบถามเรื่องเพศกับคู่ของตน เช่น ผู้ชายหลายรายไม่เคยถามภรรยาว่า ไปถึงจุดสุดยอดไหม และผู้หญิงหลายราย ก็ไม่กล้าถามสามีว่า มีความสุขหรือไม่

1. การพูดคุยกันให้เข้าใจถึงการใช้ถุงยางอนามัย ว่าเป็นวิธีการคุมกำเนิดที่ปลอดภัย ไม่มีการใช้ยา หรือวัสดุเข้าไปในร่างกายฝ่ายหญิง นอกจากนี้ การให้ฝ่ายชายสวมถุงยางอนามัย ยังเป็นการรักษาความสะอาด ในระหว่างการมีเพศสัมพันธ์ด้วย ทั้งยังป้องกันการที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาจมีโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ โดยไม่รู้ตัวจากพฤติกรรมเสี่ยงทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

2. การไม่ปิดบังซึ่งกันและกันถึงพฤติกรรมทางเพศก่อนที่จะพบกัน และชวนกันไปตรวจสุขภาพ ก่อนที่จะมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้มีการป้องกัน

3. การไม่มีพฤติกรรมเสี่ยงนอกสมรส หรือในกรณีที่ฝ่ายชายซึ่งมีโอกาสมากกว่าจะมีพฤติกรรมเสี่ยง โดยการมีเพศสัมพันธ์กับหญิงอื่นนอกสมรส จนต้องสวมถุงยางอนามัยทุกครั้ง และถ้าไม่แน่ใจ อาจขอใช้ถุงยางอนามัย เมื่อจะมีเพศสัมพันธ์กับคู่ของตน โดยอาจจะอ้างถึงความสะอาดก็ได้