ว่ากันถึงเรื่องการดูดนิ้วหรือการดูดในเด็กแรกเกิด
และในวัยทารกคือ อายุใน 1 ขวบปีแรกนั้นถือว่า
เป็นเรื่องปกติวิสัยตามหลักจิตวิทยาเรียกว่าเป็น
Oral Phase
คือ วัยใช้ปากให้เป็นประโยชน์ ประโยชน์ในที่นี้ไม่ได้เกี่ยวกับการพูด นั่นก็คือ การกินอาหาร
อาหารในช่วงแรกของวัยที่ฟันยังไม่ขึ้นก็ต้องอาศัย
อาหารที่มาในรูปของของเหลว เช่น น้ำนม ซึ่งเป็นอาหารหลักของเด็กแรกคลอดจนกระทั่ง
ตลอดในวัยต้นของความเป็นทารก ดังนั้น
ธรรมชาติจึงสอนให้เด็กดูดเป็นตั้งแต่เกิด
ไม่ต้องมีใครสอน ว่ากันถึงเรื่องดูดนิ้วมือ ตามความจริงแล้ว
เด็กทารกดูดนิ้วมือเล่นตั้งแต่อยู่ในครรภ์ของแม่โน่นแหละ เห็นได้ว่าเด็กดูดเป็นตั้งแต่ก่อนเกิดมาด้วยซ้ำไป เมื่อเด็กหิวหรือไม่รู้จะทำอะไรดีก็มักจะเอานิ้วมือมาดูดเล่น
บางก็ดูดเฉพาะนิ้วหัวแม่มือ คงจะให้ความรู้สึกว่าเต็มปากเต็มคำดี บางเด็กดูดกันทั้งห้านิ้วมือเลยทีเดียว
การดูดนิ้วมือของเด็กในวัยทารกถือว่าเป็นเรื่องปกติ
และพฤติกรรมเหล่านี้จะค่อยๆ หายไปเมื่ออายุมากขึ้นดังกล่าวแล้ว ส่วนมากพออายุเกินสองขวบหรือก่อนจะถึงวัยอนุบาล
เด็กก็มักจะเลิกการดูดนิ้วมือได้เองโดยไม่รู้ตัว
หรือไม่ต้องมีการห้ามปรามกัน แต่ก็มีหลงเหลืออยู่บ้าง
ในบางเด็กที่ยังคงชอบดูดนิ้วมือ
ตามหลักทางแพทย์บอกว่า
การดูดนิ้วมือในเด็กที่โตแล้ว
ถือว่าเป็นเรื่องผิดปกติมิควรปฏิบัติ และสาเหตุมักมาจาก
เรื่องของทางด้านจิตใจ หมายความว่า
เด็กจะมีปัญหาทางด้านจิตใจ ซึ่งคุณพ่อคุณแม่จะต้องช่วยกันหาว่า
จิตใจตรงนั้นมันคืออะไร หากไม่พบ ก็คงต้องอาศัยจิตแพทย์เด็ก
เป็นผู้ช่วยหาให้
ว่ากันตามความจริงแล้ว การดูดนิ้วในวัยเด็ก
ใช่ว่าจะเป็นเรื่องร้ายแรงก็หาไม่ ข้อสำคัญต้องเป็นนิ้วมือที่สะอาดก็แล้วกัน
หากนิ้วมือไม่สะอาดดูดเอาสิ่งสกปรกเชื้อโรคหรือพยาธิเข้าไป
มันก็เป็นสิ่งที่ไม่ดีต่อสุขภาพอย่างแน่นอน คุณพ่อคุณแม่ อาจจะถามคุณลูกที่โตแล้วแต่ยังดูดนิ้วมืออยู่ก็ได้นะครับว่า
คุณลูกดูดนิ้วเพราะเหตุอันใด
จำนวนไม่น้อยที่ดูดไปโดยไม่รู้ตัวและเมื่อถูกเตือน
หรือได้รับคำถามบ่อยๆ เข้าทำให้เด็กระวังตัวขึ้น
แล้วเลิกนิสัยชอบดูดนิ้วไปในที่สุด หากเป็นลูกของคุณ
คุณก็ลองดูเอาเองก็แล้วกัน ไม่ได้ผลเมื่อใดค่อยพาไปหาหมอนะครับ
หมอในที่นี้ คือหมอจิตแพทย์เด็กที่ดีที่สุดครับ
