1. ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ รู้จักกันดี เวลาใส่แผลแล้วฟู่เป็นฟองฟ่อด เพราะเกิดปฏิกิริยากับเลือดหรือเนื้อของเราแล้วสลายตัวกลายเป็นน้ำ และก๊าซออกซิเจนออกมา ก๊าซนี้ไม่สู้มีผลในทางฆ่าเชื้อโรคเท่าไหร่ นอกจากเชื้อประเภทที่ไม่ชอบอากาศ มันอาจช่วยให้สิ่งสกปรกหลุดลอยออกมา จากแผลของเราได้บ้าง ความเข้มข้นของยาที่มีขายทั่วไปคือ 3% นับว่าแรงไปค่ะ เพราะความเข้มข้นขนาดนี้ฆ่าเชื้อโรค และเนื้อแผลด้วย ก่อนใช้จึงควรเจือจางก่อน

2. โพวิโดนไอโอดีน เป็นยาฆ่าเชื้อที่เข้ามาแทนที่ทิงเจอร์ไอโอดีน แสบน้อยกว่าแต่ฤทธิ์ฆ่าเชื้อดีเท่าเทียมกัน เพราะเป็นไอโอดีนเหมือนกัน ความเข้มข้นที่ทำไว้ขายคือ 10%

3. โซเดียมไฮโปคลอไรด์ เป็นน้ำยาใส กลิ่นฉุนแบบกลิ่นคลอรีน ถูกแผลจะแสบมาก วางขายขนาดความเข้มข้น 0.5% ถ้าจะไม่ให้ฆ่าเชื้อแผล ต้องเจือจางลง 100 เท่า ซึ่งยังพอมีฤทธิ์ฆ่าเชื้อโรคเหลืออยู่

4. น้ำส้มสายชู (กรดอะซีติก) พบว่ามันมีฤทธิ์ฆ่าเชื้อโรคได้ ที่ใช้กันอยู่ตามโรงพยาบาล มีความเข้มข้น 0.25% ซึ่งพบว่าแรงไปสำหรับเนื้อแผลของเราอีกเช่นกัน พอเจือจางลงไป 100 เท่า จะไม่ฆ่าเนื้อแผล แต่หมดฤทธิ์ฆ่าเชื้อโรคไปด้วย

5. ยาแดง ยาเหลือง เป็นยาสามัญประจำบ้านมาช้านานแล้ว ถ้าคุณยังมีใช้อยู่ ขอแนะนำว่าใช้เช็ดรอบๆ แผลได้ แต่ไม่ควรราดลงไปในแผล เพราะแผลอาจหายช้า กว่าการที่คุณไม่ราดยาลงไปเสียอีก

6. น้ำเกลือ เป็นสารละลายที่เหมาะสมที่สุดในการล้างทำความสะอาดบาดแผล เพราะไม่ทำอันตรายต่อเนื้อเยื่อของเราเลย ถ้าหาไม่ได้ก็ล้างด้วยน้ำสะอาดไปก่อน ให้เอาเศษสิ่งสกปรกออกจากแผลให้หมด