| main |  |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
อ.สมศรี สุกุมลนันทน์
เราควรปฏิบัติตัวอย่างไรดีคะ ถึงจะทำให้ผู้ใหญ่ที่บ้าน (คุณแม่อายุ 67ปีแล้วคะ) รู้สึกว่าตนเองยังมีค่าอยู่ แต่ก่อนคุณแม่เคยเลี้ยงหลาน พอหลานโตขึ้นแกก็เริ่มว่าง ดิฉันเองก็ต้องทำงาน ยอมรับว่าไม่มีเวลามากนัก
สุมนา/เชียงใหม่
|
ดิฉันอายุ 80 เห็นว่าคุณแม่ของคุณอายุ 67 เท่านั้นเอง ยังมีโอกาสไปเที่ยวไหนต่อไหนตามใจชอบ ท่านเคยเลี้ยงหลาน ท่านสมควรจะได้รับรางวัลจากการไปเที่ยวเปิดหูเปิดตา หรือหาความสุขตามแต่ในปรารถนา ถ้ายังไม่ถึงวัยที่ต้องมีคนดูแลคอยป้อนข้าวป้อนน้ำ ท่านจะไปเที่ยวกับเพื่อนฝูงหรือไปวัดก็สุดแล้วแต่ท่านจะเลือก ดิฉันเห็นว่า คนแก่ควรมีโอกาส "ผลัดใบ" เว้นไว้เสียแต่ว่าสุขภาพจะไม่อำนวย คุณใช้คำว่า เริ่มว่าง ก็ดีแล้วนี่ ว่างเสียได้นั้นแหละดี คนหนุ่มสาวมักระอาคนแก่ที่ว่างไม่เป็น หาว่ายุงไปทุกเรื่องของเขา คุณใช้งานท่านมานานแล้ว สมควรที่ท่านจะพักผ่อน การละและวาง เป็นการพักผ่อนที่ดีสำหรับทุกคนไม่เฉพาะแต่คนแก่ เป็นแต่ว่าคนแก่มีเวลาที่จะใช้ในการฝึกให้ละวางได้จริง ๆ คนหนุ่มสาวมักหาว่า คนแก่เข้าไปยุ่งกับเรื่องของตน ซึ่งคนแก่ไม่เข้าใจ คนแก่ก็ไม่ชอบเหมือนกันที่คนหนุ่มสาวจะเข้ามายุ่งกับคนแก่ ซึ่งคนหนุ่มสาวไม่เข้าใจ ปล่อยให้ท่านเลือกวิถีทางและวิธีในการละวางของท่านเอง ท่านอยู่มาจนป่านนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้ว่าความมีค่าของท่านอยู่ที่ไหน เราเรียกคนแก่ว่า พระในบ้าน พระพุทธรูปทำอะไรได้บ้างเล่า คนแก่ก็เปรียบได้ดังนั้น จะผิดกันก็ตรงที่คุณแม่เจ็บไข้ได้ป่วยเป็น ตรงนี้เราต้องสังเกตดูแล อ.สมศรี สุกุมลนันทน์ |
| main | |
|
|
|
|
|
|