ฝุ่นในบ้านประกอบด้วยสารหลายชนิด ซึ่งจะแตกต่างกันไปในแต่ละบ้าน ขึ้นอยู่กับชนิดของเฟอร์นิเจอร์ วัสดุที่ใช้ก่อสร้างบ้าน สัตว์เลี้ยงในบ้าน ฯลฯ อย่างไรก็ตามก็พอจะสรุปได้ว่าฝุ่นในบ้านอาจมีตั้งแต่ใยผ้า (Fabric fibers) ขนสัตว์และขี้รังแคของสัตว์ ตัวไรฝุ่น ซากของแมลงสาป เชื้อรา เศษอาหาร สะเก็ดผิวหนังของคน (ใน 1 สัปดาห์ คน 1 คน จะมีสะเก็ดผิวหนังร่วงลงสู่พื้นบ้านประมาณ 5 กรัม หรือเท่ากับยาน้ำเด็ก 1 ช้อนชา) และเศษวัสดุอื่นๆ อีก คนไข้โรคภูมิแพ้อาจจะมีสิ่งหนึ่งสิ่งใดในฝุ่น เมื่อหายใจเข้าไปก็จะทำให้เกิดอาการแพ้ขึ้น

ไม่ใช่ บ้านที่สกปรกอาจทำให้ผู้ป่วยที่แพ้มีอาการแย่ลง แต่ในความเป็นจริง การดูแลทำความสะอาดในบ้านโดยทั่วๆ ไป อาจจะไม่เพียงพอที่จะช่วยลดอาการแพ้

เนื่องจากสารก่อภูมิแพ้ที่สำคัญในฝุ่นบ้านคือ ตัวไรฝุ่น (อันที่จริงสารก่อภูมิแพ้ คือ โปรตีนที่อยู่ที่ตัวของไรฝุ่น และอุจจาระของมัน) สารก่อภูมิแพ้นี้โดยปกติจะอยู่ที่เตียง พรม เฟอร์นิเจอร์ แต่จะฟุ้งกระจายในอากาศได้ง่าย เพียงแต่เราเดินไปบนพรม พลิกตัวบนเตียงนอน เมื่อผู้ป่วยหายใจเข้าไปก็จะทำให้เกิดอาการขึ้น

ไม่ว่าแม่บ้านจะทำความสะอาด โดยการปัดกวาด หรือใช้เครื่องดูดฝุ่น ก็จะไม่สามารถลดจำนวนตัวไรฝุ่นที่อยู่ลึกๆ ในพรม หรือฟูกที่นอนได้ ยิ่งกว่านั้น ก็อาจจะทำให้ฝุ่นฟุ้งกระจายในอากาศเพิ่มขึ้นทำให้ผู้ป่วยมีอาการแย่ลงได้

ตัวไรฝุ่นเป็นสัตว์ที่มี 8 ขา ตระกูลเดียวกับแมงมุมและเห็บ ตัวไรฝุ่นมีขนาดเล็ก 0.3 ม.ม. ซึ่งมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น ชอบอากาศร้อนชื้น (อุณหภูมิมากกว่า 70 องศาฟาเรนไฮด์ ความชื้นสัมพัทธ์ 75-80%) ซึ่งประเทศไทยก็มีปัญหานี้มาก ปริมาณไรฝุ่นในกรุงเทพมหานครโดยเฉลี่ยประมาณ 3,000 ตัวในฝุ่น 1 กรัม (1 กรัม ประมาณเท่ากับคลิปหนีบกระดาษ 1 ตัว) ไรฝุ่น 1 ตัวมีชีวิตอยู่รอดได้ 30 วัน และจะปล่อยของเสียได้ 10-20 ส่วน ไรฝุ่นตัวเมียจะวางไข่ได้ครั้งละ 25-30 ฟอง ตัวไรฝุ่นดำรงชีพอยู่ได้ โดยกินสะเก็ดผิวหนัง และขี้รังแคของคนและสัตว์ และดูดน้ำจากอากาศได้ มันจะอาศัยอยู่ในพรม เตียงนอน เฟอร์นิเจอร์ที่มีขน ตู้เสื้อผ้า เบาะในรถยนต์ทุกแห่ง ที่มีสะเก็ดผิวหนังหล่นอยู่ ตัวไรฝุ่นไม่สามารถกัดคนได้ ไม่สามารถแพร่เชื้อโรคได้ ไม่สามารถอาศัยอยู่บนตัวคนได้ ตัวไรฝุ่นจะมีปัญหาเฉพาะกับที่คนแพ้มันเท่านั้น

ถ้าท่านมีอาการของโรคภูมิแพ้ที่จมูกหรือโรคหอบหืด และสงสัยว่าจะแพ้ไรฝุ่น แพทย์จะทำการตรวจที่ผิวหนัง (skin testing) หลังจากที่ถามประวัติตรวจร่างกายแล้ว การตรวจที่ผิวหนังเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด ถูกที่สุดและไวที่สุด อย่างไรก็ตามในกรณีที่ไม่สามารถทำได้ แพทย์ก็อาจจะตรวจในเลือด (RAST test) ซึ่งขณะนี้ในประเทศไทยยังไม่สามารถทำได้

การรักษาสำหรับผู้ป่วยที่แพ้ไรฝุ่น มีดังนี้

1. หลีกเลี่ยงจากสารที่แพ้ (ไรฝุ่น)

2. การใช้ยารักษาอาการ ป้องกันอาการ

3. การฉีดยารักษาภูมิแพ้

ข้อ 1 เป็นข้อที่ได้ผลที่สุดในการลดอาการแพ้ (ถ้าทำได้)

เป็นการยากที่จะเอาตัวไรฝุ่นออกจากบ้านทั้งหมด แต่เราก็สามารถลดจำนวนไรฝุ่นในบ้านได้โดย ในห้องนอนเป็นห้องที่สำคัญที่สุด

1. หาวัสดุมาคลุมฟูกที่นอน หมอน ซึ่งวัสดุนี้ ตัวไรฝุ่นและของเสียของมันไม่สามารถผ่านได้ (อาจใช้พลาสติกเย็บ คลุมได้) วิธีนี้สามารถลดปริมาณสารก่อภูมิแพ้ได้ 100 เท่า

2. ใช้หมอนที่สามารถซักล้างได้ (ไม่ใช้หมอนที่มีขนเป็ด นุ่น ยาง)

3. ซักหมอนและผ้าคลุมเตียงในน้ำร้อนอย่างน้อย 60 องศาเซลเซียส อาทิตย์ละ 1 ครั้ง

4. เอาพรม ตุ๊กตาขนสัตว์ออกจากห้องนอน

5. ดูดฝุ่นอาทิตย์ละ 1 ครั้ง (ใช้ผ้าปิดจมูกขณะดูดฝุ่น) และใช้ผ้าเปียกเช็ดทำความสะอาดพื้น

6. ลดความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศให้น้อยกว่า 45% (เปิดแอร์ได้)